اصولگراها بعد سالها در برخي قوا به قدرت رسيدند و اکنون خيالشان راحت است. دو قوه همسو با آنها است. فقط يک قوه مجريه مانده که حتما به خاطرش به ميدان خواهند آمد. بايد ديد که راه خروج از شرايط حاکم بر کشور که شرايط خوبي هم نيست، چگونه است. لذا بايد ببينيم مقتضيات اين موضوع چيست تا مردم اعتمادشان به دست بيايد. البته ما نسبت به اين مسائل مصداقي نگاه ميکنيم و بر همين اساس ميگوييم اصلاحطلبان و اصولگرايان که براي انتخابات رياست جمهوري 1400، چه برنامهاي دارند. بهنظر ميرسد برگزاري يک انتخابات رقابتي و منصفانه ميتواند نگاه جامعه و نحوه مشارکت مردم در انتخابات را تاحدي تغيير دهد. با اين شرايط دليل نااميدي جامعه از اصلاحطلبها کاملا مشخص است. يکي از دلايلي که مردم از اصلاحطلبان نااميد شدهاند همين بود که چون به اصلاحطلبان اجازه داده نشد تا کانديداي مورد نظر خودشان را معرفي کنند، آنها به سراغ کانديداي اجارهاي رفتند. در نهايت نتيجه اين شد که ما براي اين که تنور انتخابات را داغ کنيم و انتخابات با حضور بيشتري از مردم برگزار شود، آقاي روحاني اول که سر کار آمد، خوب شروع کرد اما متاسفانه از آن نهال کاشته شده (برجام) خوب مراقبت نکرد و هم در داخل و هم خارج از کشور اجازه ندادند که کارش را جلو ببرد. هر چند آنطور که بايد به اوضاع کشور را هم رسيدگي نکرد. اتفاقي که افتاده اين است که برخي ميگويند اصلاحطلبها از آقاي روحاني حمايت کردند و او را سر کار آوردند و به همين جهت منتقدان ، مخالفان و حتي مردم همه عملکردهاي آقاي روحاني را به پاي اصلاحطلبان مينويسند. در حالي که اگر آقايروحاني به تعهداتش عمل نکرده است، چرا الان بايد اصلاحطلبها بدهکار باشند؟ براي همين پيشتر از اين هم گفتهام که اصلاحطلبها نبايد بگويند که ما اصلا شرکت نميکنيم و همچنين نبايد بگويند که بدون قيد و شرط شرکت ميکنيم. بلکه شرکتشان در انتخابات رياست جمهوري 1400 بايد مشروط باشد. مشروط بر اينکه کانديداي حداکثري داشته باشند. اگر گذاشتند که اين کانديدا حضور داشته باشند که شرکت کنند و اگر نگذاشتند که بگويند ما شرکت نميکنيم. اگر اصلاحطلبان به خاطر مسائلي، مدام از مواضع خودشان عقبنشيني نکرده بودند، الان بدهکار نميشدند. اصلاحطلبها هيچاشتباهي نکردند و اگر اختيار داشتند و در چارچوب آن اختيارات درست عمل نميکردند، بايد الان بدهکار بودند و مردم از آنها مطالبه ميکردند. اگر بخواهيم منصفانه صحبت کنيم، اصلاحطلبان هيچگاه از مسئوليتشان کوتاه نيامدند و به اذعان اکثر مردم دوره اصلاحات دوره کار، تلاش و اشتغال بوده است. مردم از معيشتشان در دوران اصلاحات راضي بودند. هر جا اصلاحطلبها قدرت داشتند، درست عمل کردند. اصلاحطلبان باز هم وضعيتشان بهتر از جناح مقابل است. لذا هنگامي که هيچيک از تريبونها براي اصلاحطلبان کار نميکند و آنها از امکانات محرومند، نميتوانند پاسخگو باشند.