شرایط روزه‌داری بیماران دیابتی

براي تعيين وضعيت افراد مبتلا به ديابت و امکان روزه‌داري براي آنها بايد چند شاخص را بررسي کرد که سن يکي از مهمترين اين شاخص‌هاست. بر اساس اين شاخص گرفتن روزه براي افراد ديابتي بالاي 65 سال صلاح نيست و توصيه نمي‌شود. درباره ديابتي‌هاي زير 65 سال، اگر قندخون اين افراد با انسولين کنترل مي‌شود، معمولا روزه‌داري باعث افت شديد قند آنها شده و بنابراين گرفتن روزه براي اين افراد نيز توصيه نمي‌شود مگر اينکه پزشک معالج با ارزيابي وضعيت ديابت بيمار تشخيص دهد که روزه براي اين شخص خطري ايجاد نمي‌کند، اما معمولا اين مجوز به بيماران ديابتي که انسولين دريافت مي‌کنند داده نمي‌شود، زيرا معمولا اين افراد براي دريافت انسولين بايد غذا بخورند و در چنين شرايطي گرفتن روزه معمولا توصيه نمي‌شود. درباره دسته ديگري از بيماران ديابتي که با مصرف قرص، رژيم غذايي و فعاليت بدني ديابت خود را کنترل مي‌کنند، قند ناشتاي اين افراد حتما بايد زير 140 و قند 3 ماهه آنان زير 7 درصد باشد تا روزه‌داري براي آنان مشکلي ايجاد نکند. يعني بيمار ديابتي که قندخون خود را با قرص کنترل مي‌کند، اما قند ناشتاي بالاي 140 و يا قند 3 ماهه بالاي 7 درصد دارد صلاح نيست روزه بگيرد. دسته ديگري از افراد مبتلا به ديابت که قندخون خود را با ورزش، پياده‌روي و رژيم غذايي کنترل مي‌کنند، براي گرفتن روزه مشکلي نخواهند داشت. درباره وضعيت افراد ديابتي که به بيماري کرونا مبتلا شده‌اند، اين افراد جز گروه‌هاي پرريسک براي روزه‌داري محسوب مي‌شوند و حتي اگر قند ناشتاي بالاي 140 و 3 ماهه بالاي 7 درصد نداشته باشند بايد از بهبود کامل علائم باليني خود مطمئن شوند و اگر هرگونه تنگي نفس، ضعف بدني در خود مشاهده کردند از گرفتن روزه اجتناب کنند. اگر بيمار بهبود کامل يافته باشد، يعني 6 هفته از آخرين علائم ناشي از بيماري از جمله تب، تنگي نفس، ضعف بدني، سرفه و ساير مشکلات گذشته باشد، فرد با مشورت پزشک و درنظرگرفتن موارد گفته شده، مي‌تواند روزه بگيرد، اما اگر از آخرين علائم بيماري کمتر از 6 هفته گذشته باشد، روزه گرفتن مي‌تواند خطرات زيادي را براي فرد به‌همراه داشته باشد.