اما و اگرهای مصوبه پارلمان عراق

به مصوبه مجلس عراق مبني بر خروج نيروهاي آمريکايي از اين کشور، مي‌توان از دو منظر خوشبينانه و بدبينانه نگاه کرد. بايد توجه کرد که ملت و دولت عراق در وهله اول به سبب اقدام تروريستي دونالد ترامپ تحقير شده‌اند زيرا حاکميت سرزميني و ملي اين کشور در وهله اول تحقير شده است و عملا در عرصه سياسي نيز ضربه سنگيني دريافت کردند پس با نگاه خوشبينانه اين يک واکنش در قبال اين تحقير بود. اجراي اين مصوبه سختي‌هايي براي عراق در پي خواهد داشت و آن بر مي‌گردد به توافقنامه امنيتي که ميان عراق و آمريکا وجود دارد که هزينه‌هاي سنگيني براي آمريکا در پي داشته است. در مرحله بعد شاهد بوديم که دولت آمريکا يک گام فراتر گذاشته است و عراق را تهديد کرده است که تحريم‌هاي سنگيني را عليه آنها وضع خواهد کرد. اگر بخواهيم نگاهي بدبينانه به اين مصوبه داشته باشيم آن است که نمايندگان عراق با اين مصوبه قصد داشتند تا خشم مردم و گروه‌هاي عراقي را تا حدودي کاهش دهند که مبادا اقدامي تند از سوي آنها رقم بخورد و وضعيت را آشفته‌تر کند. شايد به دنبال اين بوده‌اند که با اين مصوبه حداقل در کوتاه مدت مانع عمليات گروه‌هايي همچون حشدالشعبي شوند. نگاه من به اين مصوبه خوش بينانه است و معتقد هستم مجلس عراق انتقامي سياسي از دولت آمريکا گرفته است. آمريکا با اين ترور خود را در يک مخمصه قرار داده است. عملا علاوه بر سخت شدن حضور نظامي آمريکا در منطقه، ‌کار براي حضور سياسي اين کشور در منطقه نيز دشوار شده است و ديپلمات‌هاي اين کشور نيز در آينده با دشواري‌هاي زيادي رو به رو هستند. بر سر راه آمريکا نيز دو راه وجود دارد يا بايد سريعا از عراق خارج شوند و يا با خشم مردم عراق همچون سال 2005 دست و پنجه نرم کنند. قطعا مجاهدان عراقي دوباره به سمتي حرکت مي‌کنند که آمريکايي‌ها را کاملا اخراج کنند پس بهترين بازي براي آمريکايي‌ها اين است که نيروهاي خود را به تدريج از اين کشور خارج کنند. آمريکا نمي‌خواهد نفت و تسلط بر ايران را به واسطه خروج از عراق از دست دهد پس به راحتي زير بار اين مصوبه مجلس عراق نخواهند رفت، اما پيش‌بيني من اين است که بايد بين بد و بدتر در اين زمينه يکي را انتخاب کنند که قطعا بد را انتخاب خواهند کرد و از عراق خارج خواهند شد.