عامل بیماری هپاتیتویروسی، یک ویروس است و در ابتدا میتواند مثل یک سرماخوردگی بروز نماید. بیشتر مبتلایان به هپاتیت C و B علائمی ندارند. برخی از این بیماران علائمی از قبیل خستگی، دلدرد، دردعضلانی، تهوع و بیاشتهایی دارند، ولی در موارد پیشرفته علائم نارسایی کبدی بروز میکند که شامل تورم شکم و اندامها، یرقان و خونریزیهای گوارشی و کاهش سطح هوشیاری است. این ویروس عمدتا از طریق تماس با خون افرادآلوده منتقل میشود. همچنین، ارتباطجنسی با فردآلوده، استفاده از سوزنهای آلوده بهویژه در افرادمعتاد، سوزن آلوده مثل خالکوبی غیربهداشتی و استفاده از لوازم شخصی بهصورت اشتراکی، از دیگر راههای انتقال ویروس هستند. هپاتیت C واکسن ندارد، توصیهها این است که از ریشتراش، مسواک و لوازم آرایشی و لوازم شخصی دیگران بهطور مشترک استفاده نکنید. واکسن هپاتیت B در پیشگیری از بیماری موثر است. هپاتیت A و E از طریق خوردن یا نوشیدن غذا و آبی که با مدفوع فردآلوده، آلوده شده است گسترش مییابد. این بیماری در مناطقی از جهان که وضعیت بهداشتی ضعیفی دارند و آب سالم به اندازه کافی در دسترس نیست، شایعتر است. واکسن هپاتیت A در پیشگیری از بیماری موثر است. در برخی از کشورها این واکسن بهطورمعمول برای کودکان و افراد در معرض خطر بالای ابتلا که قبلا واکسینه نشدهاند، توصیه میشود و بهنظر میرسد بهصورت مادامالعمر موثر باشد. سایر اقدامات پیشگیرانه شامل: شستن دست و پخت صحیح غذا میشود. ویروسها در موارد شدید و حاد میتوانند موجب تخریب و از کارافتادن کبد شوند، در موارد دیگر میتوانند مزمن شوند و به تدریج به کبد صدمه بزنند و طی سالها منجر به سیروزکبدی شوند، ولی بدن انسان اکثر عفونتها را کنترل میکند و ویروس از بین میرود. هپاتیت قابل پیشگیری است، لذا با توجه به علائم و خطرات بیماریهای کبدی باید توصیههای بهداشتی را جدی گرفت. همچنین واکسیناسیون بهموقع انجام شود و از رفتارهای پرخطر اجتناب کرد.