و نیاز است که روح جدید اعتلاطلبی با رویکرد مبارزه با فساد از یک سو و تقویت همدلی در عرصه سیاست خارجی و داخلی از سوی دیگر در کالبد جریانات سیاسی کشور دمیده شود. منظور از اعتلاطلبی حرکت به سمت بالندگی، پیشرفت و به سمت قله حرکت کردن است که این مهم در گرو این است چه چپ و چه راست نگاهشان به آن قله باشد. در طی مسیر، فراز و نشیبها، مردابها و راههای صعبالعبور زیادی وجود داشته است و ایران اسلامی عزیز طی سالها آبستن حوادث بزرگی بوده اما برای رسیدن به قله نیاز است به این مهم توجه شود که چه از چپ و چه از راست، باید به سمت قله حرکت کنند. در نهایت هدف یکی است و آن رسیدن به قله است و این نقطه همان اعتلاطلبی و نقطه اوج ایران عزیز است و با پشت سر گذاشتن رویکردهای سنتی چپ و راست نیاز است به سمت این گفتمان جدید حرکت کنیم. چرا که مردم عزیز از شعارهای تکراری غیرعملیاتی به تنگ آمدهاند و بایستی خون تازهای به جان نخبگی سیاسی کشور تزریق شود. در این مسیر، گفتمان جدید اعتلاطلبی نیازمند مدیریت علمی مبتنی بر دانش روز، اقتصاد بدون نفت، استفاده از ظرفیت منابع انسانی جوان کارآمد، داشتن روحیه جانشینپروری، بهرهگیری از دیپلماسی اقتصادی و فناوری با استفاده از ظرفیت همکاری با کشورهای غیرغربی و غیراروپایی همچون مالزی، ژاپن، سنگاپور، برزیل، هندوستان، کشورهای همسایه عربی دوست، عراق، سوریه و توجه به ظرفیت قاره آفریقا و کشوری همچون آفریقای جنوبی و استفاده از تجربیات آنها و توسعه سرمایهگذاری در این کشورها خواهد بود. اعتلاطلبی فرصتی است در جهت بهبود سطح و کیفیت زندگی مردم ایران با استفاده از ظرفیت ها و توان داخلی با داشتن واقعبینی و واقعگرایی در عرصه عمل. استفاده از توان حداکثری کشور در اقتصاد غیرنفتی همچون رشد و توسعه استارتاپها و شتابدهندهها، شرکتهای دانشبنیان و فناوریهای نو و استفاده از ظرفیتهای بومی همانند: ظرفیت صادرات، خشکبار و زعفران باید در دستورکار قرار گیرد. همچنین این گفتمان در عرصه سیاست داخلی به دنبال تعمیق و توسعه رویکرد تکثرگرایی نیروها و عقاید گوناگون با هدف اعتلای ایران اسلامی است. به این معنا که به جای سنگاندازی و تقابل نیروها و قوا، تلاش شود با پذیرش انتقادات سازنده و مخالفتهای دلسوزانه با همدلی و وحدت در این فضای متشتت بینالمللی، به سوی اعتلای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور عزیزمان حرکت کنیم.