نميدانم چرا دولت در زمان بحران وقتي ميخواهد به داد مردم برسد و از طريق نقدي يا غيرنقدي به مردم کمک کند يا مردم را سر کار ميگذارد يا آنها را دچار سرگرداني و گيج و گم ميکند. نمونه بارز آن کمک يک ميليون توماني دولت به خانوارها با بهره چهار درصد است. در مورد اين وام نکات زير قابل توجه است: 1- از زماني که هدفمندي يارانهها انجام شد، متقاضيان چند دسته بودند. برخي خانوارها حساب جديد باز و شماره موبايل خود را نيز ثبت کردند، برخي خانوارها حسابي را که داشتند (مثلا حساب بانک صادرات بازنشستگان آموزش و پرورش) معرفي و شماره موبايل مربوط به آن را نيز ثبت کردند. برخي خانوارها نيز چون موبايل نداشتند تلفن ثابت خود را ثبت کردند. اين افراد تعدادشان بسيار زياد است و اکنون نميدانند چگونه بايد به شماره 6369 کد ملي خود را بفرستند. 2- الان خانوارهاي زيادي هستند که چندين سيمکارت دارند و نميدانند کدام سيمکارت به نام خودشان است تا با آن پيامک مذکور را ارسال کنند. همچنين خانوارهايي هستند که چون سيمکارت ندارند دربهدر دنبال خريد سيمکارت هستند؛ اين خانوارها سرگردانند. 3- متأسفانه چند روزي است نميتوان به شماره 6369 کد ملي سرپرست خانوار را ارسال کرد؛ به اين ميگويند سر کار گذاشتن مردم. به همين سبب ستاد اقتصادي کرونا اعلام کرده زمان ارسال کد ملي تا تاريخ 7/2/99 تمديد ميشود. اما خانوارهايي که سيمکارت ندارند دنبال خريد آن هستند که با وجود صفهاي طولاني به ندرت موفق ميشوند. اگر دولت و ستاد اقتصادي کرونا واقعا ميخواهد اين وام را پرداخت و به خانوارها کمک مالي کند، بدون اين دنگ و فنگها به همه خانوارها (23 تا 25 ميليون خانوار) مبلغ يک ميليون تومان بپردازد؛ همچنان که تاکنون يارانه آنها را پرداخت کرده است. اگر دولت و ستاد اقتصادي کرونا اين کار را انجام دهد، صداقت و شفافيت خود را به اثبات رسانده است. اميدوارم که پرداخت يک ميليون تومان وام مانند دادن بسته معيشتي به 60 ميليون نفر نشود.