عراق و مسأله اخراج نیروهای آمریکایی

پارلمان عراق اخراج نيروهاي آمريکايي از اين کشور را تصويب کرد اما تصور من بر اين است که اين مصوبه به آساني اجرايي نمي‌شود. با اين حال اين مصوبه به معني ارسال يک پيام سياسي روشن به آمريکايي‌هاست که اکثريت مردم عراق که نمايندگان‌شان توانستند به‌رغم تحريم جلسه توسط دو گروه اهل سنت و کردها به حد نصاب برسانند و اخراج آمريکايي‌ها را مصوب کنند. آنها مي‌خواهند بگويند که از حضور نيروهاي آمريکايي در کشورشان خشمگين هستند و نقض حاکميت ملي عراق را از سوي ايالات متحده برنمي‌تابند. امروز وضعيت حقوقي آمريکا و عراق نسبت به يکديگر چندان روشن نيست؛ ارتش آمريکا مشغول تعليم نظاميان عراق بود که موقتاً آنها را خارج کردند. از طرفي پس از اشغال عراق و در زماني که آمريکايي‌ها تا پيش از قانون اساسي و تشکيل دولت جديد بر سر کار بودند، قرارداد صلحي ميان عراق و آمريکا امضا نشد که روابط اين دو کشور و نحوه حضور آمريکا در پادگان‌ها را تعيين کند. در جلسه روز يکشنبه مجلس، نمايندگان اهل تسنن و همچنين کردها حضور نداشتند. کردها علت غيبت خود را سفر به اربيل و سليمانيه به منظور شرکت در مجالس ترحيمي که براي سردار سليماني ترتيب داده شده بود، اعلام کردند. يعني از يک سو در مجلس حضور نيافتند واز سوي ديگر به شهداي حادثه ترور اداي احترام کردند. آنها نگرانند که با خروج آمريکا استقلال داخلي اقليم کردستان تحت تاثير قرار بگيرد. در مورد سني‌ها ماجرا کمي متفاوت است. آنها نگرانند که در نتيجه خروج آمريکا، اهل سنت به اقليتي تحت تسلط تبديل شوند. اهل سنت که عادت کرده بودند با وجود اقليت بودن در قدرت باشند، از اين نظر نگراني‌هايي دارد. حال مجلس عراق گفته که آمريکايي‌ها خارج شوند اما هنوز روشن نيست که اين مهم با چه فرايندي حاصل خواهد شد. از سوي ديگر مشخص نيست که آمريکايي‌ها اين موضوع را مي‌پذيرند يا خير. به نظر نمي‌رسد با توجه به هزينه‌هاي کلاني که آمريکا در عراق پرداخته، اين کشور به راحتي راضي شود نيروهاي خود را از عراق خارج کند. در صورتي که فرض را بر پذيرش خروج از سوي نيروهاي آمريکايي بگذاريم، دولت عراق بايد ضمن توجه به تأمين امنيت کشور پس از خروج نيروهاي آمريکايي از عراق، برنامه دقيقي داشته باشد تا هم مصوبه مجلس اجرا شود و هم به نگراني‌هاي مطرح شده پاسخ داده شود.