کنکاش
کتابدرمانيراه فرار از استرس کرونا
اين روزها مردم سراسر جهان با اخبار و اطلاعات مربوط به ويروس کرونا بمباران ميشوند، اما کارشناسان سلامت روان معتقدند خواندن کتاب ميتواند به کاهش استرس ناشي از شنيدن اخبار بد در مورد اين ويروس کمک کند. بسياري از مردم تصميم گرفتهاند فعاليتهاي اجتماعي خود را محدود کنند و همين مساله باعث شده است در خانه وقت اضافي داشته باشند و به تفريحات خانگي روي آورند. بهرغم وجود اپليکيشنها و برنامههاي متعدد در گوشيهاي همراه براي سرگرم نگه داشتن افراد، هيچ چيز بهتر از يک کتاب خوب براي فرار از استرس رواني شنيدن اخبار بد نيست. به گزارش ايرنا، نشريه ساوت چاينا مورنينگ پست با «کريس رايان» کتاب درمانگر اهل مالديو مصاحبهاي کرده است تا تاثير خواندن کتاب در مواقع بحراني را از زبان وي جويا شود. رايان، کتاب درماني را روشي براي کمک به مردم ميداند تا از زماني که به مطالعه اختصاص ميدهند، بيشترين استفاده را ببرند و به پرورش عادت هاي سالم کتاب خواندن تشويق شوند. وي گفت: ابتدا جلسات مشاوره با اين افراد برگزار ميکنم تا با روحيات، عادتهاي کتاب خواندن، سلايق و سبک زندگي شان آشنا شوم. سپس از همه اين آموختهها بهره ميگيرم تا به آنها کمک کنم که بدانند از مطالعه در آينده به چه چيزي دست مييابند و همچنين فهرستي از کتابهاي مورد علاقه آنها را که نگرششان به مطالعه را گسترش ميدهد، تهيه کنم. وي افزود: آنچه حائز اهميت است اين است که چه چيزي باعث لذت فرد از مطالعه ميشود و موانع پيشروي وي براي مطالعه را از ميان برميدارد. به گفته رايان، برخي از مشاوران رواني حرفهاي از کتاب درماني استفاده ميکنند تا به افراد کمک کنند بر مشکلات خود غلبه و احساسات شان را درک کنند.رايان در توضيح مطالعه کتاب در شرايط بحراني چنين گفت: يک جمله معروف از نمايشنامه «پسران تاريخ» نوشته آلن بنت وجود دارد که ميگويد: بهترين زمان براي مطالعه وقتي است که با يک فکر، يک احساس يا روشي براي نگريستن به موضوعاتي روبهرو ميشويد، وضعيتي که شايد تصور ميکرديد منحصر به شخص شماست، اما با خواندن کتاب متوجه ميشويد افراد ديگر نيز اين تجربه را پشت سر گذاشتهاند. عبارت «بيخبري، خوشخبري»، واقعا درست است. ما با بمباران اخبار بد از اطلاعات منفي اشباع ميشويم. به همين دليل، خيلي مهم است که اکنون بيش از هر زمان ديگري کتابي را براي مطالعه انتخاب کنيم. رايان افزود: مطالعه ميتواند به عنوان راه فراري در زمان بحران و چالشبرانگيز استفاده شود، همچنين باعث ميشود کمتر احساس تنهايي کنيد و بر شرايط فعليتان نوري ميافکند. مطالعه يکي از بهترين روشها براي گسترش احساس همدلي و درک شدن است. توصيه من اين است که از غريزهتان پيروي کنيد، کتابهايي بخوانيد که به شما کمک کند نحوه احساساتتان را دريابيد و فشار روانيتان را کاهش دهد. رايان همچنين در مورد دور نگاه داشتن کودکان از بازيهاي آنلاين و اپليکيشنها در اين روزهاي خانهنشيني و معطوف کردن توجهشان به کتاب خواندن گفت: مطالعه با صداي بلند، تجربهاي زيبا و الفت بخش بين انسانها چه پير و چه جوان است و کتاب خواندن دستهجمعي نهتنها کودکان را با قدرت قصهگويي آشنا ميکند، بلکه باعث ميشود زمان سپري شدن بين کودکان و والدين، از کيفيت ارزشمندي برخوردار شود. وي افزود: مهم است که کودکان را ترغيب کنيم هر کتابي را که دوست دارند، مطالعه کنند. اگر والدين، کودکان را به خواندن کتابهاي مورد علاقه خود مجبور کنند، نميتوانند عشق و علاقه ماندگار به کتاب را در آنها به وجود آورند. به کودکان قدرت انتخاب دهيد و آنگاه خواهيد ديد چطور شور و اشتياق شان براي مطالعه افزايش مييابد.
