زنگ خطر مشارکت در انتخابات

انتخابات مجلس يازدهم، هشدار و زنگ خطري درخصوص کم شدن مشارکت مردم در انتخابات بود. اين کاهش مشارکت و عدم مشارکت توده مردم در انتخابات شايد تابه‌حال در تاريخ انتخابات‌هاي ايران اتفاق نيفتاده بود. اين مشارکت در برخي حوزه‌ها، در حد 25-30 درصد بوده است. اين هشدار و زنگ خطر در انتخابات رياست‌جمهوري 1400 هم ممکن است تکرار شود. علت اين مساله بسيار روشن است. علتش اين است که دولتمردان هم نتوانسته‌اند خواسته‌هاي مردم را کامل برآورده کنند. به اين معنا که نه‌ توانستند معيشت مردم را بهبود بخشند و نه مشکل اقتصاد، ارز و ... را درست حل کنند. در نتيجه، آن وعده و وعيدهايي که در طول دوره‌هاي گذشته به مردم داده شد، تحقق عملي در حد انتظار پيدا نکرد. اين مسائل موجب دلسردي، دلزدگي، ياس و عدم مشارکت توده مردم در انتخابات مي‌شود. در نتيجه، اين خطر در انتخابات رياست‌جمهوري 1400 هم وجود خواهد داشت. آن چيزي که شايد بتواند کمي تنور انتخابات را گرم و مردم را به حضور در دو انتخابات آينده (رياست‌جمهوري و شوراهاي شهر و روستا) تشويق کند، اين است که اولا کانديداها بايد صداقت داشته و راستگو باشند و به سمت شفافيت با مردم بروند. اين دقيقا همان چيزي است که تاکنون به‌جد از آن پرهيز و رعايت نشده است. اکثر مردم ايران ا دولت رضايت ‌ندارند. علت اصلي‌اش هم سه‌برابر شدن بنزين و چندين برابر شدن دلار نيست. يک بخشي از اين دلايل، عدم صداقت در قبال مردم و عدم شفافيت است. آن چيزي که مي‌تواند کمي مردم را دلگرم کرده تا انتخابات پرشورتر برگزار شود، اين است که کانديداها با مردم با صداقت رفتار کنند. ديگر اينکه که کانديداها بايد طرح و برنامه مدوني در رابطه با اقتصاد و معيشت مردم داشته باشند. کانديداها هميشه وعده و وعيدهايي به مردم مي‌‌دهند که عملي نيست. درست مانند تمام قول‌هايي که احمدي‌نژاد و ديگران به مردم دادند. در نتيجه، اگر کساني مي‌خواهند در انتخابات رياست‌جمهوري به ميدان بيايند، با برنامه‌هايي عملياتي، اجرايي و قابل فهم داشته باشند و آن را در جهت معيشت مردم مطرح کنند. ما امروز در کشور دو عامل نارضايتي عمومي داريم. يکي بيکاري و ديگري گراني است. ايران چندين ميليون جوان تحصيلکرده بيکار دارد و گراني و تورم هم که ديگر سرسام‌آور است. پس دو مشکل اساسي بيکاري و گراني را پيش‌رو داريم که بخش اعظم آن متوجه جوانان کشور است. ما امروز حدود هفت يا هشت‌ميليون جوان بيکار داريم. آمار در گذشته چهارميليون بود اما امروز حدود هشت‌ميليون است. ما اگر نتوانيم براي جوانان اشتغال ايجاد کرده و براي آنان مسکن تهيه کنيم و اگر ما نتوانيم جلوي بيکاري و گراني‌ها را بگيريم، قطعا وضع بدتر خواهد شد و مردم هم پاي صندوق‌هاي راي نخواهند آمد و رايي درون صندوق‌هاي راي ريخته نخواهد شد. اگر وضع به همين منوال پيش برود، شاهد تکرار مساله عدم مشارکت مردم در انتخابات پيش‌رو خواهيم بود.