درباره اقداماتي که براي پيشگيري يا کاهش احتمال ابتلا به بيماري کوويد19 بايد انجام دهيم، در درجه اول رعايت فاصلهگذاري اجتماعي يعني حفظ فاصله يک و نيم تا دو متر از اهميت زيادي برخوردار است و متاسفانه شايد مردم اين روزها نسبت به اين مساله کمي بيتوجه شدهاند. مساله دوم رعايت بهداشت يعني شستن مرتب دستها البته نه بهصورت افراطي است. همچنين عدم تماس دست با مخاط بدن اهميت زيادي دارد و باعث جلوگيري از انتقال بيماري ميشود. زيرا انتقال اين بيماري خيلي سريع صورت ميگيرد و ميزان سرايت بسيار بالاست و هر نفر ميتواند بين 2.2 تا 3.3 نفر را آلوده کند. همچنين استفاده از ماسک در زمانهاي ضروري بسيار مهم است؛ چراکه ميتواند از انتقال قطرات مخاطي حاوي ويروس به ديگران در زمان عطسه و سرفه جلوگيري کند. متاسفانه اين روزها شاهد استفاده بيرويه انواع و اقسام ويتامينها در بين مردم هستيم. مصرف ويتامينها در واقع جايي در پيشگيري از اين بيماري بهجز مواردي که فرد دچار کمبود ويتامين D است، ندارد. کساني که دچار کمبود ويتامين D هستند سيستم ايمني ضعيفتري دارند، رعايت کردن سطح نرمال ويتامين D در بدن لازم است. يعني ويتامين بايد در حدي مصرف شود که کمبود کاهش يافته و سطح ويتامين در بدن به حد نرمال برسد، مصرف ويتامينهاي ديگر معنايي ندارد. درباره مصرف دارو در بيماراني که داراي بيماريهاي زمينهاي هستند، گفته ميشد مصرف داروهايي مثل کاپتوپريل در شخصي که مبتلا به پرفشاري خون است، ريسک بيماري را بالا ميبرد، ولي واقعيت اين است که چنين مسالهاي وجود ندارد و بيمار بايد داروهاي خود را مصرف کند.بيماران داراي مشکلات مزمن ريوي بايد اسپريهاي استنشاقي و داروهايشان را مصرف کنند، در مواردي شبيه به اپيدمي کرونا، ديده شده بيمار بهخاطر ترس از وجود کورتن در داروها که ميتواند سيستم ايمني را ضعيف کند، ميزان مصرف دارو را کاهش ميدهد. در حاليکه وقتي اين کاهش اعمال ميشود، بيمار تحت حملات بيماري، به ناچار مصرف دوزهاي بالاتر و حتي داروهاي خوراکي کورتون را آغاز ميکند که اين خود ريسک بيماري را بالاتر ميبرد.