رزمايش اخير ايران، واکنش به توافق امارات و اسرائيل؟
الميادين مطرح کرد
رزمايش اخير ايران، واکنش به توافق امارات و اسرائيل؟
با هدف پاسخ دادن به تکبر آمريکا، ايران در سال 2019 يک رزمايش مشترک با چين و روسيه در شمال اقيانوس هند انجام داد، که تا درياي عرب و درياي عمان، خارج از تنگه هرمز، امتداد داشت. الميادين نوشت: اغلب ارتشها، با اهداف مختلفي رزمايشهاي نظامي انجام ميدهند، که محوريت آنها، حمايت از امنيت ملي و منافع و نفوذ خود است و مجموعهاي از اهداف نظامي و سياسي و استراتژيک و پيامهايي را در بردارد، که با قدرتنمايي از طريق نمايش سلاحها و ظرفيتهاي نظامي و تاکتيکيشان آغاز ميشود و با آموزش يگانها براي اداره جنگها و هماهنگي کامل آنها، همراه است. جمهوري اسلامي ايران مرحله حساس و خطرناکي را پشت سر ميگذارد، بهويژه پس از آنکه واشنگتن از توافق هستهاي خارج شد، تا ايران را وادار به تسليم در برابر شروط آمريکا کند. در مقابل افزايش فشارهاي آمريکا عليه ايران، تهران بر ثبات خود افزود و به موازات فشارهايي که متحمل ميشد، عنان رزمايشهاي نظامي و آزمايشهاي موشکي خود را رها کرد، که هر يک از آنها، با پيامهاي استراتژيکي همراه است و آخرين اين رزمايشها، «ذوالفقار 99» بود که در پاسخ به توافق اخير بين امارات و اسرائيل، انجام شد . سريال ارسال پيامهايي از طريق رزمايشهاي نظامي را ميتوان به اين شکل مشخص کرد: اين سلسله از رزمايشهاي حساس، با مانور «ولايت 97» که در سال 2019 برگزار شد، آغاز گشت و ميدان آن، تنگه هرمز تا درياي عمان و ساحل غربي اقيانوس هند بود، که در جريان آن براي اولين بار موشکهاي کروز از زير درياييهاي ايراني شليک شد و پيام ايران در اين رزمايش، قدرتنمايي در زمينه موشکهاي کروز بود. در ادامه و با هدف پاسخ به زياده خواهيهاي آمريکا، ايران در دسامبر 2019 رزمايش مشترکي با چين و روسيه در شمال اقيانوس هند انجام داد و با حميت سامانه دفاع هوايي مشترک ايران، روسيه و چين، سلاحهاي زير درياييهاي خود را آزمايش کرد. مانورهاي «رسول اعظم 14» که در تاريخ 28 ژوئيه 2020 انجام شد، آخرين رزمايش قبل از «ذوالفقار 99» بود که در تاريخ 31 ژوئيه شاهد برگزاري آن بوديم و اساس آن، شليک موشکهاي بالستيک از عمق زمين است. اين رزمايش توسط ارتش ايران در درياي عمان و با شعار «امنيت مداوم در سايه اقتدار دفاعي» برگزار شده و سه روز به طول انجاميد که تعدادي ناوهاي دريايي و زير درياييها در آن شرکت داشتند و در کنار آن، شاهد آزمايش سامانههاي راداري و موشکي دفاع هوايي و نيز يگانهاي زميني و جنگندههاي هوايي ارتش ايران هستيم. اينطور که از عناوين رزمايشهاي ذوالفقار 99 و مراحل آن بهنظر ميرسد، ميتوانيم پيامها و اهداف اين رزمايش را به شکل زير دستهبندي کنيم: 1-ميتوان اين رزمايش را در چارچوب عکس العمل روتين يگانهاي ايراني پس از تنش روز افزون در خليج فارس دانست که بهدنبال خروج آمريکا از توافق هستهاي در حال انجام است. 2-رزمايش ذوالفقار ميتواند در چارچوب پاسخ مستقيم و سريع به توافق امارات و اسرائيل باشد، توافقي که به منزله تهديد و اخطاري براي ايران و يک ائتلاف از سوي دشمنان آن بوده است. اما مهمترين مراحل رزمايش ذوالفقار، اطلاعاتي و تاکتيکي است: اطلاعاتي: پهپاد «سيمرغ» نقش اصلي را در عمليات جاسوسي هوايي ايفا ميکند و با زير دريايي «فاتح» در رصد هر حرکت هوايي و دريايي، بر فراز آبهاي خليج فارس، همکاري دارد. تاکتيکي: در ضمن برنامههاي رزمايش، براي اولين بار، شاهد تمرينهايي در زمينه هجوم زميني هوايي براي سيطره بر سواحل منطقه بوديم. با توجه به اينکه اين تمرينها از نوع هجومي هستند، در زمان حاضر، از اهميت زيادي برخوردار ميشوند، چراکه اين عمليات، مبتني بر پياده کردن نيروهاي زميني پشت خطوط دشمن است. همچنانکه اصل حمله زميني دريايي، براي سيطره بر سواحل و در راستاي اجراي حملات برق آسا با استفاده از قايقها و يگانهاي ويژه، به همراه حمايت و پوشش يگانهاي زميني و دريايي است. در مجموع، اين روند رو به افزايش رزمايشهاي ايراني را ميتوان در چارچوب پاسخ دائمي و ثابت و همزمان با تهديداتي که اين کشور در معرض ان قرار دارد، جاي داد و بهنظر ميرسد رزمايشهاي مذکور در زمان نزديک متوقف نميشود، بهويژه تا زماني که تهران بر مواضع اساسي خود در مورد مقابله با دشمن اسرائيلي و ضربه زدن به آمريکا، پايبند باشد.
