وزير صمت که روز دوشنبه بيست و دوم اردبيهشت به دستور رئيس جمهور برکنار شد با صدور نامهاي به رئيسجمهور ژست افشاگري گرفته است. رحماني در بخشي از نامه خود آورده است: آقاي واعظي وي را تهديد کرده در صورت راي نياوردن طرح تشکيل وزارت بازرگاني در مجلس شوراي اسلامي برکنار خواهيد شد، مجددا آقاي واعظي تماس گرفتند که استعفا بدهم، اينجانب حجت شرعي براي استعفا نميبينم و در طول دوران 19 ماه خدمتم بهرغم برنامهريزيهاي دشمنان به عملکردم ميبالم! در تعجب هستم که چرا بهرغم حصول نتايج درخشان و قابل افتخار بايد اينگونه به علت انگيزههاي سياسي تحت فشار قرار گيرم؟ و اما نگارنده ميخواهد از آقاي رحماني سوال کند که به کدام نتيجه درخشاني افتخار ميکند؟ به پرايد 90ميليوني؟ به برنجي که روزهاست که در انبارهاي محتکرين پنهان شده است، يا به قيمت کالاهاي اساسي که دقيقهاي بالاتر ميرود؟ به حضور مردم نجيب و بيبضاعتي که در صفهاي طولاني برنج، کرامتشان خدشهدار شد؟ همان جايي که ديگر خبري از اجراي طرح فاصلهگذاري اجتماعي و ترس از کرونا معنايي نداشت. به جواناني که هر روز با هزار اميد و آرزو از کنار نمايشگاه اتومبيل رد ميشوند؟ به دلالاني که شبانه با گراني ماشين مردم را آزارميدهند؟ يا به آپشنهاي خودروهاي داخلي و خط توليد دهها اتومبيلي که به ژاپن و کره و کشورهاي اروپايي صادر ميشد؟ آقاي رحماني راستي به کدام يک از اينها افتخار ميکنيد؟