نقش مدیریت در مقابله با بحران کرونا
شرايطي كه امروز بر كشور حاكم است، شرايطي استثنايي است. البته در اين40سالي كه گذشت همواره اين گزاره را از زبان مقامات و مسئولان شنيدهايم كه در شرايط حساس و استثنايي قرار داريم؛ تا جايي كه سروگوش مردم از اين جمله پر است و حتي اين پرسش بهخصوص براي جوانان مطرح است كه پس چه زماني اين شرايط حساس و استثنايي بهشرايط عادي تبديل ميشود؟ با اين حال امروز بهدليل شيوع ويروس عالمگير كرونا بهواقع در شرايط استثنايي و حساسي قرار داريم؛ شرايطي كه بهجرات ميتوان گفت نهتنها در طول اين چهار دهه بلكه از گذشتههاي دور و قريب به100 سال گذشته ايران همچنين بسياري از كشورها چنين بحران سلامت و شرايط اضطراري را تجربه نكردهاند. در اين اوضاعواحوال بحراني، طبيعي است كه تلاش مسئولان مضاعف باشد چراكه اساسا در اين شرايط نميتوان كار را بهروال معمول و عادي انجام داد. بنابراين تصميمسازان و تصميمگيران كشور هم بهصورت مضاعف در تلاش هستند. چه آنكه هر انساني با وجدان بيدار و آگاه نيز روز را از شب جدا نكرده و تمام تلاش و مساعي خود را بهصورت شبانهروز بهكار ميبرد تا بتواند در اين شرايط اقدامي موثر انجام دهد. در اين اوضاع بحراني سلامت ما در ايران تحت تحريمهاي ظالمانه و غيرانساني آمريكا نيز قرار داريم و همين مديريت را دشوارتر و نيازمند تلاش شبانهروزي كرده است. موضوعي كه در مدت اخير باعث شده بود، درآمدهاي نفتي ما با كاهش قابلتوجهي روبهرو شود. از سويي پس از شيوع كرونا و تاثير آن بر اشتغال و ركود هم نميتوان روي درآمدهاي حاصل از ماليات چندان حسابي باز كرد. بنابراين منابع درآمدي دولت شايد بر پايه سود بازرگاني و حقوق گمركي و البته صادرات غيرنفتي باشد. از همينرو، در اين شرايط بحراني و دست بسته دولتمردان براي اداره كشور نبايد از حق گذشت و بايد گفت كه كسي از تصميمگيران و تصميمسازان و نيروهاي اجرايي نسبت بهاين بحرانها بيتفاوت نبوده و نقش تماشاچي نداشتهاند. اما اگر بپرسيم كه آيا ميشد در زمينه مديريت كرونا بهتر عمل كرد بايد پاسخ داد كه بله؛ قطعا امكانپذير بود. البته اين پاسخ بدين معنا نيست كه تلاش شبانهروزي دولتمردان را انكار كنيم اما بهنظر ميرسد كه قطعا ميشد شرايط را بهگونهاي مديريت كرد تا دامنه خسارت بهكشور محدودتر شود. براي تشريح اين پاسخ شايد بتوان بهدو مورد اشاره كرد و مشت را نمونه خروار دانست. زماني كه اخباري مبنيبر شيوع ويروس كرونا در چين و قرنطينه بخشي از آن منتشر شد شايد بهتر بود كه تصميمات دقيقتري از سوي تصميمگيران كشور اتخاذ شود. اوايل بهمنماه سال گذشته بود كه خبر شيوع كرونا بهصورت وسيع در چين رسانهاي شد. با توجه بهاينكه ارتباط ايران و چين نيز استراتژيك و گسترده است بايد هزينه فايدههايي صورت ميگرفت. علاوهبر دولت برخي نهادها و دستگاهها نيز ميتوانستند بهتر يا بهعبارتي زودتر وارد عمل شوند. نهادها يا بنگاههاي اقتصادي ثروتمندي چون بنياد مستضعفان، ستاد اجرايي فرمان امام، آستان قدس و... ميتوانستند با تكيهبر ثروت هنگفتي كه دارند زودتر بهميدان بيايند تا دلگرمي براي طبقه مستضعف و فرودست جامعه باشند؛ كاري كه ارتش از همان روزهاي ابتدايي انجام داد و تمام تجهيزات خود را بهميدان آورد. بههر روي قطعا ميتوان نقدهاي ديگري نيز مطرح كرد كه نشان دهد، مديريت كرونا ميتوانست بهتر باشد اما نبايد محدوديتها و معذوريتهاي دولت را ناديده گرفت. بهگمان من البته مردم از اين معذوريتها و محدوديتها خبر ندارند و شايد بهتر است، دولتمردان در اين زمينه بيشتر و صريحتر اطلاعرساني كنند.