سبزه عيد بکاريد حتي در روزهاي کرونايي
20 روز مانده به نوروز زمان مناسبي براي سبز کردن سبزه عيد است. کاشت سبزه عيد به اميد برکت و شادابي در سال جديد، از جمله سنتهاي قديمي و زنده در ميان ايرانيان است که با آن به استقبال بهار ميرويم. اين روزها که توصيه ميشود براي مقابله با ويروس کرونا در خانه بمانيم؛ ميتوانيم، با مشتي غله و حبوبات، اميد بهار را به خانه بياويم. به گزارش ايسنا، سبز کردن سبزه يکي از سنتهاي جداييناپذير عيد نوروز است که از قديم در بين خانوادههاي ايراني رايج بوده و هست. هر سال در گير و دار خانهتکاني، 10ـ 20 روز مانده به سال نو ايرانيان دانههاي گندم، عدس و ماش را داخل بشقاب و ديسهاي بزرگ ميريزند. دانهها را با دستمال نمدار مرطوب نگه ميدارند تا جوانه بزند بعد آن را جلوي نور غيرمستقيم، لب پنجره ميگذارند تا آرام آرام تا روز عيد قد بکشد. روبان قرمز و طلايي را دور آن پاپيون ميکنند و به اميد برکت در روزهاي سال جديد، آن را سر سفره هفتسين ميگذارند. در مقالهاي با عنوان «مراسم نوروز» منتشرشده توسط بنياد ايرانشناسي، اينگونه عنوان شده که «در ايران کهن، 25 روز پيش از نوروز، در ميدان شهر، 12 ستون از خشت خام برپا ميشد. بر ستوني گندم، بر ستوني جو و به ترتيب، برنج، باقلا، کاجيله، ارزن، ذرت، لوبيا، نخود، کنجد، عدس و ماش ميکاشتند و در ششمين روز فروردين، با سرود و ترنم و شادي، اين سبزهها را ميکندند و براي فرخندگي به هر سو ميپراکندند.» در اين مقاله از قول ابوريحان بيروني در کتاب آثار الباقيه اشاره شده است که «رسم کاشت دانههاي غلات و حبوبات در بين ايرانيان پايدار مانده که روز نوروز در کنار خانه هفت صنف از غلات در هفت استوانه بکارند و از روييدن اين غلات، خوبي و بدي زراعت و حاصل ساليانه را حدس ميزنند.» بر اين مبنا، ايرانيان قديم تصميم ميگرفتند که براي سال جديد چه دانهاي را کشت کنند. معمولا سبزههاي عيد را تا سيزدهمين روز از سال نو در خانه نگهداري ميکنيم. در روز سيزدهبدر وقتي به دل طبيعت ميزنيم آن را در آب روان رها ميکنيم که بنا به باور تعدادي از کارشناسان و فعالان محيطزيستي، انداختن سبزه سبز شده در نهر يا رودخانهها کار خوبي است. چون گندمها در کنار اين آبها سبز ميشود و ميتواند غذاي پرندگان و آبزيان شود؛ هر چند عدهاي ديگر رها کردن سبزههاي عيد در طبيعت را عاملي براي توليد آلودگي ميکروبي و بصري ميدانند. به هر حال سبز کردن دانهها در روزهاي نزديک به سال نو، سنت ديرپايي است که بوي عيد را به خانهها ميآورد. شايد اين روزها به دليل شيوع ويروس کرونا و جانباختن تعدادي از هموطنان در تعدادي از شهرها و حساسيتها براي مقابله با ابتلا به آن، خيلي دل و دماغ سبز کردن سبزه را نداشته باشيم اما از کجا معلوم شايد اين سبزهها اميدي را در دل ما جوانه بزند براي رسيدن به روزهاي گرم، سبز و پرآرامش. براي رسيدن به روزهاي پر از صحت و سلامتي.
