اگر مردم از اين نظام جدا شوند، ما چيز ديگري نداريم. ما نه آن روشهاي اشتباه شرق را قبول داريم و نه اسلحه و بمبهاي کشتارجمعي غرب را داريم. ما ميخواهيم مستقل باشيم ولي در حوادث اخير، نکات مبهم فراوان است. خوشحال هستيم کشور آرام شد ولي دلايل اينکه چرا اعتراضات در سالهاي 96 تا امسال تکرار شده و چرا مردم مانند سال 60 و رحلت امام همان لحظه در صحنه نبودند و چرا آسيبها و خسارات زياد است، بايد تحليل شود. بهعنوان يک عضو شوراي شهر ميتوانم بگويم مديريت شهري بايد با مردم گفتوگو کند. مديريت شهري بايد در اين گونه فشارها که به مردم ميآيد، در کنار مردم قرار گرفته و منتقلکننده خواست و نظرات مردم باشند. متاسفانه مسير تلويزيون در اين باره مسير مناسبي نيست. صدا و سيما يک طرفه آمده و انگار نه انگار جوانان و ديگران در اين اعتراضات بودهاند و صدمه ديدهاند. مصوبه اخير شوراي شهر تهران در جبران خسارات و تسکين آلام خانواده شهدا، جانباختگان و آسيب ديدگان حوادث اخير در اين مسير است. نميتوانيم ببينيم وقتي حاشيه شهرها، عليه متن شهر وارد بحث ميشوند و آسيب ميرسانند، به اين سادگي نميتوان گفت اينها به خواسته ترامپ پاسخ دهند. ترامپ بيآبروتر از اين است که در ميان مردم ما نفوذ داشته باشند. امروز اگر ميبينيد پروژه بزرگراه شهيد بروجردي و شهيد رستگار نجفي در مناطق 15 و 18 تهران جزء اولويتهاي مديريت شهري است، بهدليل اصرار بر توسعه عدالت شهر در تهران است. پيام آن اين است که شوراي شهر با همه محدوديت منابع بهدنبال عدالت شهري است. از طرف ديگر نشستها، تماسها و جلساتي که با شوراياران جنوب شهر داريم که نشان ميدهد بهدنبال عدالت شهري هستيم. حتي فعاليتهاي فرهنگي مستقيم شهرداري مانند برنامه شادستان و نوروزگاهها در جنوب شهر اجرا ميشود. بپذيريم مديريت شهري در حاشيه کلانشهرها و بهخصوص تهران، بايد بيشتر به گرفتاري و مشکلاتي که در برخي محلات است و اثر بحرانهاي اقتصادي و مزاحمتهاي بينالمللي و تحريمهايي که وارد شده است، توجه کند. واقعيت اين است که فشارها بيش از همه به جوانها، آينده آنها و اشتغالشان آسيب رسانده است. روزي با منافقين ميجنگيديم، هر کدام که به زمين زده ميشدند، ميگفتيم پرچمي از صدام و اسرائيل را انداختيم ولي اساسا امروز موضوع متفاوت است. معترضان برادران و همشهريان ما هستند. از شهرهاي ديگر و روستاهاي ديگر به خاطر شرايط اقتصادي بهدنبال شغل و درآمد در اطراف کلانشهرها آمدهاند. برخي از اين هموطنان در بحث سوخت اعتراض دارند و برخي تصميمات مورد تاييد آنها نيست. در تهران بسياري از آنها از طريق حملونقل تاکسي، اسنپ و حتي موتورسيکلت، ارتزاق ميکنند. مثلا موتورسواري در تهران بهعنوان يک شغل پذيرفته شده است. بايد تلاش کنيم درصدد التيام زخم حوادث اخير باشيم.بدانيم در اتفاقات اخير، بايد غصهمند باشيم چراکه عدهاي آمدند و آتش زدند و فرار کردند ولي متاسفانه جوانهاي کم سن، صدمه جاني ديدند. بايد تلاش کنيم هرچه سريعتر اين زخمها ترميم شود. ما نگرانيم فرکانس حوادث که 10 سال يک بار بود، نزديکتر شود. اين اتفاقات را بايد جدي گرفت و بايد جهت التيام زخمها، برنامههاي دقيق و مسئولانه داشته باشيم.