بستن

دانـسـتـنـی ها

دانـسـتـنـی ها

با بيماري پارکينسون آشنا شويد

بيماري پارکينسون نوعي اختلال عصبي پيش‌رونده است که تاکنون درماني براي آن کشف نشده، ولي رعايت مواردي همچون اصلاح عادات غذايي و عدم مصرف غذاهاي چرب حيواني مي‌تواند خطر ابتلا به آن را کاهش دهد. بيماري پارکينسون نوعي اختلال عصبي پيش‌رونده است که بر فعاليت‌هاي حرکتي تاثير مي‌گذارد. علائم اين بيماري در حدود سن 55 تا 60 سالگي خود را نشان مي‌دهد، ولي احتمال بروز آن در جوان‌ترها نيز وجود دارد. نشانه‌هاي اين بيماري به‌صورت تدريجي و با لرزش يک دست آغاز مي‌شود که در بعضي از مواقع شروع آن کمتر قابل توجه است. لرزش از علائم شايع پارکينسون است، ولي ممکن است اختلالات ناشي از اين بيماري به سفتي يا کندي حرکت منجر شود.

علائم

علائم اين بيماري با گذشت زمان وخيم‌تر مي‌شود به‌طوري‌که در مراحل اوليه ممکن است چندان به آن توجهي نشود، ولي به‌مرور زمان هنگام راه‌رفتن دست‌ها آويزان مي‌ماند و يا در زمان صحبت‌کردن بيان بيمار نرم و يا گنگ مي‌شود. به‌طورکلي علائم و نشانه‌هاي بيماري پارکينسون براي همه مي‌تواند متفاوت باشد، اما غالبا علائم از يک طرف بدن شروع مي‌شود و بعد از مدتي نشانه‌ها بر‌روي سمت ديگر بدن خود را نشان داده و حتي عوارض آن شديدتر از آن سمت بدن مي‌شود. برخي از نشانه‌هاي شايع پارکينسون مي‌توان به مواردي همچون لرزش برخي از اعضاي بدن، کندشدن حرکات بدن همچون راه‌رفتن، گرفتگي و سخت‌شدن عضلات (کوتاه‌شدن گام‌ها در قدم‌زدن)، از دست‌دادن تعادل در برخي از اعضاي بدن و حرکات ناخودآگاه (همچون چشمک يا لبخندزدن) و يا تغييرات گفتاري (با ترديد يا سريع سخن گفتن) همراه باشد.

علت بروز بيماري

دليل اصلي بيماري پارکينسون هنوز شناخته نشده است، ولي پژوهش‌هاي اخير نشان مي‌دهد عواملي همچون ژنتيک، عادت‌هاي تغذيه‌اي و عوامل محيطي مي‌تواند در بروز آن موثر باشد. يافته‌هايي حاکي از آن است که مصرف غذاهاي حيواني با چربي بالا از ديگر عوامل بالابردن خطر ابتلا به پارکينسون است و از سوي ديگر مصرف حبوبات، انواع سبزيجات نقش پيشگيري‌کننده را در بروز اين بيماري دارد.

آيا پارکينسون درمان مي‌شود؟

با وجودي‌ که اين بيماري درماني ندارد، ولي تجويز برخي داروها مي‌تواند در کنترل علائم اين بيماري نقش مؤثري داشته باشد. پزشکان غالبا در برخورد با چنين بيماري تغيير در سبک زندگي را به بيمار پيشنهاد مي‌کنند، البته در کنار آن پرداختن به ورزش‌هاي هوازي و فيزيوتراپي‌هايي که بر تعادل و کشش تمرکز دارد و همچنين گفتاردرماني نيز توصيه مي‌شود.

بهترين ويتامين‌ها براي سلامت چشم

مصرف ويتامين‌هاي خاصي براي حفظ سلامتي چشم ضروري هستند. بسياري از آنتي‌اکسيدان‌‌هاي قدرتمندي هستند که چشم و ساير قسمت‌هاي بدن را از آسيب اکسيداتيو و التهاب محافظت مي‌کنند. کمبودهاي خاص در ويتامين‌ها مي‌تواند خطر برخي از بيماري‌هاي چشم مانند آب مرواريد، گلوکوم و دژنراسيون ماکولا وابسته به سن (AMD) را افزايش دهد. افرادي که مايل به محافظت از سلامتي چشم خود هستند، بايد سعي کنند مقادير کافي از ويتامين‌هاي زير را در رژيم غذايي خود بگنجانند.

