سفري فراتر از زمينهسازي براي نشست ايران، روسيه و ترکيه
چرا ظريف با وجود شيوع کرونا به دمشق رفت
سفري فراتر از زمينهسازي براي نشست ايران، روسيه و ترکيه
سمير صالحه در العربي الجديد، رسانه نزديک به قطر نوشت: چه چيزي وزير خارجه ايران را بر آن داشت تا در شرايط کرونايي با ماسک و دستکش از هواپيمايي پياده شود که او را از تهران به دمشق ميآورد؟ اقدام محمدجواد ظريف، پس از شيوع کرونا در جهان، در سطح روابط بين دولتها و رهبران، اولين سفر محسوب ميشود و انگيزههاي آن، فراتر از بررسي روابط دو جانبه، تحولات پرونده سوريه و زمينهسازي براي نشست سه گانه بين ايران، روسيه و ترکيه براي بررسي شرايط در ادلب است. انتخاب نوشت؛ در ادامه اين مطلب آمده است: در واقع، ايران نگراني واضحي در مورد تحولات سياسي و ميداني در ادلب دارد، که به سمتي ميرود که کاملا با محاسبات تهران و منافع آن در سوريه، در تعارض است.رسانههاي ايران دائما تکرار ميکنند که تهران از نظام اسد در سوريه دست نميکشد، بهويژه آنکه حدود چهار دهه هماهنگي استراتژيک با اين کشور دارد. اما آنچه باعث نگراني ايران شده، آن است که نظام سوريه تحت تاثير فشارهاي روسيه، مبني بر ضرورت احترام به توافقهاي صورت گرفته ميان ترکيه و روسيه در خصوص ادلب، ايران را رها کند. تهران همچنين اين احتمال را در نظر دارد که توافقهاي سهجانبهاي ميان روسيه، ترکيه و آمريکا، در ضديت با توافقهاي ايران با آنکارا و مسکو در آستانه، صورت بگيرد و پيامهاي کرملين براي بشار اسد، به تنش زايي اخير آمريکا عليه ايران و اعلام آمادگي اش براي هر گونه مقابله نظامي با ايران، مربوط باشد. مسئولان ايراني ميدانند که اوراق و نفوذشان در سوريه، ستون اصلي است که سياستهاي و محاسبات منطقهاي اش بر اساس آن بنا شده و بر منافع اين کشور در عراق و لبنان منعکس ميشود. به همين دليل تصميم گرفتند شبه نظاميان و سلاح بيشتري به جبهههاي ادلب بفرستند. هدف از اين تحرک ايران، به ظاهر براي دفاع از نظام سوريه است، اما در واقع، تهران تلاش ميکند از فرصتهايي استفاده کند. انتشار اخبار نزديکي ساعت مقابله بين گروههاي افراط گرا و احتمال وقوع اقدام نظامي مشترک روسيه و ترکيه، براي نابودي اين عناصر، تهران را از فرصت توجيه حضور خود در جبهههاي شمال سوريه محروم ميکند. اخبار ديگري که حکايت از تمرکز يگانهاي نظامي ترکيه در جنوب گذرگاه بينالمللي «ام4»، مسالهاي است که تهران انتظار آن را نداشته است. دمشق از چند روز پيش تکرار ميکند که به توافقهاي بين آنکارا و مسکو پايبند نيست و به عمليات نظامي خود براي تحقق اهدافش در ادلب ادامه ميدهد. اين اعلام، در واقع يک مانور رسانهاي ايراني است، به اين دليل که نظام اسد ميداند هر گونه اقدام آن براي انفجار اوضاع به نفع تهران، پيامدهاي زيادي از سوي روسيه، ترکيه و آمريکا براي سوريه خواهد داشت، که نميتواند نتايج آن را تاب بياورد. نشست روسيه، ترکيه و ايران، در خصوص بررسي تحولات در ادلب، تغيير زيادي در برنامههاي تفاهم ترکيه و روسيه در مورد سوريه ايجاد نميکند و تهديدات اردوغان خطاب به نظام اسد در مورد نقض نکردن آتش بس در منطقه شمال سوريه، پيامي است که پيش از نظام اسد، تهران را مخاطب قرار داده است، چرا که مسکو نيز به دمشق هشدار ميدهد به خواسته تهران اقدامي نکند. مشکل ايران با نظام سوريه نيست. اين کشور اگر به دنبال تعيين نفوذ و سرنوشت خود در سوريه است، بايد با انکارا و مسکو گفتگو کند و حرکات پشت پرده آمريکا را نيز در نظر داشته باشد.
