دانـسـتـنـی ها
مواد غذايي که اضطراب را کاهش ميدهند
ممکن است شماهم فرد مضطربي باشيد، اما با خوردن بعضي خوراکيها مثل پرتقال، ماهي سالمون و.... اضطراب خود را کاهش دهيد. اضطراب نه فقط براي روان ما بلکه براي جسم ما هم بسيار مضر است. رژيم غذايي ما ميتواند نقش زيادي در مقابله با اضطراب و آثار آن بر بدن داشته باشد. در ادامه با مواد غذايي آشنا خواهيم شد که به کاهش اضطراب کمک ميکنند.
ماهي سالمون
ماهي سالمون ميتواند آثار آدرنالين و کورتيزول يعني همان هورمونهاي اضطراب را بر بدن خنثي کند، به همين دليل يکي از بهترين مواد غذايي براي کاهش اضطراب به شمار ميرود. خاصيت ضدالتهابي اسيدهاي چرب امگا3 که در ماهي سالمون وجود دارند، ممکن است اثرات اين هورمونها را از بين ببرد. اين مساله به کاهش استرس و بهبود واکنش شما به اضطراب کمک ميکند.
باميه
باميه حاوي ماده فولات است، نوعي ويتامين B که توليد دوپامين يا همان هورمون شاديآور ميکند. اين هورمون بهگونهاي بر مغز اثر ميگذارد که باعث احساس لذت ميشود. به همين دليل باميه يکي از موثرترين مواد غذايي براي کاهش اضطراب محسوب ميشود.
اوت ميل
با خوردن يک کاسه اوت ميل (ترکيب شير با جودوسر پرک شده) ميتواند به شما احساس آرامش دهد. خوردن کربوهيدراتهاي پيچيده باعث افزايش توليد سرتونين ميشود، يکي از مواد شيميايي مغز که هورمون هاي اضطراب را کاهش ميدهد
شکلات تلخ
آنتياکسيدان موجود در کاکائو به آرام گرفتن عروق خوني کمک ميکند، مسالهاي به کاهش فشارخون و افزايش گردش خون کمک ميکند و باعث ايجاد احساس آرامش ميشود.
سيبزميني
بيدليل نيست وقتهايي که احساس اضطراب ميکنيم سراغ مواد غذايي نشاسته داري مثل سيبزميني ميرويم. به اين مساله گرسنگي احساسي گفته ميشود يعني وقتهايي که نه براي تامين سوخت مورد نياز بدن، بلکه صرفا براي لذت بردن غذا ميخوريم. ما نيازي به اين کالريها نداريم اما چون مواد غذايي پرکالري به ما انرژي ميدهند به آنها جذب ميشويم. به همين دليل است که وقتهايي که اضطراب داريم به مواد غذايي قندي يا پرچرب روي ميآوريم. سيبزميني شيرين اضطراب را کاهش ميدهد، اما مراقب افزودنيها و چاشنيهايي که براي مزهدارکردن آن استفاده ميکنيد باشيد تا تبديل به يک وعده ي غذايي پرچرب نشود. براي مزهدار کردن سيبزميني ميتوانيد از مقادير کمي سبزي و ادويه استفاده کنيد.
کيوي
کيوي مملو از تريپتوفان است. تريپتوفان در بدن تبديل به سروتونين ميشود که عصبهاي ما را آرام ميکند و به خلق و خوي ما ثبات ميبخشد. اضطراب ميتواند باعث بيخواب شدن ما هم شود و تحقيقات نشان داده مصرف کيوي بهطور منظم ميتواند کمک کند سريعتر به خواب برويم و خواب شبانه آسودهتري داشته باشيم.
اسفناج
وقتي دچار اضطراب ميشويم، ماهيچههاي ما منقبض ميشوند، نميتوانيم درست فکر کنيم، خوابمان مختل ميشود و فشارخون مان بالا ميرود. يکي از مواد مغذياي که ميتواند به تسکين اين نشانهها کمک کند، منيزيم است، اما وقتي مضطرب ميشويم، سطح منيزيم در بدن ما افت ميکند. سبزيجات برگدار و سبز رنگي مثل اسفناج مملو از مواد مغذياي مثل منيزيم هستند.
چاي سبز
عمده ماده مغذي موجود در گياه چاي سبز، اسيد آمينه ال-تيانين است. تحقيقان نشان داده ال- تيانين از خواص ضداضطرابي برخوردار است و بدون اينکه مغز را خوابآلود کند ميتواند به آن آرامش ببخشد. يک امتياز ديگر چاي سبز اين است که احتمالا بر خلاف قهوه، شما را دچار اضطراب نميکند.
تخم آفتابگردان
احساس اضطراب اغلب باعث ميشود بدن وارد حالت «جنگ يا گريز» شود (واکنش جنگ يا گريز به عکس العمل اوليه و غريزي بدن در برابر يک تهديد يا حمله براي نجات جان ما اطلاق ميشود)، مسالهاي که به غدد فوق کليوي فشار وارد ميکند. تخم آفتابگردان سرشار از ويتامين B5 است که به عملکرد غدد فوق کليوي کمک ميکند، مسالهاي که اهميت زيادي در مديريت اضطراب دارد.
پرتقال
پرتقال و ديگر مرکبات حاوي مادهاي بهنام ميواينوزيتول است، يکي از انواع طبيعي ويتامين B که مقادير زيادي از آن در مغز و دستگاه عصبي ما وجود دارد. غشاي سلولي، عضلات و عملکرد عصبي بدن، همگي وابسته به ميواينوزيتول هستند. ميواينوزيتول به سلامت عاطفي ما و برخورداري از يک روحيه ي خوب کمک ميکند.
گردو
وقتي اضطراب بر ما غلبه ميکند، فشارخون ما بالا ميرود. تحقيقي نشان داد مصرف گردو و روغن گردو روي سطح کلسترول هاي مضر تاثير داشت. خوردن گردو به کاهش فشار خون افراد بزرگسال، هم در زمان آرامش و هم در هنگام اضطراب کمک کرده بود.
چاقي در ميانسالي و ابتلا به آلزايمر
محققان عنوان ميکنند چاقي در ميانسالي با افزايش ريسک زوال عقل در سنين بالاتر مرتبط است. محققان با مطالعه بيش از يک ميليون زن در بريتانيا دريافتند افرادي که در اواسط دهه 50 عمرشان چاق هستند در مقايسه با زنان داراي وزن سالم، 21 درصد بيشتر با ريسک ابتلا به زوال عقل در طول 15 سال بعد به بالا مواجه هستند. محققان در اين مطالعه بيش از 1.1 ميليون زن متولدشده در بريتانيا بين سالهاي 1935 و 1950 را بررسي کردند. سن اين زنان در شروع مطالعه 56 سال بود و هيچيک مبتلا به زوال عقل نبودند. شاخص توده بدني هريک از زنان اندازهگيري شد. همچنين در مورد رژيم غذايي و ورزش هم از آنان سوال شد. اين زنان به طورميانگين به مدت 18 سال تحت نظر بودند. محققان دريافتند در طول اين مدت حدود 2.1 درصد زنان چاق مبتلا به زوال عقل تشخيص داده شدند درحاليکه اين رقم در زنان داراي وزن سالم 1.6 درصد بود.به گفته محققان بسياري از فاکتورهاي مرتبط با چاقي براي مغز مضر هستند.
