برخي از مادران پس از وضع حمل و تولد فرزندشان، از نظر خلقوخو و عاطفي دچار حالتي ميشوند که به آن غم مادري ميگويند. هرچند اين حالت غمگيني (که حاکي از نگراني آنهاست) تا حدودي شديد است اما به حد بيماري افسردگي نميرسد. در اين حالت مادر (بهويژه مادراني که براي اولينبار حس مادري را تجربه ميکنند) از چيزي لذت نميبرند. بيش از حد به فرزندش توجه نشان ميدهد و مدام ميترسد. در اين وضعيت هيچ نيازي به مراجعه به پزشک و مصرف دارو نيست اما بايد به شدت تحت حمايت اطرافيان قرار گيرند. دور و اطراف آنها بايد شلوغ باشد؛ اين افراد بايد با کساني که بيشتر دوستشان دارند يا علاقهمند هستند، در ارتباط باشند. اغلب غم مادري، پس از گذشت يک دوره کوتاه، با توجه اطرافيان و اقدامات آنها برطرف ميشود.اما برخي از مادران پس از وضع حمل دچار افسردگي ميشوند. اين افسردگي گاهي شديد نيست و فرد نيازي به مراجعه به پزشک ندارد. در اين حالت نيز بايد شرايط مادر، حضور و ميزان کمک اطرافيان، صحبتهايي که ميان آنها رد و بدل ميشود و همچنين ميزان استراحت مادر، براي رفع افسردگي مورد توجه قرار گيرند. برخي از مادران نيز به نوع شديد افسردگي (سايکوز بعد از زايمان ) مبتلا ميشوند. سايکوز پس از زايمان نوعي روانپريشي است که بعد از زايمان بهوجود ميآيد. در اين حالت مادر علاوه بر علائم افسردگي، علائم بيماريهاي روانپريشي ديگري مانند مانيا (نوع ديگري از افسردگي است که بهصورت نوعي سرخوشي و شيدايي بروز ميکند) و اسکيزوفرني (نشانههاي آن به شکل توهم، هذيان و رفتارهاي به ظاهر آشفته) هم در مادر بروز ميکند. در اين حالت بيمار بايد طي 3 يا 4 ماه تحت درمان دارويي قرار گيرد تا بتواند با مراقبتهاي پزشکي و حمايت و توجه اطرافيان بهبود يابد. در چنين شرايطي نوزاد بايد از مادر جدا شود و فرد مطمئني از او مراقبت کند زيرا مادر بهعلت مصرف دارو نبايد به نوزادش شير دهد، دوم اينکه بيمار روانپريش متوجه اعمال و رفتار خود نيست و ممکن است اعمال او براي نوزاد خطرآفرين باشد. هرگاه علائم بيماري پس از دوره درمان از بين رفت يا کاهش يافت، در آن صورت مادر ميتواند از نوزادش مراقب کند. ممکن است در زايمانهاي بعدي نيز چنين حالتي براي فرد تکرار شود. نوع ديگري از روانپريشي وجود دارد که حتي پس از سه تا چهار ماه از بين نميرود و ادامه پيدا ميکند. اگر زمان بيماري مادر تا 6 ماه طول بکشد، نشان ميدهد که او دچار يک بيماري روانپريشي شده است. بيماري که قرار بود رخ دهد اما اکنون پس از زايمان بروز کرده است. لذا درمان اين فرد معالجه خاصي را ميطلبد.