پرستاران از وعدهها خستهاند
دلخوشيهاي روز پرستار
پرستاراناز وعدهها خستهاند
روز پرستار کم کم از راه ميرسد و جلسات و نشستها براي قدرداني از جامعه پرستاري کشور، هر روز برگزار ميشود. اما، آنچه پس از اين روز تغيير نميکند، مسائل و مشکلات پرستاران است. جامعه پرستاري کشور، در خطمقدم ارائه خدمات سلامت به مردم و بيماران قرار دارد و بيشترين بار زحمات و مشکلات در بخش درمان نيز بر دوش اين افراد است. اما، آنچه در اين بين فراموش ميشود، قدرداني از پرستاران است. قدرداني نه با برگزاري همايشها و جشنهاي روز پرستار، بلکه جامعه پرستاري خواستار محقق شدن انتظارات بهحقي است که سالهاي سال است به آنها توجه نميشود. نمونه بارز توقع بهحق پرستاران، عملياتي شدن قانون تعرفهگذاري خدمات پرستاري است؛ قانوني که در تابستان سال 1386 به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيده و از آن روز تا امروز، هنوز هيچ اقدام عاجلي براي عملياتي شدن آن صورت نگرفته است. هر سال که به فصل بودجه نزديک ميشويم، زمزمههايي شنيده ميشود مبنيبر اينکه قرار است براي اجراي قانون تعرفهگذاري خدمات پرستاري، اعتبار ديده شود. اما، به يکباره عنوان ميشود که امسال هم نشد و بايد براي سال بعد تلاش کرد و دولت را مجاب ساخت تا بودجهاي براي اجراي اين قانون در بودجه کل کشور لحاظ کند. وعدههايي که پرستاران در اين سالها بارها شنيدهاند و هيچ وقت محقق نشده است. روز يکشنبه مسئولان سازمان نظام پرستاري کشور به عنوان نمايندگان پرستاري، با رئيس مجلس شوراي اسلامي ديداري داشتند و مسائلي مطرح شد. اما خروجي اين نشست براي پرستاران ملموس نيست؛ زيرا شنيدهاند که سال آينده هم نبايد منتظر اجرايي شدن قانون تعرفهگذاري خدمات پرستاري باشند. محمد شريفيمقدم دبيرکل خانه پرستار، در گفتوگو با مهر، از شرايط حاکم بر پرستاري کشور به شدت انتقاد کرد و گفت: چرا بايد هزينه خدماتي که پرستاران عامل اجراي آن هستند، به بهانه نداشتن تعرفه، به جيب پزشکان برود. وي از قانون تعرفهگذاري خدمات پرستاري به عنوان امالمطالبات پرستاران ياد کرد و افزود: ما سال گذشته هم پيشنهاد رديف اعتبار براي اجرايي شدن اين قانون را به وزارت بهداشت پيشنهاد داديم، اما در نهايت اين دولت بود که با اين پيشنهاد مخالفت کرد. علي کريميرزوه سوپروايزر آموزشي بيمارستان شريعتي تهران گفت: من صبور بودنم را از پرستاري دارم. پرستاري سبک زندگيام را تغيير داده است. وقتي ميبينم مرگ و زندگي انسان اينقدر به هم نزديک است، ياد ميگيرم قانع باشم. تلاش ميکنم از داشتههايم بهينه استفاده کنم و قدرشان را بدانم. وي افزود: حرفه پرستاري تلخ و رنجآور است. وقتي درد ديگران را ميبينم صبرم در برابر سختيها و مشکلات بيشتر ميشود. هر کسي نميتواند پرستار شود، براي پرستار بودن بايد ويژگيهاي خاصي مثل نوعدوستي، همدردي و… داشته باشي. بايد بتواني در شرايط خاص تصميمات خاص بگيري. اگر چه خيلي مواقع با لحظات دلخراشي حين کار رو بهرو ميشوم، اما ياد گرفتهام به خودم مسلط باشم. با اينکه پرستاري بسيار استرسزا و پرتنش است، اما آموختهام براي جلوگيري از فرسودگي شغلي بين کار و زندگي شخصيام مرزهايي بگذارم. کريمي ادامه داد: پرستاري به من آموخت در مشکلات انعطافپذير باشم تا بتوانم آن را به خوبي پشت سر بگذارم. در ارتباط با بيماران، همراهانشان، مديران و همکارانم مهارتهاي ارتباطي خوبي کسب کردهام. چون ما پرستاران جمعکننده تمام اعضاي تيمهاي درماني هستيم. يکي از مشکلات حاد پرستاران در بيمارستانها، مخالفت با بازنشستگي پيش از موعد آنهاست. بر اساس قانون کار، حرفه پرستاري در مشاغل سخت و زيانآور قرار دارد و از همين رو، پرستاران ميتوانند زودتر از موعد بازنشسته شوند. اما کمبود نيرو باعث شده دانشگاههاي علوم پزشکي زير بار اين قانون نروند و با بازنشستگي پرستاران مخالفت کنند. عباسعلي کريمي، رئيس دانشگاه علوم پزشکي تهران در خصوص بازنشستگي پيش از موعد پرستاران، گفت: با وجود شرايط اقتصادي کشور و بدهي هزار ميليارد توماني سازمانهاي بيمهگر به دانشگاه علوم پزشکي تهران، واقعا امکان بازنشستگي پيش از موعد همکاران وجود ندارد. وي با بيان اينکه نااميدي و خوشبختي يک مقوله و احساس نااميدي و احساس خوشبختي مقوله ديگري است، افزود: ما امروز درگير اين احساسات هستيم. عدهاي از همکارانم با وجود سطح درآمد خوب و شغل مناسب، به دليل تحليل نادرست از شرايط، احساس يأس ميکنند اما بسياري از افراد با وجود دريافتي بسيار کمتر، هنوز هم با اميد تلاش و کار ميکنند.
