قرارداد با چين ضامن توسعه جنوب‌شرقي کشور

قرارداد ايران و چين اگر به‌صورت کامل اجرايي شود کشور در مسير توسعه قرار مي‌گيرد و حتي جنوب‌شرقي کشور را که امروز کمتر توسعه يافته است متحول مي‌کند. امري که کشورهايي نظير سنگاپور، مالزي و کامبوج از آن بهره‌مند شدند و تحولي عظيم در اين کشورها به وجود آمده است. ظرفيتي که قسمتي از آن سرمايه‌گذاري خارجي است و ايران نيز مي‌تواند در قرارداد با چين به آن نزديک‌تر شود. همان‌طور که مي‌دانيم ايران بيش از 40 سال است که در تحريم قرار دارد و حدود 10سال است که اين تحريم‌ها شديدتر شده است. اگر ايران را با برخي از کشورهاي همسايه مقايسه کنيم از نظر توسعه عقب هستيم، بعد از جنگ بسياري از ساختارها را درست کرديم اما در اين چند سال خيلي عقب افتاديم، کشورهايي مانند ترکيه و پاکستان به سمت توسعه رفته‌اند، حتي پاکستان با چين همکاري‌هايي را انجام مي‌دهد. ايران قدرت منطقه‌اي است و چين هم به سمت قدرت اول جهان شدن مي‌رود. در اين ميان انتظاري که مردم از کشور و مسئولين در زمينه توسعه دارند برآورده نشده است، در مقابل شاهد هستيم که پاکستان با 210ميليون جمعيت به سمت توسعه رفته و اقدامات خوبي انجام داده که يکي از اين اقدامات قرارداد استراتژيکي است که با چين به امضا رسانده است. همان‌گونه که شما گفتيد اين نگاه منتقدان به اين قرارداد و توافقنامه ايران و چين است. واقعيت آن است که کشور چين با بسياري از کشورها نظير اين توافقات را امضاء کرده است و آن کشورها نيز از قِبَل دانش و تکنولوژي چين بهره بسيار زيادي در زمينه توسعه و رشد پايدار برده‌اند. براي مثال، شما به همسايه شرقي ايران يعني کشور پاکستان نگاه کنيد. اين کشور يک قرارداد استراتژيک 46ميليارد دلاري با چين بسته که تااکنون نزديک به 10ميليارد دلار از اين مبلغ از سوي چيني‌ها در پاکستان سرمايه‌‌گذاري شده است. به موازات پيگيري اين قرارداد، هم کشور پاکستان که متاسفانه کشور فقيري است توانسته به واسطه اين قرارداد به منابع مالي سرشار دست پيدا کند و توسعه خود را عملياتي کند و هم در مقابل قسمت غربي چين در همسايگي با پاکستان که به دريا راه ندارد مي‌تواند از طريق بندر گوادر پاکستان به درياي عمان و اقيانوس هند وصل شود. ضمن اينکه با حضور چين در بندر گوادر پاکستان، پکن مي‌تواند توسعه و نفوذ هر چه بيشتر اقتصادي و تجاري و در آينده حتي نفوذ نظامي و امنيتي خود در پيشاني اقيانوس هند را محقق کند. ما 2500 کيلومتر مرز آبي داريم که توسعه نيافته است درحالي‌که برخي از کشورهاي حاشيه خليج فارس استفاده لازم را کرده و پيشرفت‌هايي در سطح جهاني داشته‌اند. ما همين‌طور دست روي دست گذاشته‌‌ايم و هر کاري هم که انجام مي‌شود متاسفانه با قراردادهاي 100 سال يا 200 سال پيش مقايسه مي‌کنند تا ذهن مردم خراب شود درحالي‌که ما بايد چنين تفاهم‌نامه‌هايي را با همه همسايه‌ها داشته باشيم. قرارداد 25ساله با چين الزام‌‌آور نيست که ما فقط با چين همکاري کنيم و با ساير کشورها ارتباطي نداشته باشيم، اين قرارداد يک قرارداد جامعي است که ساير بخش‌هاي مختلف آن قراردادهاي خاص خود را نياز دارد.