سيدرضا صالحياميري، رئيس کميته ملي المپيک با حضور در برنامه پارکشهر راديو تهران درباره مهاجرت ورزشکاران از ايران اظهارداشت: اين موضوع يکي از بحثهاي جدي ما است و در دستور کار قرار دارد. ما همزمان سه نکته را مدنظر داريم، اول اينکه عدهاي از کشور مهاجرت ميکنند که براي امروز نيست و هميشه بوده است. ما به اصل مهاجرت کاري نداريم، بلکه نسبت به قهر تمرکز کردهايم. در حال حاضر حدود 15 ورزشکار داريم که در باشگاههاي مختلف در کشورهاي اروپا، روسيه و جاهاي مختلف فعاليت و بازي ميکنند و هر زمان که به آنها فراخوان ميدهيم و از آنها دعوت براي تيمملي ميکنيم، حضور مييابند. اين منفي نيست و مثبت است. مهاجرت يعني گردش.
قهر
وي ادامه داد: اما گاهي اين مساله وجود دارد که ورزشکاران با قهر به کشوري ديگر ميروند که بر روي اين مساله تمرکز کردهايم. موضوع ديگر اين است که بايد به تعداد مهاجرتها هم توجه کنيم. در سال جاري مجموعا 5 نفر بودند که مهاجرت کردهاند. در مقابل حجم مهاجرت در حوزههاي ديگر، اين تعداد در حوزه ورزش تعداد بالايي نيست. در مقابل آن تعداد زيادي از افراد هستند که در حوزه قهرماني فعاليت ميکنند. حداقل در ورزش قهرماني ايران حدود 6.5 ميليون نفر حضور دارند که 3.5 ميليون نفر از آنها بيمه ورزش هستند، در فدراسيون پزشکي پرونده دارند و هفتهاي سه جلسه تمرين ميکنند.
غير سياسي
رئيس کميته ملي المپيک افزود: موضوع ديگر اين است که عوامل غيرسياسي در مهاجرتها دخالت دارد. ما اين موضوع را بررسي کرديم و براي تکتک افراد وقت گذاشتيم. بهطور مثال يک شطرنجباز در پاريس با خانواده زندگي ميکند که شهردار يکي از شهرهاي فرانسه که در آنجا ساکن است، از وي دعوت کرده و پيشنهاد دادهاند که وي براي يکي از تيمهاي شهرداري بازي و حقوق 7 هزار يورو دريافت کند. پرداخت اين مبلغ در داخل ايران امکانپذير نيست. بخشي از مهاجرت انگيزه ثانوي است که بخشي از آن مادي، بخشي موقعيت اجتماعي است. در بسياري از رشتهها با تراکم مواجه شدهايم، يعني در برخي از رشتهها افراد در سطوح بالا قرار گرفتهاند، اما جاي فعاليت در سطوح بالا براي آنها بسته شده است. آنها ميخواهند با تغيير فضا يک فضاي جديد ايجاد کنند. صالحياميري عنوان کرد: در بحث مهاجرت ميتوان دو رويکرد پدرانه و تخريبگرايانه را دنبال کرد. در هر صورت بچههايي که مهاجرت کردهاند، فرزندان اين سرزمين هستند. ما بايد فضايي ايجاد کنيم و راه بازگشت آنها باز باشد تا هر زمان که اين فرزندان تصميم بگيرند، برگردند و ورزش ايران از اينها استقبال ميکند. وزير ورزش چند هفته گذشته رسما اعلام کرد که هيچ ورزشکار ممنوعالورود و ممنوعالخروجي در ايران وجود ندارد. بايد بستري ايجاد کنيم که به لحاظ رواني در آنها ترس و دغدغه ايجاد نکنيم. اين کشور فضاي متعلق به همه ملت است. صالحياميري گفت: آن دسته از ورزشکاراني که براي رشد و پيشرفت رفتهاند يا آن دسته از ورزشکاراني که با قهر رفتهاند، هر وقت دلشان خواست، ميتوانند بازگردند.
عليزاده و ملايي
رئيس کميته ملي المپيک در پاسخ به اينکه آيا کيميا عليزاده و سعيد ملايي با توجه به اينکه بيانيه دادهاند، در اين چارچوب ميگنجند؟ گفت: آنها جوانهايي هستند که تحتتاثير حرف ديگران تصميم غلط گرفتهاند. بايد تلاش کنيم آنها را متقاعد کنيم که مسيري که انتخاب کردهاند مسير درستي نيست. کيميا عليزاده 2 سال مصدوم بود و ورزش ايران و وزارت ورزش همهجوره تلاش کردند تا او به ورزش بازگردد. بنايراين کار او انصاف نيست. ملايي هم هيچوقت قصد رفتن نداشت، اما با توجه به پروژهاي که برايش تعريف کردند، دست به يک اقدام غيراخلاقي زد. ما هم کتبا و هم شفاها به دادگاه بينالمللي عليه رئيس فدراسيون جهاني جودو شکايت کرديم. در جلسهاي که هفته پيش هم برگزار شد مفصل درباره سعيد ملايي صحبت و تاکيد کرديم که او از اين گروگانگيري بايد رها و به کشور خودش بازگردد. در ابتدا به او وعدههاي سبز دادند و سپس ملايي را به مغولستان فرستادند. ملايي که اول جهان بود به 16 جهان سقوط کرده است. اين اقدامات بخشي از پروژهاي است که اينها دنبال ميکنند. ما هم بدون اينکه جنجالي بپا کنيم، پروژه جذب قهرمانان به سرزمين مادري را دنبال ميکنيم. يعني ما ميگوييم همه افرادي که ميروند متعلق به اين خاک هستند و تلاش ميکنيم که آنها را به سرزمين مادري بازگردانيم.