شوهرخالهام ديشب کشف کرد که ويروس کروناي پيشرفته هم آمده که کلا خوب نميشود؛ ولي فعلا به من و شما نميگويند. دستبردار نيست اين مرد و خسته نميشود از پخش اخبار کذب. اساسا تصويري که بسياري از مردم از کرونا دارند اين است که کرونا ميتواند سالها توي هوا معلق بماند و احتمالا چند وقت ديگر هم خبر ميدهند که ويروس کرونا توانايي دارد درِ خانهها را بشکند و داخل خانه بيايد، جاساز کتلتهاي مادرها را پيدا کند و آنها را بخورد. اين از وضع مردم که از ديروز تلاش ميشود با انتخاب يکسري اسامي و تيتر آنها را توي خانههايشان نگه دارند. مثلا «عمليات سرکوب کرونا در ميدان صادقيه تهران»، «طرح ضربتي برخورد با کوييدهاي 19 اراذل و اوباش»، «عمليات پيچيده برخورد با کروناها» و... هرچند اين اسامي هم اندازه هويج کارکرد نداشته و همين امروز 500 نفر توي صف اداره پست تهران به فاصله هشت سانتيمتري يکديگر ايستاده بودند. اين از مردم...!
اما مسئولان اين روزها چهکار ميکنند؟ آقاي رئيسجمهور که رئيس ستاد مقابله با کرونا شده، در داخل ستاد مقابله با کرونا دارد با صداوسيما مقابله ميکند. مثلا آقاي روحاني گفته: «چه اشکالي دارد رسانهها براي مردم تبيين کنند که توانمنديها و اقدامات اين دولت در مقابله با کرونا با وجود فشارهاي حداکثري آمريکا و تاثيرات ضدانساني تحريمها تا همين حالا هم نسبت به ديگر کشورها افتخارآفرين بوده است؟» خب صدا و سيما اين روزها تلاش ميکند روي بخش بينالمللي کرونا تمرکز کند و از نابودي کشورهاي ديگر مدام گزارش پخش کند. لاي اين گزارشها براي تنوع هم که شده گزارشي از اصلاح موي حسينيباي يا مسابقات ساخت سازه با ماکاروني پخش کند. هر چند انتخاب آقاي روحاني به عنوان رئيس ستاد مبارزه با کرونا به اندازهاي نگرانکننده است که آدم داخل خانه بنشيند اما بالاغيرتا اين مدت را بيخيال دعواهاي هميشگي شده و به فکر سلامت مردم باشيد.
البته اين وسط معاون وزير بهداشت که اين روزها خيلي دوست دارد ميهمان تلفني اين ستون باشد، گفته: «کمي دير متوجه کرونا شديم» و گفتن اين جمله باعث شده کرونا با دست روي پيشانياش بزند و بگويد: «هميشه قبل از رفتن يه اِهِم بگو تا بفهمن داري ميري داخل!».
اما خوشمزه بازي و نمکپرانيها به همينجا ختم نميشود. يعني اصرار داريم در همين وضعيت پا به پاي مردم جوک و شوخي کنيم. مثلا ايسکانيوز (خيلي دوست دارم يه ايستگاهنيوز بزنم، ايستگاه بقيهرو توش بگيرم!) اظهارات عجيبي از علي کفاشيان درباره مقابله با کرونا منتشر کرده. کفاشيان عجيب در اين اظهارنظر عجيب گفته: «من هم مثل اکثر مردم به خاطر اين بيماري، مسافرت رفتهام و در کيش هستم!». اگر منظور کفاشيان از مردم ايران، ما هستيم که بايد بگوييم ما چهار چشمي در حالت «جُفت مود» توي خانههايمان به صورت آيلاند نشسته و به هرکس که به مسافرت برود، يکسري حرف غيرقابل چاپ ميزنيم. اما عجيب است که براي افرادي با اين سطح فکر در ايران مشکلي پيش نميآيد. ما با دقت بالايي اين افراد را پيدا ميکنيم و سالها، يک فدراسيون را به دست آنها ميسپاريم تا براي فوتبال يک مملکت تصميمگيري کنند.
در نتيجه خواهشي که از عزيزان دارم اين است که يا مثل کفاشيان به کيش بروند و خودشان را به قرنطينه بدهند و تصميمگيري نکنند، شايد وضعيت بهتر شد. يا اگر ميخواهند به فکر مردم باشند، دست از دعواهاي مرسوم و نمکپاشي بردارند و به فکر حل مشکل باشند. اصلا من نميدانم چرا سياستمدارها تازگيها اصرار دارند که حتما کمدين باشند. مساله جهاني هم شده! الان دونالد ترامپ حرفهاي بامزهتري ميزند يا جيم کري؟ فيلمهاي چارلي چاپلين خندهدارتر است يا سخنرانيهاي ترامپ؟! چرا همه چيز يهشکل و طور عجيبي شده؟!