کارگردان نامدار و چهره بينالمللي سينماي کودکونوجوان کشور معتقد است: دنياي کودکان هنوز شفاف است و نميشود به آنها دروغ گفت، براي اين دنيا بايد عاشقانه برنامهريزي و فعاليت کرد. پوران درخشنده، کارگردان سينما و چهره نامدار سينماي کودکونوجوان ايران در عرصههاي جهاني گفت: جشنواره بينالمللي فيلمهاي کودکانونوجوانان سالي يکبار برگزار ميشود و همواره استقبال خوبي از آن شده است. بهنظر ميرسد بايد بودجه بيشتري به اين جشنواره اختصاص داده شود و بهجاي اينکه صورتمساله را پاک کنيم، فضاي بهتري را براي پيشرفت سينماي کودکونوجوان ايجاد کنيم. کارگردان فيلم «بچههاي ابدي» درباره برگزاري جشنواره بهصورت آنلاين توضيح داد: اين اتفاق را به فالنيک خواهيم گرفت، اين نسل با فضاي آنلاين و مجازي ارتباط بهتري دارند و ما بايد برايشان بستري را فراهم کنيم تا بتوانند آثار بيشتري را ببينند و خواستههايشان را مطرح کنند. اينبار ميتوانيم بهخاطر شرايط موجود تمام بچههاي ايران را در اين رويداد سينمايي داشته باشيم. وي در ادامه درباره ويژگيهاي سينماي کودک توضيح داد: در ساخت فيلم براي کودکان بايد به دو موضوع توجه داشته باشيم، هم درباره کودکان و معضلاتشان توليد کنيم و هم براي کودکان و دنيايشان فيلم بسازيم. طبيعتا براي اينکه بتوانيم براي کودکانکار توليد کنيم، نيازمند اين هستيم که دنياي کودکان را بشناسيم. هيچوقت کسي که از دنياي کودکي خودش فاصله گرفته نميتواند، فيلمي براي کودکان توليد کند. توليد فيلم براي سينماي کودککار بسيار سخت است. درخشنده خاطرنشان کرد: ساخت فيلم کودک مستلزم توجه به روانشناختي و جامعهشناختي دنياي آنهاست. فيلمساز بايد بداند براي کدام قشر و کدام سن کار توليد ميکند. هرکدام از کودکانونوجوانان در طيفهاي مختلف سني نيازمنديهاي خودشان را دارند. براي مثال اگر فيلمي را براي کودک پنج ساله توليد ميکنيم، بايد فيلم را مناسب سن او بسازيم. واردشدن به دنياي کودکان روانشناسي خودش را دارد. اگر دنياي آنها را نشناسيم و برايشان کار توليد کنيم، دنياي بيغلوغش آنها را خراب خواهيم کرد.
نميشود به کودکان دروغ گفت
اين کارگردان درباره ساخت فيلم براساس مقتضيات کودکونوجوان از نسل امروز، توضيح داد: ديگر نميتوانيم فيلمهايي را که براي کودکان دهه شصت توليد ميکرديم، براي کودکان اين دهه نمايش دهيم. کودکان اين نسل بهخاطر مواجهه با دنياي ديجيتال بسيار جلوتر از ما هستند. آنها با يک کليک ساده ميتوانند به دنياي ديجيتال جهان وصل شوند و ما نميتوانيم از آنها عقب بمانيم. فيلمهايي که يک زماني برايمان اهميت داشت و سينماي ما با آن فيلمها در جوامع بينالمللي جايزه ميگرفت و مطرح ميشد، مختص همان زمان است؛ در برهه زماني که همهچيز آنلاين است، نبايد با ويژگيهاي آن دوران فيلم ساخت. کارگردان فيلم «رابطه» با تاکيد بر اينکه کسي که براي کودکان فيلم ميسازد، بايد آنها را دوست داشته باشد، توضيح داد: ساخت فيلم کودک مستلزم شناخت آنهاست و اين کار به تحقيقات ميداني درباره نيازهاي آنها محتاج است. تا نيازهاي آنها شناخته نشود، کار خوب برايشان ساخته نخواهد شد. يک فيلمساز بايد جلوتر از دنياي کودکان حرکت کند. دنياي کودکان هنوز شفاف است و نميشود به آنها دروغ گفت، براي اين دنيا بايد عاشقانه برنامهريزي شود. درخشنده ادامه داد: فيلم «پرنده کوچک خوشبختي» درباره کودکي است که نميتواند درباره دنياي پيرامون خود صحبت کند و همه چيز را سياه ميبيند. در اين فيلم معلمي را ميبينيم که ميآيد و سعي ميکند دنياي اين کودک را درک کند. ما در وجود اين معلم، عشق را ميبينيم. يا فيلم «خانه دوست کجاست» مرحوم کيارستمي، دنياي بدون سياهي کودکان را بهخوبي به تصوير ميکشد تا جايي که حتي مخاطب بزرگسال نيز مجذوب اين فيلم ميشود. اين فيلم متعلق به زمان و مکان خاصي نيست و هرزماني ميتوانيم مخاطب اين فيلم باشيم. او در پايان متذکر شد: براي برخورداري از سينماي کودکونوجوان بهتر از امروز، بايد فيلمسازاني که انگيزهشان را از دست دادهاند، به ميدان برگردانيم.