ادامه از صفحه 1/ به خاطر دارم دکتر نوبخت نيز بحثي که راجع به کليات بودجه مطرح ميکردند اين بود که واقعي است و نه غيرواقعي و حالا سخنگوي ستاد بودجه چنين بحثي را مطرح کردهاند که بودجه را طوري نوشتهايم که اميدبخش باشد! بودجه يک سند مالي دولت است که حاوي برآورد درآمدها و هزينهها براي ميل به هدف است. حالا دولت اين هدف را چه تعيين کرد؟ شخص آقاي رئيسجمهور تعيين کرد که اين بودجه هم معيشتي است و هم در کنارش استقامتي و مقاومتي است. ظاهرا دولت اعتقاد به اينکه جنگ اقتصادي وجود دارد، ندارد والا بودجه را بر آن پايه ترسيم ميکرد. در صورتي که ميدانيم اين بودجه را در جهت استقامت و مقاومت نديده است. چون در سال 98 نفت ما حداکثر سيصد هزار بشکه فروش ميرفته و حالا يک ميليون بشکه در نظر گرفتهاند! کجاي اين استقامتي و مقاومتي است؟ يا بحث مربوط به رکود که طي سالهاي اخير اقتصادمان گرفتارش شده و حالا بحث تورم هم اضافه شده و اقتصاد رکود تورمي را شاهديم. دولت اين را نميپذيرفت و در هفته گذشته رئيس محترم سازمان برنامه و بودجه در گفتوگويي عنوان کردند که اين بودجه اقتصاد کشور را از رکود خارج خواهد کرد. اما وقتي اقتصاد رکود است، در اين بودجه چه نويدهايي داده شده که از رکود خارج شود؟ آيا ماليات بيشتري از فعالان اقتصادي يا مردم گرفته ميشود؟ يا بودجه را به يک تعبيري معيشتي مطرح کردهاند، به اين معنا که اميدي جهت افزايش معيشت مردم در آن هست. وقتي پيشبيني شده که 15درصد حقوقها افزايش يابد، در کنارش پيشبيني ما اين است که تورم 40 تا 45 درصد خواهيم داشت. يعني به عبارتي حدود 30 درصد قدرت خريد مردم پايين ميآيد. اين چه بودجهاي است که در آن اميد ببينيم؟ اميد ما اين نيست که بحث يک ميليون بشکه صحت ندارد و غيرواقعي تنظيم شده، حتي در حوزه معيشتي که بودجه را تحت اين عنوان بيان کردهاند که اين بودجه معيشت مردم را ارتقا خواهد داد درجهت افزايش سطح معيشت تنظيم شده، آيا اين اميدي است که به اين بودجه ميتوان بست؟ پاسخ به نظرم منفي است و باز بايد ببينيم مجلس چه ميکند. مجلس هم که هميشه در شش ماهه آخر سال با دولت همسو و همجهت ميشود. خيلي از مسائلي که در بودجه هست را بيان و عيان نميکند چون بحث انتخابات مطرح است و احتمال دارد به نوعي اين بودجه را به تصويب برسانند و مردم بمانند با يک بودجهاي که نه تنها اوضاع و احوال را بهبود نميبخشد بلکه از وضعيت فعلي منفيتر ميکند.