امروز هم خبرهاي جالبي در رسانهها منتشر شده که نشان ميدهد خوشبختانه بخش طنز و کمدي مملکت تعطيل نيست و دارد مثل بنز کارش را انجام ميدهد و اگر هم جايي کم و کسري داشته باشيم، مسئولان با تصميمهايي که ميگيرند اين کم و کسري را جبران ميکنند.
مثلا همين امروز آقاي نوبخت گفته که با افزايش آستانه تحمل مردم مشکلات را پشت سر ميگذاريم. باور کنيد بنده از آستانه تحمل شما بيخبرم اما بنده مجبور شدم ديروز آستانه تحملم را به يک نفر که از نبود آستانه تحمل رنج ميبرد، بفروشم تا اجارهخانهام را بدهم. الان وارد سايت ديوار که بشويد، آستانه تحمل خريد و فروش ميشود و يک «آستانه تحمل را که براي يک دکتر بوده که روزي نيم ساعت با آن تا مطب ميرفته» با قيمت بالايي براي فروش گذاشتهاند.
همچنين در خبرها اعلام شده که با تظاهر به تفاخر با ماشينهاي لوکس و گرانقيمت برخورد ميشود. تظاهر به تفاخر که نداريم آن را به فروش بگذاريم اما واقعا با معناي اين يکي هم مشکل داريم. الان پرايد 90 ميليوني سوار شويم، تظاهر به تفاخر نيست؟ گيلاس کيلويي 100 هزار تومان چطور؟ اگر گيلاس و زردآلو بخوريم تظاهر به تفاخر محسوب نميشود؟ چه تعدادي حق داريم بخوريم که تظاهر به تفاخر محسوب نشود؟
آنطرف اگر کسي به هر دليلي پولدار باشد يا دوستان پولداري داشته باشد، چهکار کند؟ مثل بنده و شما بايد سوار پيکان شود، اشکنه بخورد و تنها ميوهاي که توان خريد آن را داشته باشد، خيار و پياز باشد؟ اگر کمي شفافسازي کنند واقعا ممنوع ميشويم.
در حاليکه همين امروز اعلام شده به زودي براي عابرانپياده هم جريمه در نظر گرفته خواهد شد که اتفاقا قانون خوبي خواهد بود، چون مورد ميشناسم به عنوان عابرپياده در حد نيسان آبي تخلف کرده است. فقط مساله اينجاست که ما در کنار اينکه عصبانيترين مردم جهان هستيم، رتبه بيشترين انجام عملزيبايي (در مردان و زنان) و استفاده از لوازم آرايشي را هم در اختيار داريم. آنوقت چطوري ميخواهيم با دوربين چهرهها را تشخيص دهيم؟ خصوصا اينکه به طرز عجيبي هم اين روزها همه شبيه هم شدهاند. واقعا تشخيص يک پدر خانواده با پسرش کار سختي شده است. خلاصه اين طرح بسيار خوب است، اما اجرايش خيلي سخت است.
خبر ديگر برميگردد به شيوع وحشتناک کرونا در استان خوزستان! مسئولان اين شهر هم مانند کرمانشاه (که ديروز به آن پرداختيم) و شهرهاي ديگر مدام به مردم هشدار ميدهند که وضعيت شهر قرمز شده است. فقط رويشان نميشود که ما جاي آنها تصميمگيري کنيم و اين عزيزان حقوقش را بگيرند. يکجوري از دست ما شاکي هستند که انگار تقصير ماست. دقيقا از چه روزي قرار شده که قوانين اينچنيني و محدوديتها را مردم اعمال کنند؟
خبر آخر که ديگر واقعا حيرتانگير است اينکه سرپرست مرکز بهداشت علوم پزشکي جندي شاپور تاييد کرده 11 هزار نمونه آزمايش کرونا از 29 هزار نمونهاي که طي هفتههاي اخير از مراجعه کنندگان در اهواز (خوزستان) گرفته شده، به طرز عجيبي مفقود شده است. واقعا تست کرونا به درد چه کسي ميخورد؟ قيمتي دارد مگر اصلا؟ پس فردا سلطان تست کرونا پيدا نشود، شانس آوردهايم. واقعا يکسري از خبرها را آدم همينجوري بهشان نگاه کند و چيزي نگويد بهتر است؛ لااقل از بار طنز آنها کاسته نميشود. دزد هم دزدهاي قديم، لااقل يک چيز بدردبخوري را ميدزديدند.