سيگار پلهاي خواهد بود براي گرايش به سمت اعتياد
امانا... قراييمقدم مطرح کرد
سيگار پلهاي خواهد بود براي گرايش به سمت اعتياد
معضل اعتياد و کاهش سن آن يکي از اصليترين معضلات پيشروي تماميجوامع و بهخصوص جامعه ايراني است. معضلي که ميتواند آينده يک نسل را تحتتاثير قرار دهد.«برنا» با امانا... قراييمقدم، جامعهشناس و استاد پيشکسوت دانش، گفتوگويي انجام داده که در ادامه ميخوانيد.قراييمقدم به عوامل اثرگذار در خصوص کاهش سنن اعتياد و رواج يافتن آن در بين کودکان پرداخت و گفت: از مدتها قبل چنين معضلي پيشبيني ميشد و حتي ميتوان گفت انتظار چنين روزي را ميکشيديم که سن اعتياد کاهش يابد و طيفي از مصرفکنندگان را نوجوانان و دانشآموزان تشکيل دهند.عوامل فراواني در اين زمينه مطرح است از جمله بدسرپرستي، بيسرپرستي، نابساماني خانواده، بيکاري و تامين معيشت، کودکان کار و خيابان و بسياري ديگر از عوامل که کار را به اينجا رسانده است.اين جامعهشناس در ادامه به مبحثي ديگر تحتعنوان همراهي با گروه همسالان پرداخت و اظهارکرد: اثرگذارترين عامل البته گروهي است تحتعنوان «گروه همسالان» که بهراحتي ميتواند در ميان کودکان و نوجوانان بهصورت گستردهاي نفوذ داشته باشد، براي مثال زماني که يکي از اين دانشآموزان آلوده به هرکدام از مواد دخاني و مخدر اعتيادآور است سعي ميکند اين مبحث را در ميان دوستان و گروه همسالان خود مطرح سازد تا اثرگذاري روي دوستان خود داشته باشد، در سوي مقابل نيز نوجواناني که اين موضوع را ميبينند تشويق به مصرف ميشوند چون هيچگونه اجباري در کار نيست و به تمايل کامل آن را ميپذيرند.او ادامه داد: چنين مواردي معمولا از استعمال سيگار و يا قليان آغاز ميشود و پس از آن افراد به سمت مخدرها روي ميآورند، البته نبايد گفت سيگار الزاما عاملي است براي اعتياد به مخدر، بلکه بايد گفت پله اول تجربهاي است که در خانوادههاي ايراني تابو محسوب ميشود.قراييمقدم در ادامه به مبحث آموزش «نه گفتن» و عدم آموزش آن به فرزندان اشاره کرد و عنوان کرد: همواره آموزشهايي را با فرزندانمان در نظر ميگيريم و معتقد هستيم اين آموزشها در زمره بهترين موارد است، اما بايد پذيرفت هيچ آموزشي بهصورت تمام و کمال صحيح نيست و وجود اشتباه در آن نيز اجتنابناپذير است. هيچگاه بهدنبال اين نبودهايم که «نه گفتن» را به فرزندانمان بياموزيم چون خودمان نيز آن را فرا نگرفتهايم. هرگاه فرزندمان ياد گرفت مقابل تعارف دوستان و خواستههاي نابجاي آنها «نه گفتن» را بياموزد، آنگاه ميتوان گفت يکي از روشهاي جلوگيري از افزايش اعتياد در کودکان را انجام دادهايم.اين استاد دانشگاه در پاسخ به اين سوال که کاهش سن اعتياد چه تبعاتي را در پي خواهد داشت، اظهار کرد: تبعات فراواني وجود دارد که هر کدام مبحثي گسترده است و بايد از سوي آسيبشناسان و رفتارشناسان اين جامعه آسيبشناسي شود از جمله عدم هدفگذاري براي آينده، آشفتگي روحي و همچنين افزايش تکديگري و کارتنخوابي در سطح جامعه.
