عليرضا حقيقي در گفتوگو با روابط عمومي باشگاه نساجي، پيرامون مسائل مختلف به صحبت پرداخت. متن اين گفتوگو را در ادامه ميخوانيد.
با کرونا چه کار ميکني؟ اين بيماري را جدي گرفتي يا نه؟
هيچي! فعلا که مثل اغلب مردم خانهنشين شده و به قول معروف خودمان را قرنطينه کردهايم.
يکي از بازيکناني هستي که خيلي از کرونا نميترسي و در تمرينات نساجي اين مساله مشهود بود؟
بحث ترسيدن يا نترسيدن نيست، اما بهنظرم استرس بيش از حد ممکن است مشکلساز شود. کرونا يک اپيدمي و بحران جدي براي همه کشورهاي دنياست، اما با توجه به توصيه اغلب پزشکان و کارشناسان بهداشت مهمترين عامل جلوگيري از آن رعايت نکات بهداشتي است.
عليرضا حقيقي در جامجهاني 2014 برزيل خيلي سر زبانها افتاد. همه جا صحبت از تو بود و انتظار ميرفت بازهم پيشرفت کني، حتي همه ميگفتند حقيقي در جامجهاني بعدي هم فيکس تيمملي است اما...
هنوز هم دير نشده است. من تازه 32 ساله شدم و دو تا جامجهاني ديگر فرصت دارم. خودتان ميدانيد که عمر دروازهباني برخلاف پستهاي ديگر فوتبال، بالاتر است.
دينوزوف گلر افسانهاي اسبق تيمملي ايتاليا در 40سالگي و بههمراه تيم کشورش قهرمان جامجهاني 1982 شد.
بله اما من اهداف خودم را ترسيم کرده و ميکنم. هدفم اين است که دومين جامجهاني عمرم را همراه تيمملي ايران تجربه کنم.
چرا بعد از جامجهاني برزيل آن اتفاقي که همه انتظارش را داشتيم براي عليرضا حقيقي نيفتاد؟
ماهيت فوتبال و ورزش همين است. يک روز آن بالا هستي و ممکن است روز ديگر پايين باشي. خيلي مسائل دست به دست هم داد تا به آن چيزي که در ذهنم بود نرسم. چند عامل وجود داشت که بهنظرم 3 عامل پررنگتر بود. عامل اول يک نفر در تلويزيون و برنامههاي ورزشي بود که شديدا مخالف من بود. او با محبوبيت من مشکل داشت يا موضوع ديگري در ميان بود، نميدانم اما عليه من کليپ ساخت و کارهايي کرد که هرگز فراموش نکردهام. دوم باشگاه روبينکازان مانع پيشرفت من شد. در شرايطي که من بعد از جامجهاني دو پيشنهاد تاپ از وستهام يونايتد انگليس و سلتاويگو اسپانيا داشتم، اما باشگاه روسي مبلغ 4 ميليون و 500 هزار يورو درخواست کرد. مبلغي که واقعا زياد بود و عاملي شد نتوانم به اين دو تيم شناختهشده بروم. از طرفي ديگر انتخاب بازيکن بهويژه گلر آسيايي و ايراني در کشورهاي صاحب فوتبال خيلي خيلي سخت است. به هر حال همه اين عوامل دست به دست هم داد که به قول شما به آنچه پس از جامجهاني انتظار ميرفت، نرسم.
به هرحال آن زمان جوانتر بودي و ناگهان در جامجهاني سر زبانها افتادي.
من چشم باز کردم عضو تيم بزرگ پرسپوليس بودم. جايي که اگر آب ميخورديم تمام روزنامهها و خبرگزاريهاي آن زمان مينوشتند آب خورد! شهرت و محبوبيت را هم از سن 16 سالگي و پس از مهار پنالتي عليآقا دايي آقاي گل جهان بهدست آورده بودم.
هنوز هم خيليها به گلي که ليونل مسي در جامجهاني 2014 به تو زد اشاره کرده و همه ايرانيها با حسرت از آن ياد ميکنند. خيلي هم بدنت را کش دادي ولي نرسيدي و ...
اتفاقا يکبار در استراليا با مارک بوسنيچ و يکبار هم در پرتغال با لوئيز فيگو ملاقات کردم و همصحبت شديم. هر دو به ضربه استثنايي ليونل مسي اشاره کردند که هيچ دروازهباني قادر به مهار آن نبود. با بوسنيچ حدود نيمساعت حرف زديم.