اميد عبدالهي:
فيلم کودک حامي ندارد
اميد عبدالهي کارگردان فيلم کوتاه و مستندساز با اشاره به فيلمنامههاي در دست نگارشش براي ورود به عرصه سينماي بلند داستاني، از عدم حمايت نهادهاي سينمايي از سينماي کودک گلايه کرد. اميد عبدالهي از فيلمسازان عرصه فيلم کوتاه و مستند با اشاره به فعاليتهاي خود در حوزه سينما به مهر گفت: در حال آمادهکردن يک فيلمنامه بلند سينمايي هستم، البته همزمان روي چند موضوع در حال کار هستم تا ببينم کداميک از اين فيلمنامهها را ميتوانم به سمت توليد پيش ببرم. وي با بيان اينکه معمولا فيلمهاي کوتاهي که ساختهام مضامين اجتماعي داشتهاند، توضيح داد: آثاري که مينويسم فضاي اجتماعي دارند و عموما درباره رابطه افراد با يکديگر يا در حوزه خانواده است. طي 10 سال اخير سعي کردهام روي مسيري مشخص قدم بردارم و از آن دور نشوم. عبدالهي تاکيد کرد: در واقع مسير من، ساخت فيلمهايي است که به روابط اجتماعي انسانها ميپردازد و ميتوان گفت اين موضوع را اولويت کاري خودم ميدانم و اميدوارم فيلم بلند سينماييام نيز در همين مسير قرار بگيرد. اين فيلمساز بيان کرد: البته پيش از اين نگارش يک فيلمنامه کودک و نوجوان را هم شروع کردم که در واقع يک فيلمنامه اقتباسي از مجموعه داستان «افسانه باران» نوشته نادر ابراهيمي است. مدتي است که بهدنبال امکانات لازم براي ساخت اين فيلم هستم، در همين راستا هم اين طرح را به بنياد فارابي و کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان ارائه دادهام تا بتوانم حمايت يکي از اين نهادها را داشته باشم، اما متاسفانه فعلا با اين پروژه همراهي نکردهاند. وي ادامه داد: البته تاکيد ميکنم اجازه رسمي اقتباس از اين داستان را از خانواده محترم نادر ابراهيمي گرفتهام که بتوانم روي فيلمنامه آن کار کنم. داستان مدنظر من براي اقتباس، درباره معلمي است که در روابطش با دانشآموزان بنا به دلايلي دچار چالش و بحران ميشود. شايد با خواندن داستان به ياد حال و هواي فيلمهاي کودک و نوجوان دهه 60 سينماي ايران بيفتيم، اما تلاش کردم موقعيت داستان و شخصيتها را در فيلمنامه به شکل و فرم امروزي نزديک کنم.
از توليد فيلم کودک فاصله گرفتهايم
کارگردان فيلم کوتاه «کورسو» توضيح داد: متاسفانه طي سالهاي گذشته از توليد فيلمهايي «درباره» کودک و نوجوان فاصله گرفتهايم و اگر هم فيلمي در اين حوزه ساخته شده، اصطلاحا «براي» کودک و نوجوان ساخته شده است. اين گونه بهنظر ميرسد که نهادهايي مثل بنياد سينمايي فارابي و يا کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان به اين نتيجه رسيدهاند از فيلمهايي حمايت کنند که معيارشان جذابيت روايي و مخاطبمحوري باشد. وي ادامه داد: با اين سياست از فيلمي حمايت ميشود که بتواند در گيشه فروش خوبي داشته باشد، اين در حالي است که چنين نهادهايي بر حسب تعريفي که دارند بايد روي بخش فرهنگي و هنري سينما سرمايهگذاري کنند. بديهي است که هر کشوري علاوهبر فيلمهاي مخاطبمحور، بايد به فيلمهايي با مخاطب خاص که شکل هنريتري دارد هم توجه کند، سينماي ايران هم اگر در جهان اعتباري دارد از همين نوع سينما بهدست آورده است. عبدالهي در پايان گفت: ما در جامعه بيش از اينکه مشکل اقتصادي داشته باشيم، مسائل فرهنگي مهمي داريم که بايد به آنها بپردازيم. به خصوص در زمينه کودک و نوجوان و خانواده. اما متاسفانه توليد فيلمهايي با رويکرد تربيتي در اين سالها کم شده است که اميدوارم در آينده توجه ويژهاي به آن شود.