کامبيز ديرباز ميگويد: به اين نتيجه رسيدهام که ذات بازيگر، انتخاب شونده است. مگر اينکه شما اينقدر صبر و حوصله داشته باشيد و به لحاظ مالي زندگيتان تامين باشد که بگوييد من اگر 5 سال يکبار هم يک فيلم بازي کردم، هيچ اتفاقي رخ نميدهد. به گزارش «ايلنا»، کامبيز ديرباز در تازهترين فعاليت خود در آخرين فيلم ابراهيم حاتميکيا با نام «خروج» به ايفاي نقش پرداخته است. از نکات جالب همکاري ديرباز با حاتميکيا ميتوان به ايفاي نقش کوتاهي پرداخت که به نوعي در کارنامه کاري اين بازيگر کمسابقه است. اين بازيگر در پاسخ به اين پرسش که با توجه به اينکه در نقشهاي اصلي فيلم و سريالهاي تلويزيوني به ايفاي نقش پرداخته، چرا بازي در فيلم «خروج» ابراهيم حاتميکيا را پذيرفته است، گفت: به هر حال کار ابراهيم حاتميکيا فرصت مغتنمي بود. زماني که با آقاي احمدرضا درويش کار ميکردم؛ خيلي حرفها به من ميزدند که واقعا همه آنها را بايد با طلا نوشت و من هم همه آنها را در گوشهاي از ذهنم با طلا نوشتهام. آقاي درويش يک روز به من گفت: وقتي به تو پيشنهاد ميدهند، در درجه اول چه چيز برايت مهم است؟ گفتم فيلمنامه. گفت خيلي درسته ولي يک تبصرهاي هم دارد. زماني که يک کارگردان بنام که سينما و کارهايش را دوست داري به تو پيشنهاد کار ميدهد؛ مطمئن باش که قبل از اين پيشنهاد، بهجاي تو به آن فکر کرده و بعد پيشنهاد داده است. وي ادامه داد: اين خيلي حرف درستي بود و من بر مبناي آن متوجه شدم که هر پيشنهادي را بايد بر مبناي همان پيشنهاد و با علم بر اينکه پيشنهاددهنده چه کسي است، بررسي کرد. حضور در فيلم ابراهيم حاتميکيا نيز اين حالت را برايم داشت. يعني بهعنوان کسي که هم سينماي او را دوست دارم و هم در گذشته فيلم «بهنام پدر» را با او کار کرده بودم؛ شناخت کاملي از او داشتم و مطمئن بودم که اگر پيشنهادي ميدهد، اين پيشنهاد به ضرر من نخواهد بود. ديرباز افزود: در کنار اين موضوع نيز بدون مبالغه بايد بگويم که ديدن عاليجناب فرامرز قريبيان از نزديک؛ سواي اينکه بخواهم کنار ايشان بازي کنم؛ برايم جذاب بود. گفتم بروم و ببينم ايشان اجازه ميدهند کنارشان در يک قاب بازي کنم و در تاريخ سينما ماندگار شود که خدا را شکر اين اجازه را با بزرگواري دادند و در کار هم به من چيزهايي ياد دادند. من اينقدر براي ايشان و تمام پيشکسوتان احترام قائلم که حد ندارد. اين احساس را به سعيد خان راد در «دوئل» هم داشتم. اميدوارم اگر عمري باقي باشد و خودم هم روزي پيشکسوت شدم، جوانهايي که به اين حرفه ورود ميکنند، اين احساس را به پيشکسوتان خود داشته باشند. در نهايت ديدن آقاي فرامرز قريبيان در کنار پيشنهاد آقاي حاتميکيا براي من جذاب بود و ماحصل آن بازي در فيلم «خروج» شد. اين بازيگر درباره شخصيتي که در فيلم «خروج» بازي کرده نيز توضيح داد: معتقدم کاراکتري که در اين فيلم بازي کردم، کاراکتر مهمي است چراکه کاراکتري که شما نتوانيد آن را در تدوين حذف کنيد، يعني کاراکتري است که در فيلم کار ميکند. من اعتقاد دارم که کاراکتر من را نميتوان از فيلم حذف کرد. بنابراين نقش تاثيرگذاري بود که در اين فيلم ايفاي آن را برعهده داشتم. وي همچنين درباره خداحافظي فرامرز قريبيان از دنياي بازيگري اظهار کرد: احساس ميکنم آن شب در نشست خبري فيلم «خروج» يک سوءتفاهمي بهوجود آمد. چون بههر حال من کنار ايشان نشسته بودم و سر فيلمبرداري نيز با خودشان و پسرش «سام» زياد صحبت کرده بودم و اصلا صحبت خداحافظي مطرح نبود. نميدانم و نميتوانم از جانب ايشان حرف بزنم؛ ولي اگر ايشان از بازيگري خداحافظي کردند؛ چقدر بد و حيف و واي بهحال ما که آقاي غريبيان ديگر نميخواهند بازي کنند. کامبيز ديرباز در بخش ديگري از صحبتهايش درباره گلايههاي بازيگران درباره پيشنهاد نقشهاي تکراري بيان کرد: در اوايل کارم ميگفتم چه زماني ميشود که در سينماي ايران جا بيفتم و ديگر بهجاي انتخابشدن خودم نقشها را انتخاب کنم. اين فکر را ميکردم و ميگفتم سيمرغ بگيرم که گرفتم؛ گفتم فيلم پرفروش داشته باشم، «اخراجيها» اتفاق افتاد ولي حالا بعد از 20 سال که از حضورم در تئاتر و سينماي ايران ميگذرد، به اين نتيجه رسيدهام که واقعا ذات بازيگر، انتخابشونده است. مگر اينکه شما اينقدر صبر و حوصله داشته باشيد و بهلحاظ مالي زندگيتان تامين باشد که بگوييد من اگر 5 سال يکبار هم يک فيلم بازي کردم، هيچ اتفاقي رخ نميدهد. وي ادامه داد: ولي بازيگري که شغلش بازيگري است، به هر حال در وادي انتخابشوندگي ميافتد. از طرفي هم بايد شانس بياورد که به او نقشهاي متفاوتي پيشنهاد شود که در آن هم بايد تهيهکننده و کارگردان ريسک کرده باشند. بهطور مثال عليرضا بذرافشان با انتخاب من براي مجموعه «نابرده رنج» ريسک کرد و من هم روي هوا آن را قاپيدم. در نهايت اول بايد اين بستر براي من بازيگر فراهم شود تا بتوانم نقشهاي متفاوتي را بازي کنم. اين بازيگر در پايان گفت: بنابراين اگر بستر فراهم شود، بازيگران ما خيلي حرف براي گفتن دارند. من از همصنفانم و تمام کساني که به آنها انگ تکرار زده ميشود، دفاع ميکنم چراکه اگر بستر خوب براي آنها فراهم شود، خيلي هم خوب بلد هستند بازي کنند. منتها تهيهکنندگان و کارگردانان اين ريسک را نميکنند و تا کسي در نقشي جواب داد، مرتب براي نقشهاي مشابه هم به سراغ او ميروند. اين موضوع بايد درست شود.