رفتار متناقض کاخ سفید

آمريکا در اقدامي خصمانه بار ديگر تحريم‌هايي را عليه اقتصاد و مقامات جمهوري اسلامي ايران اعمال کرده و هر تحريمي عواقبي را در پي خواهد داشت. تحريم صنايع آهن و فولاد ايران از سوي وزارت خزانه‌داري ايالات متحده که در شمار کالاهاي با ارزش به حساب مي‌آيند نيز از اين قاعده مستثني نيست و مي‌تواند اثراتي منفي بر اقتصاد کشورمان داشته باشد. جمهوري اسلامي يکي از توليد کنندگان اصلي فولاد در خاورميانه است و نقش مهمي در بازار منطقه دارد. توليد اين ماده با ارزش نياز به مواد اوليه‌اي دارد که تحريم مي‌تواند دردسرهايي در تأمين آنها ايجاد کند. به رغم اين مسائل اما ايران در نهايت مي‌تواند راهي براي تأمين نيازهاي خود ايجاد کند و در بلند مدت مشکلي در اين زمينه وجود نخواهد داشت. اقدام به اعمال اين تحريم‌ها تناقضي است که در گفتار و رفتار مسئولان ايالات متحده به‌خصوص رئيس‌جمهور اين کشور وجود دارد. او از يک طرف سخنراني مي‌کند، از آمادگي براي صلح به ايران مي‌گويد و در نامه‌اي به دبيرکل سازمان ملل متحد خواستار مذاکره مي‌شود. همزمان با اين مسائل يک فرمانده ارشد نظامي ايران يعني سردار سليماني را ترور مي‌کند و از تحريم‌هايي جديد عليه جمهوري اسلامي ايران خبر مي‌دهد. آمريکايي‌ها و اعضاي دولت ترامپ پس از سه ‌سال تجربه رفتار با ايران بايد دريابند که «فشار حداکثري» جمهوري اسلامي را به تغيير رفتار وا نمي‌دارد و اين ايالات متحده است که بايد تغييراتي در رفتار خود در قبال ايران ايجاد کند. نامه آمريکايي‌ها به سازمان ملل نيز به منزله تغيير رفتار نيست، رفتاري تبليغاتي است که ايران را در عرصه ديپلماسي عمومي دچار مشکل کند. ايالات متحده در ارديبهشت 97 از برجام خارج شده است و تا زماني که به اين توافق بازنگردد مذاکره‌اي شکل نخواهد گرفت. هدف آنها از طرح مذاکره، مطالبه 12 شرط پمپئو است که طبعاً مورد پذيرش ايران نيست. مهم آن است که تحريم‌ها برچيده شود و آمريکا به برجام بازگردد. اگر ترامپ نمي‌خواهد به برنامه جامع اقدام مشترک نيز بازگردد و دستاورد اوباما را به رسميت بشناسد، مي‌تواند همانطور که رئيس‌جمهور ايران مطرح کرد، به رسم برجام بازگردد. آمريکا بايد حسن نيت نشان دهد تا طرف ايراني انعطاف به خرج دهد. در اين شرايط واکنش اروپا به گام آخر کاهش تعهدات ايران بسيار حائز اهميت است. آن طور که از ظواهر امر و شواهد موجود بر مي‌آيد واکنش تروئيکاي اروپايي به اين مسأله «صبر و انتظار» خواهد بود و آن‌ها به دلايلي به سمت اعمال بند 37 برجام و مکانيسم ماشه نخواهند رفت؛ چرا که به رغم عصبانيت از گام ايران نمي‌خواهند تا انتخابات آمريکا با ترامپ هم مسير شوند. آنها مي‌دانند که در صورت استفاده از مکانيسم ماشه بايد با ترامپ هماهنگ شوند و اين مسير به تنش و جنگ مي‌انجامد. خواست اروپا جنگ و تنش نيست و در نتيجه تا پايان انتخابات رياست جمهوري 2020 آمريکا آنها به سمت اعمال بند 37 نخواهند رفت.