نبود صادرات و وابستگی ارزی پدیدآورندگان وضع فعلی

لازم است وزير صنعت، معدن و تجارت هرچه زودتر مشخص شود تا در اين چندماه باقي مانده دولت فعلي، کارها به رويه مستحکم‌تري جلو رود. گرچه امور پيشين طبق روال عادي انجام مي‌شود ولي تصميم‌گيري مقام عالي وزارتخانه حائز اهميت است. در مورد وضعيت نامناسب قيمت‌هاي فعلي در بازارهاي مختلف مالي و دارايي هم بايد گفت، دولت هزينه‌هاي زيادي دارد و درآمدي از لحاظ صادرات و فروش نفت ندارد، به همين منظور ناگزير به چاپ پول است. اين حجم نقدينگي همانند سيل است که هر دفعه راهي يک بازار (سهام، دلار، طلا و سکه) خواهد شد و ويراني به دنبال دارد؛ به علاوه نوسان نرخ دلار روي تمام بازارها اعم از کالاهاي مصرفي همچون، خوراک، پوشاک و خودرو اثرگذار خواهد بود. لذا نبود صادرات و کمبود منابع ارزي منجر به بروز شرايط فعلي شده است. به طور حتم زماني که اکثر کارخانه‌هاي ما وابستگي بالايي به مواد اوليه خارجي دارند، به تبع با گران‌شدن قيمت ارز، نرخ اين مواد هم افزايش مي‌يابد، بر همين اساس مايحتاج مورد نياز مردم هم گران مي‌شود. لازم به ذکر است از شاخه‌اي به شاخه ديگر پريدن کار درستي نيست و اگر دولت مي‌توانست کاري کند تا قيمت دلار ثابت بماند و روي صنايع مورد نياز اقدامات شايسته‌اي به لحاظ کيفيت انجام مي‌شد، قطع به يقين وضعيت اقتصادي امروز بهتر بود، چراکه وابستگي به مواد اوليه خارجي و هزينه‌هاي ارزي پيرامون آن کاهش مي‌يافت. به زعم من گرچه نياز است تحولاتي در حوزه روابط بين‌الملل انجام شود، اما نکته مهم‌تر تفکر در خصوص سياست‌هاي اقتصادي داخلي است. به طوريکه بايد آمايش سرزميني انجام و با توجه به نوع آن، در حوزه صنعت اقدامات مناسبي شکل مي‌گرفت. به عبارت ديگر مي‌توانستيم از ساير ظرفيت‌ها همچون گردشگري و کشاورزي نهايت بهره را ببريم، ولي متاسفانه طي ساليان گذشته تفکرات معقولي در اين زمينه شکل نگرفته است. به واقع چرا وضعيت توليد در کشور ما به گونه‌اي است که وابستگي خارجي داريم؟! در اين خصوص بايد ارزيابي‌هاي دقيق و هوشمندانه‌اي انجام شود. متاسفانه به سبب همين امر (وابستگي) و تحريم‌هايي که بر ما مستولي شده است، مايحتاج مردم هر روز گران‌تر مي‎‌شود و اين فشار رواني منفي را به بازار تحميل مي‌کند. گفتني است کشوري اگر توانست صادرات کند و دسترنج قشر ضعيف را تبديل به طلا کند، مي‌تواند وضعيت به مراتب بهتري داشته باشد، اين در حالي است که پافشاري بر روي سياست‌هاي اشتباه، شرايط بدتري را به دنبال دارد. ذکر اين نکته ضروري است که ما کشوري هستيم که بيشتر به دنبال آماردهي رو به جلو هستيم، اما اگر واقع‌بينانه نگاه کنيم، مي‌بينيم که تحقيقات شايسته‌اي در حوزه‌هاي مختلف انجام نگرفته است. کارخانه‌هاي ما به سبب کوچک بودن نمي‌توانند هزينه‌اي براي تحقيق و توسعه داشته باشند، اين در حالي است که در کشورهاي پيشرفته دنيا، براي اينکه کارخانه‌ها بتوانند فعاليت بين‌المللي داشته باشند، براي آنها مراکز تحقيق و توسعه عملياتي ايجاد مي‌کنند، که اين اقدام منجر به بهبود کيفيت محصولات آنها خواهد شد.