دستخالي آقايِاصولگرا از صندلي رياست
ميرسليم جا پاي عارف ميگذارد؟
دستخالي آقايِاصولگرا از صندلي رياست
با آنکه بعد از انقلاب مسئوليت هايي مثل عضويت در هيات اجرائي همه پرسي 12 فروردين يا رياست ستاد بازرسي انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسي داشته اما اغلب سال هاي حيات سياسي مصطفي آقاميرسليم چندان خوش يمن پيش نرفت، خاصه آنجا که تلاش کرد گام هايي بلند در عرصه سياست بردارد چيزي جز ناکامي نصيبش نشد. ميرسليم بعد از ناکامي از به دست آوردن پست نخست وزيري براي سالهاي سال ديگر خود را در معرض انتخاب قرار نداد و همه مسئوليت هاي سياسي اش از قائم مقامي وزارت کشور گرفته تا مشاوره تحقيقات رئيس جمهور انتصابي بود. تا آنکه مرحوم آيتا... هاشمي رفسنجاني در سال 72 براي وزارت ارشاد دولت خود ميرسليم را به مجلس معرفي کرد. اين بار مجلس به او راي داد اما هنوز که هنوز است براي خيليها جاي سوال است که چرا هاشمي سکان فرهنگ را به دست ميرسليم سپرد؟ اين وزارتخانه با آنکه از سال 65 به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي تغيير نام داده بود اما وضعيت دوران وزارت ميرسليم در اين وزارتخانه را چنان ارزيابي مي کنند که بيشتر مي توان از نام ارشاد استفاده کرد، وزيري که هنرمندان کارنامه او را پر از سانسور و محدوديت ميدانند. حزب موتلفه پيش از انتخابات و در همراهي با گزينه جمنا، در بيانيه اي از کناره گيري ميرسليم به نفع ابراهيم رئيسي خبر داد اما ميرسليم تکذيب کرد و تا آخرين روز انتخابات مانده بود، ولو به قيمت آنکه فقط يک درصد راي يعني زير 500 هزار راي به دست بياورد. او که عزم خود را براي رسيدن به پاستور جزم کرده بود، در ايام تبليغات انتخاباتي سعي کرد خود را چهره اي ضدفساد نشان دهد حتي به قيمت آنکه در برابر ديگر کانديداهاي اصولگرايان بايستد. ميرسليم البته ديگر رقبا را هم بي نصيب نگذاشت و گاه و بيگاه به روحاني و جهانگيري مي تاخت تاجايي که تکه کلامش «اينو چي مي گي آقاي روحاني؟» بر سر زبان ها افتاد. نتيجه اما بازهم چيزي جز شکست براي او نبود.
مي دانستم و نگفتم، اما حالا ميگويم
چالش ضدفسادي که او در انتخابات 96 کليد زده بود به همان ايام ختم نشد و پس لرزه هاي آن شديدتر از زلزله اصلي بود. او بعد از انتخابات خود را وارد چالشي جدي با محمدباقر قاليباف کرد و تا انتخابات 98مجلس ادامه يافت. او سال 96 در گفتوگو يي با روزنامه ايران گفته بود که از تخلفات شهردار تهران خبر داشته است اما بازگو کردن اين تخلفات را در صورتي که قاليباف به دور دوم انتخابات ميرفت موکول کرده بود. عضو حزب موتلفه پس از اين گفتوگو مرتب در رسانه ها و فضاي مجازي به قاليباف تاخت و در صفحه توئيتر خود نوشت: «سرانجام تخلفات شهرداريهاي مناطق آشکار خواهد شد؛ تخلفاتي که قاليباف نيز شخصا از آن مي ناليد. کتمان آن به بهانه وحدت، جفا به اصولگرايي است.» چالش ميرسليم با قاليباف با نزديک شدن به موعد انتخابات مجلس يازدهم عميق تر شد، انتخاباتي که دو کانديداي رياست جمهوري 96 عزم ورود به آن را داشتند. دو کانديدايي که حالا آمده بودند که اگر رداي رياست جمهوري به تنشان قواره نشد رداي رياست مجلس را بر روي دوش اندازند. ميرسليم اينبار هم بازي ضدفساد را در مقابل قاليباف به راه انداخت و جدي تر از قبل دنبال کرد. ميرسليم که اين بار براي رياست مجلس خود را آماده مي کرد چند روز پيش از انتخاب هيات رئيسه در توئيتي نوشت: «هر کسي نامزد عضويت در هيات رئيسه ميشود بايد وجدانا بررسي کند انتخاب او چه هزينهاي بر حيثيت نظام تحميل ميکند.»
