آرمان ملي- مطهره شفيعي: رسيدن به قدرت براي عملياني کردن ايدهها و برنامهها براي بهبود وضعيت کشور اصلي است که تمام کشورها بدان اعتقاد دارند و در ايران نيز چنين است. در ايران چرخش قدرت ميان گروههاي سياسي به ثبات رسيده است يعني اگر اکنون نمايندگان اصولگرايان بر کرسيهاي مجلس نشسته باشند احتمال جلوس اصلاحطلبان بر اين کرسيها در مجلس بعدي زياد است. در رياست جمهوري هم چنين است چنانکه همگان مشاهده کردند پس از يک رئيس جمهور اصلاحطلب، احمدينژاد اصولگرا در سال 84 تا 92 بر کرسي رياست جمهوري نشست و پس از آن رئيسجمهور اعتدالي به نام حسن روحاني با حمايت اصلاحطلبان و طيفهايي از اصولگرايان رئيس جمهور شد. اکنون اصولگرايان بر اين عقيده هستند که اصلاحطلبان درصدد پيروزي در انتخابات 1400 و جلوس کانديدايي از اين طيف بر کرسي رياست جمهوري هستند که البته اين ادعا چندان قابل رد نيست و تلاش براي پيروزي در انتخابات رياست جمهوري سيزدهم امري طبيعي است. ديروز يک فعال سياسي اصلاحطلب در پاسخ به اين سوال که «ميتوان انتظار داشت که اصلاحطلبان تا انتخابات 1400 به عرصه قدرت سياسي و اجتماعي بازگردند و حتي پيروز آن انتخابات باشند»، گفت: «بله انشاءا... آقاي رئيس جمهور هم پذيرفته و تاکيد دارد که زمينه برگزاري رفراندومي در موضوع نظارت بر انتخابات فراهم شود و اميدواريم حل شود. اگر حل شود قطعا فضاي مناسبي براي بازگشت اصلاحطلبان فراهم خواهد بود.» سيدمحمود ميرلوحي در واکنش به اينکه يعني کلان و مجموع جريان اصلاحات هم آمادگي بازگشت به عرصه قدرت را دارد، توضيح داد: «بله. دليل ندارد نداشته باشند. ما در سه انتخابات اخير با راي بالا و امضاي آقاي هاشمي و رئيس دولت اصلاحات به ميدان آمديم اما حالا که ميخواهند با مديريت جهادي و انقلابي مشکلات را حل کنند، ببينيم چه ميکنند. ما پيشبيني ميکنيم که باز هم همه مشکلات را گردن دولت بيندازند و حرفهايي از جنس حرفهاي نمايندگان مجلس هفتم بزنند اما در عين حال معتقديم که تکرار آن حوادث و تکرارِ تشکيل مجلسي همچون مجلس هشتم و دولتهاي نهم و دهم بعيد است چون مردم و کشور طاقت آن روشها و برنامهها و هزينهها را ندارند. آن زمان صندوق ذخيره ارزي دولت اصلاحات تحويلشان شد و نفت 140 دلاري ميفروختند. سال 91 فقط 120 ميليارد دلار نفت فروختند و ميتوانستند آن پولپاشيها را انجام دهند اما اکنون با وضع اقتصادي کشور و تحريمهاي موجود جايي براي آن شعارها و شيوهها نخواهد بود.»
ائتلاف رمز پيروزي در 1400؟
برخي معتقدند که اصلاحطلبان براي پيروزي در انتخابات رياست جمهوري سيزدهم نيازمند اعتدال با اصولگرايان اعتدالي هستند اما ديگر قرار نيست از کانديدايي از اين طيف حمايت کنند بلکه آنها را قانع به حمايت از کانديداي اصلاحطلبان کنند تا راي طيف سنتي و اعتدالي جريان اصولگرا متوجه اين کانديدا شود. دراين ميان ناطق نوري و حتي علي لاريجاني از جمله اصولگرايان اعتدالي هستند که اصلاحطلبان ميتوانند با آنها ائتلاف کنند تا بر ميزان آراي کانديداي اصلاحطلبان افزوده شود. محسن ميردامادي، فعال سياسي اصلاحطلب بيان ميکند: «دليل ائتلاف ما با روحاني در سال 92 آن بود که بايد در انتخاباتي شرکت ميکرديم تا از 88 عبور کنيم زيرا نگران بوديم که نهاد انتخابات براي هميشه از دست برود. آن ائتلاف براي احياي نهاد انتخابات بود و به نظر من کار کاملا درستي بود. ما آن شرايط را پشت سر گذاشتهايم و بايد براي 1400 کانديداي اصلاحطلب داشته باشيم.» برخي راهکار ديگري را براي نحوه حضور اصلاحطلبان در انتخابات ارائه ميکنند مانند محسن ميردامادي که معتقد است اصلاحطلبان در انتخابات 1400 يك تيم اصلاحطلب و خوشنام معرفي كنند نه يك كانديداي خاص. بدين نحو كه يك نفر در راس قرار گيرد و از همان ابتدا مشخص كند كه هر اصلاحطلبي را در كجا به خدمت خواهد گرفت که البته به نظر ميرسد اين پيشنها قابليت اجرايي نداشته باشد چرا که همه طيفهاي اصلاحطلب خواستار سهم خواهند شد و تنها نتيجه اجراي اين طرح ايجاد شکاف در جريان اصلاحات خواهد بود.
آغاز بياخلاقي براي 1400 از 1397
پويايي و آمادگي اصلاحطلبان براي حضور پرقدرت درانتخابات 1400 سبب ترس و هراس در جريان رقيب شده چنانکه آنها از سال 97 به تخريب اصلاحطلبان مشغول هستند. بهعنوان نمونه تسنيم در 97 نوشت: «اصلاح طلبان براي انتخابات سال 1400 از هماکنون دچار مشکل شدهاند که آيا از کانديداي قرضي استفاده کنند يا اينکه به هويت راديکال خود دوباره بازگردند. به هر جهت آنچه از اردوگاه اصلاحات بر ميآيد اختلاف نظر بر سر چگونگي حضور در انتخابات 1400 است. از يک سو بدنه اصلاحطلب ديگر تاکتيک رحم اجارهاي با کانديداهايي مانند علي لاريجاني را قبول ندارند و به هويت خود تاکيد ميکنند و از سوي ديگر برخي هم نگران آينده هستند و به عملگرايي نتيجه بخش اميدوارند. به هر جهت اصلاحات در انتخابات 1400 از هماکنون وارد يک دوراهي سخت شده است که انتخاب هر کدام شايد با ريزش آراي برخي از بدنه اين جريان مواجه شود.» يا حسين ا...کرم از دلواپسان اصولگرا ميگويد: «اصلاحطلبان انتخابات رياست جمهوري سيزدهم را به اصولگراها واگذار ميکنند و مولفه اصلي نيز عدم صداقت آنها خواهد بود.» او در ارديبهشت 97 توضيح داد: «اگر امروز، يک ماه آينده يا نهايتا تا پايان سال بخواهد به خاطر رأي آوردن استيضاح روحاني يا طرح عدم کفايتش در مجلس انتخابات رياست جمهوري سيزدهم برگزار شود، به نظر ميرسد حداقل 10 ميليون به 17 ميليون رأي نامزد واحد اصولگرايان اضافه و او با 27 ميليون رأي نامزد پيروز انتخابات شود.» که اين پيشبيني ا...کرم محقق نشد و تنها تلاش اصولگرايان براي تصاحب کرسي رياست جمهوري در 1400 با حربه بياخلاقي نمايان شد.