مردم هرکشور در دو بعد عمومي و خصوصي ارزيابي شده و مورد مطالعه قرار ميگيرند. الف- وجوه عموميمردم يک کشور: قبول و پايبندي به اسناد بالا دستي و قوانين اصلي کشور مثل قانون اساسي ، قانون مدني ، ضوابط واستانداردهاي حقوقي و جزايي که هرچه اعتقاد به موارد ياد شده استوارتر و عميقتر باشد، چارچوبهاي امنيت اقتصادي ، فرهنگي و اجتماعي ملموس تر و با دوام تراست. ب-ابعاد خصوصي: که ناظر بر روابط افراد و آحاد جامعه با يکديگر در خانواده و جامعه ميباشد. اطاعت از قوانين و رعايت آنها در بهبود وضعيت فردي و اجتماعي است. حمايت دولت از مردم وظيفه و ماموريت اصلي اين نهاد بوده و مردم از هرجغرافيا ، نژاد و فرهنگ بايد از پشتوانه دولت از حفظ و توسعه امنيت تا تامين نيازهاي مادي و معنوي برخوردار باشند. هر فرد به اعتبار تولد در محدوده جغرافيايي کشور و کسب شناسنامه ايراني از مزاياي شهروندي برخوردار ميگردد. در مقابل دريافت خدمات و برخورداري از مواهب کشور مردم نيز از دولت در مواقع حساس اقتصادي، سياسي و اجتماعي حمايت کرده و در ابعاد مالي و جاني در اجزاي حاميدولت قرار ميگيرد. در بسياري از اوقات دولت بهرغم امکانات گسترده از ارائه خدمات مختلف ناتوان ميگردد. اما دلسوزي و حمايتهاي مردم نبايد بهصورتي درآيد که وظايف ذاتي دولت فراموش گردد. در شرايط حاضر که حدود 70درصد ازمردم زير خط فقر قرار داشته و در صد قابل توجهي نيز زير خط فقر مطلق قرار گرفتهاند؛ دولت بايد از تعارفات کاسته و بر خدمات اضافه کند. چند روز پيش در خبرها آمده بود که از مردم خواسته شده گوشيهاي هوشمند خود را جهت استفاده دانش آموزان روستايي هديه نمايند. تنها دانش آموزان روستايي نيستند که توانايي خريد گوشي هوشمند را ندارند؛ بلکه در ميان دانش آموزان شهري نيز اکثريت آنان توان تهيه اين نوع گوشي را ندارند. بسياري از والدين که درآمد مناسبي براي خريد اين گوشيها را ندارند خود را به آب وآتش زده و با قرض و حتي فروش طلاجات خود آماده خريد شدهاند. در اين ميان موبايل قاپها بازار داغي دارند . آيا مديران وزارت آموزش و پرورش از اوضاع جامعه خبر ندارند؟ يک کارمند يا يک بازنشسته چطور گوشي حداقل دوميليوني ميتواند بخرد؟ چرا بايد نوجوانان و جوانان تحقير شوند؟ آيا وزير محترم آموزش و پرورش ميتواند عدم کاربردهاي نامناسب اين نوع گوشيها را تضمين نمايند؟ فضاي بيدر و دروازه مجازي چه فسادهايي را به جامعه نخواهد کشاند. پساز پايان اين روزهاي سخت گوشي هوشمند خود يک مسير هزينه ساز در سبد خانوادههاي روستايي خواهد شد. من آنچه را که بر اساس تجربه علمي در اين زمينه دارم عرض ميکنم؛ خانوادهها بر اساس اجبار فرزندان به هر شکل بايد اين ابزار را تهيه کنند بقيه به عهده مربيان و برنامهريزان است و آينده بهترين داور.