ضرورتهاي ديپلماسي ايران
ضرورت داشت تا در ابتداي تشکيل دولت جديد عراق يک رفتوآمد ديپلماتيک صورت گيرد. اين ضرورت به علت همسايگي دو کشور و منافع مشترک بسياري است که ميان آنها وجود دارد. پس از مدتها خلأ قدرت و دولت در عراق، الکاظمي بالاخره توانست يک دولت متمرکز ايجاد کند. رايزنيها غالبا در راستاي مرور بر توافقات گذشته است که زماني که الکاظمي به تهران سفر ميکند، مذاکرات و گفتوگوها آسانتر صورت گيرد. اين ضرورتهاي ديپلماتيک در رابطه با روسيه نيز وجود دارد زيرا همواره تعاملات گستردهاي بين دو کشور وجود دارد و در حيطههاي مختلف اين امر نيز ادامه خواهد يافت. آنچه در اين ميان حائز اهميت است، مقوله برجام و حفظ آن است که در تمامي سفرهاي دستگاه ديپلماسي به آن اشاره خواهد شد و ضرورت حفظ آن مورد تاکيد قرار ميگيرد. آخرين رايزنيهاي ايران در خصوص برجام با روسيه بوده که همواره از برجام حمايت ميکرده است و با طرفين غربي نيز در اين رابطه همواره با جديت صحبت کرده و از عدم وفاداري به آن از سوي غرب همواره گلايه داشته است. در همين رابطه زماني که برجام به سرمنزلهاي مقصود براي تحقق کامل مسائل اقتصادي نرسيد، ضرورت ديگري در دستورکار قرار گرفت و آن هم يک همکاري بلندمدت با چين است. آغاز اين ضرورت بازميگردد به سفري که رئيسجمهوري چين به ايران داشت و اساس کار در آن برهه زماني مورد گفتوگو قرار گرفت. اين ارتباط زماني جديتر ميشود که چين به ظرفيتهاي استراتژيک ايران و منابع گسترده آن علم دارد و آنها نيز خواهان جدي اين ارتباط هستند زيرا همگان بر اين باور هستند که روابط ايران و چين يک بازي برد - برد است زيرا منافع طرفين به صورت جدي و کامل در اين تفاهم ميتواند تامين شود و دستاوردهاي کمنظيري در اين شرايط سخت براي ايران به ارمغان آورد و بر بسياري از فشارهاي بينالمللي از اين طريق بتوان فائق آمد. اين جايگاه زماني براي ايران بيشتر تقويت شد که نقشه تجزيه منطقه با شکست مواجه شد و داعش در سوريه و عراق از بين رفت و با اين شکست و موفقيت ايران در سوريه و عراق عملا جايگاه ايران در منطقه ارتقاي چشمگيري يافت؛ به شکلي که بسياري از کشورها امروزه ايران را در عرصه استراتژيک منطقه قدرت اول ميدانند زيرا هيچکدام از قدرتهاي ديگر منطقه به اهداف خود نرسيدند و دچار يک شکست منطقهاي شدند. با وجود اين اتفاقات طبيعي است که ساير کشورها با قدرتي همچون ايران به صورت جديتر وارد مذاکره شوند. مجموعه اين رفتوآمدها در راستاي آن است که ايران بتواند پس از اين جنگها در راستاي وضع صلح و آرامش در منطقه نقشي مثبت ايفا کند و در زمان صلح نيز به يک قدرت تاثيرگذار بدل شود؛ مقولهاي که توجه بيش از پيش به آن از ضروريات امروز ديپلماسي کشور است.
