با شرايطي که اين اواخر بهعلت شيوع کروناويروس در جامعه حاکم شده است بايد کاملا به مردم حق بدهيم، نگران باشند. طبيعي است مردم براي حفاظت از جانشان بهدنبال اخبار مهمي باشند که بهنظر خودشان آنها را در پيشگيري از ابتلا به اين ويروس کمک ميکند. افراد در هنگام نگراني بيشتر به موارد بهداشتي و جلوگيري از سرايت بيماري توجه ميکنند، اما بهطورکلي، اضطراب احساس ناخوشايندي است که افراد را آزار ميدهد و روي رفتارها و صحبتهاي آنها تاثير ميگذارد. احساس خستگي و آزار اطرافيان از ديگر آثار منفي نگراني است. هم چنين دلهره در افراد موجب کاهش عملکرد و ناتواني در انجام وظايف اجتماعي و شغلي آنها ميشود، همين امر ممکن است به نحوي منجر به افزايش شيوع بيماري شود. اگر مردم روحيه خود را حفظ کنند و اميد داشته باشند، علاوه بر رعايت نکات بهداشتي، ميتوانند به انجام مسئوليتهاي اجتماعي خود در جهت پيشگيري از انتشار اين بيماري بپردازند و اين انرژي و انگيزه را به اطرافيان هم منتقل کنند. توجه کنيد که رصد سايتها و گروههاي مجازي با حجم بالاي اخبارمنفي، نگرانتان ميکند يا موجب تلاش هرچه بيشتر شما براي محافظت از خود و ديگران ميشود. اگر تاثير منفي گذاشت بايد ميزان مواجهه با آنها را کاهش دهيد. اگر به توصيههاي متخصصان توجه کنيم و باور داشته باشيم که افراد عادي نيازي به ماسک ندارند، با کمبود اين وسيله مواجه نميشويم يا اگر کساني که بهعلت نگراني شديد از دستکش استفاده ميکنند، بدانند که خود دستکشها ميتوانند منبع آلودگي باشند و مهم شستوشوي مکرر دستها و دستنزدن به دهان و چشمهاست که از سرايت هرچه بيشتر اين ويروس جلوگيري ميشود. بايد تهديدها را به فرصت تبديل کرد. در اين شرايط که افراد مجبورند مدت بيشتري در خانه بمانند، برنامهريزي کنند، کتاب بخوانند، موسيقي گوش دهند و فيلم تماشا کنند؛ چراکه هر چه کمتر در خانه منفعل باشيم، فشار افکارمنفي کاهش مييابد و با روحيه بهتري براي کمک به همنوعانمان، چه از نظر کنترل اين بيماري و چه از نظر اقتصادي در خصوص افرادي که بهعلت اين شرايط تحت فشار هستند، تلاش ميکنيم.