تبعات ساخت خانههاي 25 متري در حالي است که گلپايگاني، معاون شهرسازي شهرداري تهران، درباره انتقادات احتمالي پيرامون اين تصميم گفته است: 20 سال پيش شهري به اسم بهارستان وجود نداشت، اما حالا در فاصله نيمساعتي از تهران، شهرستان بهارستان با 300هزار نفر جمعيت ايجاد شده است. چرا وقتي اسم طبقه فرودست به ميان ميآيد همه نگران ميشوند؟ چرا آن موقعي که ساختوسازهاي بلندمرتبه در مناطق شمالي تهران بدون رعايت ضوابط قانوني انجام ميشد کسي واکنش نشان نداد؟ مطمئن باشيد اين طرح با مکانيابي درست اجرا خواهد شد. معاون شهرسازي شهرداري تهران همچنين درباره تبعات اجتماعي راهاندازي مسکنهاي 25 تا 40 متري با بيان اينکه اين پيشنهادها توسط کارشناسان بررسي شده است، گفت: اتفاقا من تصورم اين نيست که ايجاد اين مسکنها رشد جمعيت را خيلي بالا ببرد. بهعنوان مثال در منطقه 10 املاک ريزدانه زيادي وجود دارد، اما ميزان استقبال و گرايش مردم کم است و شما ببينيد که افراد فرودست در تهران الان هم وجود دارند. خانوادههاي چهارنفرهاي که هر لحظه سقف بر روي آنها خراب ميشود يا زوجين جواني که پس از ازدواج ميخواهند کنار خانوادههايشان باشند اما توانايي خريد مسکن ندارند و چرا نبايد اين افراد فضاي سکونت آبرومند داشته باشند؟با توجه به گفتههاي اين مسئول، اما بسياري از کارشناسان نيز بر اين باورند که محدودکردن حق انتخاب متقاضيان خريد خانه به قوطي کبريتهاي 25 متري در درازمدت اثرات اجتماعي نامطلوبي در پيخواهد داشت که در جامعه نمود پيدا ميکند. از سوي ديگر، خانههاي 25 متري با فرهنگ ايراني- اسلامي که صله رحم در آن توصيه شده همخوان نيست و بهگونهاي با زيادشدن اين خانهها ارتباطات بين خانوادهها نيز کم کم کاهش مييابد، زيرا جايي براي پذيرايي از خانواده و دوستان و پذيرفتن مهمان در اين خانهها وجود ندارد.با وجود اين، مسئولان همچنان به ساخت خانههاي 25 متري اصرار دارند.
افزايش مشکلات روحي و رواني
يک آسيب شناس در اين رابطه معتقد است که با ساخت خانههاي کوچک بايد به فکر ساخت دارالمجانين براي افرادي که در اين خانهها زندگي ميکنند باشيم، چراکه با زندگي در خانههاي 25 متري مشکلات روحي و رواني برايشان ايجاد ميشود. اين مدل اقتباسي از بيگانگان بوميسازي نشده و با فرهنگ ايراني اسلامي جامعه ما سازگاري ندارد و نظام خويشاوندي را دچار معضلاتي ميکند.جعفر باي بيان کرد: در فرهنگ ايراني اسلامي روابط عاطفي خانواده صميمي و رفت و آمد اقوام زياد است، اما با زندگي در اين خانهها بايد اين روابط به حداقل برسد ارتباطات که کاهش پيدا کند مشکلاتي مانند يأس و نااميدي، افسردگي و نگراني، افزايش غم وغصه، کاهش نشاط و شادماني ارمغان زندگي در اين واحدها خواهد بود. زندگي در خانههاي کوچک 25 متري و کپي کردن سبک زندگي غربيها علاوه بر مشکلات روحي رواني مانند افسردگي و تمايل به زندگي تنهايي که براي فرد ايجاد ميکند با منويات مقام معظم رهبري درباره چالش جمعيتي که بارها تاکيد داشتند منافات دارد. درست است که فکر ميکنند مشکل مسکن با اجراي اين طرح حل ميشود، اما مشکلات و معضلاتي براي ما ايجاد ميکند که خروج از اين چالشها توانايي زيادي ميخواهد و از چاله به چاه انداختن خانواده است.
رواج ازدواج سفيد و اعتياد
مهدي کلهر گلکر روانشناس اجتماعي نيز درباره آسيبهاي رواني و اجتماعي خانههاي آسيبهاي 25 متري اظهار کرد: در حوزه اجتماعي، اگر اين خانهها در مکانهاي پر رفت و آمد ساخته شود مشکلات اجتماعي مانند افزايش ترافيک و حجم جمعيت در يک منطقه خاص را ايجاد کرده که به تبع آن مشکلات حمل و نقلي نيز ايجاد خواهد شد. کلهر با اشاره به اينکه بعضي از افراد بهدنبال خانه دوم هستند و اين خانهها بستري براي آسيبهاي ديگر را فراهم ميکند، افزود: فردي که بهدنبال خانههاي ارزان قيمت براي فعاليت غيرفرهنگي و غيرارزشي است به خريد اين خانهها روي ميآورد که آسيب هاي مختلفي مانند ازدواج سفيد، اعتياد، فحشا و ... را بهدنبال دارد. اين روانشناس درباره آسيبهاي روانشناختي اين خانهها گفت: در رابطه با بحث روانشناختي معضلاتي ايجاد ميشود و اگر قرار باشد يک زوج با فرزند کوچکشان در اين خانهها زندگي کنند بيشترين آسيب براي کودک است که در اين بافت پرورش پيدا ميکند.او ادامه داد: کودکي که در حال رشد است به لحاظ حسي حرکتي نياز به محيط بزرگ براي فعاليت و جنب جوش دارد و محرکهاي محيطي براي رشد کودک بايد زياد باشد تا بتواند استعداد و توانايي خود را بروز دهد زماني که فضا محدود شود و محرکهاي مورد نياز کودک کاهش يابد در کارکردها و فرايندهاي شناختي اثر ميگذارد. بين محيط و خواستههاي فردي بايد هماهنگي ايجاد شود، زماني که بين محيط و خواستههاي فرد تضاد وجود داشته باشد فرد به سمت انزوا و افسردگي ميرود و گاهي نيز در مقايسههاي اجتماعي، فرد احساس حقارت ميکند و محيط برايش قابل پذيرش نيست و به تنهايي روي ميآورد.