کنار گذاشتن براي سومين بار ؟
ميرسليم البته اينبار هم در ابتدا حمايت حزب متبوعش براي رياست مجلس را داشت اما در بزنگاه نهايي زمزمه هاي مخالفت از درون حزبش به گوش رسيد. اسدا... بادامچيان دبير کل اين حزب وي را نامزد اصلح براي رياست دانست اما حميدرضا ترقي، از ديگر اعضاي حزب موتلفه نامزدي ميرسليم براي رياست مجلس را تصميم شخصي و نه حزبي دانسته است. در نهايت ميرسليم با 12 راي در انتخابات مجلس در برابر قاليباف با 230 راي شکست سنگيني متحمل شد. با بازماندن ميرسليم از رياست، تصور مي شد او مسئوليتي مثل رياست يکي از کميسيون ها را به عهده بگيرد، در گمانه زني ها صحبت از کميسيون صنايع که مرتبط با تحصيلات او بود مي شد. با اين حال ميرسليم وارد رقابت در آن کميسيون نشد و ترجيح داد سراغ کميسيون اصل 90 برود و خود را براي رقابت بر سر رياست اين کميسيون آماده کند تا شايد اينبار از جايگاه رياست نظارتي ترين کميسيون مجلس پيگير شعارهاي ضدفساد خود شود اما اينبار هم درهاي رياست به رويش باز نشد و خودخواسته از رقابت کنار کشيد. او در نامه اي اعتراضي نسبت به اينکه هيات رئيسه مجلس به جاي دو کانديدا پنج کانديداي رياست به اين کميسيون معرفي کرد از نامزدي انصراف داد .
ميرسليم، عارف مجلس است؟
زندگي ميرسليم در چند سال اخير بهگونهاي بوده که در پيش بيني آينده پارلماني اش در 4 سال پيش رو برخي او را «عارف» مجلس يازدهم مي دانند، فردي که ابتدا از انتخابات رياست جمهوري به شهرت سياسي خود افزود اما ناکام ماند و سپس سوداي مجلس و رياست آن را داشت. ميرسليم در اولين راند رقابت با رقيب اصلي يعني قاليباف شکست را تجربه کرده است. او البته بعد از اين شکست گويا رويه سکوت و باز نکردن تريبونش در مجلس را دنبال ميکند و بيشتر علاقمند است با توئيت زدن مواضعش را علني کند. عارف نيز در مجلس دهم بعد از آنکه به کرسي رياست نرسيد تنها رياست فراکسيون اصلاح طلبان را پذيرفت و وارد رقابت براي ديگر کرسيها نشد رويه اي که به نظر مي رسد ميرسليم هم قرار است آن را دنبال کند با اين تفاوت که بعيد است او به رياست فراکسيون اصولگرايان هم برسد. برخي گمانه ها حکايت از آن داشت که شايد قاليباف براي دلجويي از رقيب ديروز و امروزش صندلي رياست مرکز پژوهش ها را به او تعارف کند اما اين گمانه نيز به سرعت رنگ باخت و بعيد است قاليباف تن به اين تعارف بدهد. اما سوالي که پاسخ دادن به آن زمان مي برد اين است که آيا سرنوشت سياسي ميرسليم هم مثل محمدرضا عارف خواهد بود؟
