بانوان و انتخابات
همزماني روز زن به مناسبت ولادت حضرت فاطمه زهرا سلاما... عليها با ايام انتخابات فرصت خوبي است تا از جايگاه واقعي زن در متون ديني تا واقعيت فعلي زنان در جامعه ايران اسلامي بنويسيم. بدون ترديد زنان، جامعه سازان اصلي ولي مستور و پنهاني هستند که بيشترين نقش را در ساختن جامعه دارند با اين تفاوت که فعاليتها و فداکاريهاي آنان برخلاف تلاشهاي سياستمداران بهعنوان جامعه سازان مکشوف هرگز براي کسب ثروت و شهرت و قدرت نيست و خدمتگزاري آنان بيشائبه است و هيچدوربين و رسانهاي ايثار و فداکاري آنان را به تصوير نميکشد و کسي کار آنان را در بوق و کرنا نميکند. آنان عمري مشغول ايثارگري و فرزند پروردن هستند که کار سادهاي نيست، چرا که فرزندپروري صبر يک عمر ميخواهد. در يک جمله ميتوان زنان را جامعه سازان اصلي و پنهان و مستوري دانست که با صداقت، تواضع، عدالت، احسان، شفقت و عشق به انسان کار ميکنند. قرآن کريم بهعنوان اصليترين و مهمترين سند انديشه اسلامي در سراسر آن به دفاع از حقوق زنان پرداخته و نه تنها در هيچجاي اين متن آسماني، ملاک برتري را جنس معرفي نکرده بلکه خط بطلان به آن کشيده و هيچآيهاي دال بر محدود شدن فعاليت بانوان در منزل وجود ندارد و هرجا سخن از زن در زندگي خانوادگي و يا اجتماعي است، قيد معروف بکار رفته است. خداوند حکيم در قرآن کريم 12 مرتبه به مردها ميگويد در زندگي خانوادگي و اجتماعي با زن به معروف رفتار کنيد. معروف متضادش منکر است منکر يعني زشت يعني ناپسند و در مقابل معروف يعني نيکو يعني شايسته يعني بهنجار. خداوند در سوره مجادله بهخاطر جدل يک زن با پيامبر بهعنوان حاکم اسلامي در پي اذيت و آزار روحي از سوي شوهرش، آياتي را نازل ميکند و حق را به زن ميدهد و با لحني بسيار تند، احکام سختي را متوجه مرداني ميکند که زنان خود را اذيت و آزار روحي ميدهند. پيامبر گرامي ملاک و معيار برتري افراد را به بهتربودن نزد خانواده معرفي کرده است آنجا که فرمود «خيرکم خيرکم لأهله و أنا خيرکم لأهلي» يعني بهترين شما کسي است که نزد خانواده اش بهترين باشد و من نسبت به خانوادهام بهترين هستم. و سيره آن حضرت با همسرانش و دخترش گوياي اين مطلب است و در هيچسندي، سخن از پرخاشگري آن حضرت عليه السلام با زنان به ميان نيامده است. ولي جايگاه زنان در طول تاريخ بشريت خوب نبوده است و با آنان به عدالت و انصاف رفتار نشده است. بانواني که نصف جامعه را تشکيل دادهاند و نيم ديگر جامعه نيز زاده و تربيت شده آنهاست ولي امروز در کارزار انتخاباتي حضوري بسيار کمرنگ دارند و در بسياري از حوزههاي انتخابيه حتي يک زن هم حضور ندارد و بايد انديشيد که چه شرايطي بر جامعه حکمفرماست که آنها شرايط را براي حضور خود فراهم نديدهاند. آيا اين به معروف رفتار کردن با زنان است که مورد تاکيد قرآن کريم است يا رفتار منکرانه است. چرا بانوان که کنشگران اصلي جامعه هستند اين همه در حاشيه هستند و مورد توجه جدي نيستند؟ با دقت در عرصههاي اجتماعي خواهيم فهميد که در ساليان اخير بيشترين آسيبها در حوزههايي است که از حضور زنان ممانعت شده است اين درحالي است که حذف زنان در جامعه نه تنها مشکلي از جامعه را حل نخواهد کرد بلکه مشکلات را پيچيدهتر خواهد کرد. همانگونه که حضور زن در خانواده، بسيار ضروري و حلال مشکلات است در جامعه نيز با حضور فعال و موثر خود ميتواند به کاهش بسياري از معضلات و آسيبهاي اجتماعي کمک کند. سخن آخر اينکه زنان نبايد منتظر فراهم شدن شرايط از سوي مردان براي حضور خود باشند، بلکه خودشان با روحيه مطالبهگري و حقطلبي بايد شرايط حضور فعال و مؤثر خود را فراهم کنند و وظيفه زنان نخبه است که در اين خصوص روشنگري کنند و همچون بانوان موفق و نخبه تاريخ از بانوي اسلام حضرت خديجه کبري گرفته تا بانوي انقلاب خانم خديجه ثقفي به نقشآفريني در جامعه بپردازند و در اين ايام انتخابات از نامزدها بخواهند که ديدگاهها و برنامههاي خود را در خصوص بانوان بيان کنند و پس از راهيابي هريک از نامزدها به مجلس، پيگير حقوق خود باشند.