ويتامين A و بتاکاروتن

ويتامين A ممکن است به فرد در شرايط کم نور کمک کند. ويتامين A براي ديد خوب ضروري است. اين يک جزو پروتئين رودوپسين است که باعث مي‌شود چشم در شرايط کم نور ببيند. کمبود ويتامين A مي‌تواند منجر به شب کوري شود. ويتامين A همچنين از عملکرد قرنيه، که لايه محافظ خارجي چشم است، پشتيباني مي‌کند.بتاکاروتن منبع اصلي ويتامين A در رژيم غذايي انسان است. بتاکاروتن نوعي رنگدانه گياهي به نام کاروتنوئيد است که در بسياري از ميوه‌ها و سبزيجات رنگارنگ وجود دارد. هنگامي که يک شخص کاروتنوئيد مصرف مي‌کند، بدن او رنگدانه‌ها را به ويتامين A تبديل مي‌کند.

ويتامين E

آلفا توکوفرول نوعي ويتامين E است که خاصيت آنتي‌اکسيداني بسيار قدرتمندي دارد. آنتي‌اکسيدان در مبارزه با راديکال‌هاي آزاد، که به بافت‌هاي بدن آسيب مي‌رسانند، کمک مي کند. بعضي اوقات راديکال‌هاي آزاد ممکن است به پروتئين‌هاي داخل چشم آسيب برساند. اين آسيب مي‌تواند منجر به ايجاد آب‌مرواريد شود.

ويتامين C

ويتامين C يکي ديگر از آنتي‌اکسيدان قدرتمند است که به محافظت در برابر آسيب اکسيداتيو کمک مي‌کند.آسيب اکسيداتيو يک عامل کليدي در دو مورد از آب‌مرواريدهاي متداول با افزايش سن است:

ويتامين‌هاي گروه B

مکمل‌هاي روزانه با ترکيبي از ويتامين‌هاي B6 ، B9 و B12 ممکن است خطر ابتلا به AMD را کاهش دهد. AMD يک بيماري دژنراسيون چشم است که بينايي را تحت‌تاثير قرار مي‌دهد. تحقيقات نشان مي‌دهد که مواد مغذي زير نيز براي چشم مفيد هستند.

نقش فيبرها در لاغري

به‌تازگي تشخيص داده شده است که فيبر اضافي موجود در رژيم غذايي، به‌ويژه فيبرهاي محلول و نامحلول فوايد بسياري براي سلامتي دارند. ترکيب انواع متعدد فيبرها مي‌تواند در عمل با يکديگر در افزايش خواص سلامت‌آميز آنها موثر باشد. فيبرها در تنظيم عملکرد روده‌اي مانند کنترل اسهال، يبوست، تسکين غشاهاي مولکولي تحريک‌پذير در مسير معده‌اي - روده‌اي و در جذب انواع سموم و باکتري و سپس دفع آنها با شيوه عمل حجيم‌سازي موثر هستند. مدت زيادي است که از پسيليوم هاسک در سيستم پزشکي سنتي مانند سيستم آئوروديک به منظور انجام دقيق اين اعمال استفاده مي‌شود. همان‌طور که پيش از اين گفته شد پسيليوم هاسک خواص فيبرهاي محلول و نامحلول را دارا است، اما نه نفخ و باد شکم ايجاد مي‌کند و نه ويژگي تحريک روده‌اي فيبرهاي خام مانند سبوس گندم را دارد. تاکيد روي نقش فيبر در کاهش وزن، به‌دليل ناکامي نسبي رژيم‌هاي کم چربي در ايجاد نتايج اميدوارکننده در کاهش وزن بار ديگر به موضوع جالب توجهي در شروع قرن بيست و يکم تبديل شد.

انتشار :
پربازدیدترین اخبار
تبلیغات متنی