واحدهاي زير قيمت در هفت منطقه مياني شهر تهران اين روزها کانون خريد و فروش در بازار مسکن است. به گزارش ايسنا، آمار و ارقام گوياي آن است که بازار مسکن شهر تهران در رکود تاريخي قرار گرفته و معاملات مسکن در پايتخت به کمترين ميزان خود دستکم از سال 1389 تاکنون رسيده است. از سال 1389 تا سال 1396 معمولا ماهيانه 12 تا 16 هزار معامله مسکن در شهر تهران انجام ميشد. سال 1397 اين رقم به ميانگين 10 هزار واحد رسيد. در شش ماهه ابتداي سال 1398 ميانگين معاملات 5400 فقره بوده و در شهريورماه به 2700 فقره رسيده است. اين در حالي است که در تهران حدود چهار ميليون واحد مسکوني وجود دارد. يعني حجم واحدهاي مسکوني موجود حدود 1500 برابر تعداد معاملات شهريورماه است و ميتوان گفت بازار مسکن کاملا قفل شده است. در شرايط کنوني، واحدهاي زير قيمت واقع در هفت منطقه مياني از مناطق 22گانه شهر تهران، کانون اندک قراردادهاي منعقده هستند. شهريورماه امسال در مناطق 5، 10، 2، 4، 7، 8 و 14 بالغ بر نيمي از معاملات شهر تهران انجام شد. واسطههاي ملکي ميگويند که هماکنون اندک معاملات در واحدهاي زير قيمت انجام ميشود و در نشستها خريداران دست بالا را دارند. آمار نشان ميدهد رکود مسکن در شمال و جنوب پايتخت، عميقتر از مناطق مياني است. کارشناسان ميگويند تقاضاي سرمايهگذاري از شمال پايتخت خارج شده است و علت پايين بودن تعداد قراردادها در مناطق جنوبي نيز به توان پايين خريداران مربوط ميشود. از سوي ديگر نيمي از قراردادها در واحدهاي منطبق با قيمت محدوده مياني شهر منعقد ميشود. شهريورماه امسال واحدهاي 300 تا 750 ميليون تومان با سهم 37 درصدي از معاملات، بالاترين توزيع فراواني از نظر ارزش هر واحد مسکوني در تهران را به خود اختصاص دادند. همچنين 52 درصد قراردادها در واحدهاي 300 ميليون تا يک ميليارد و 50 ميليون تومان منعقد شده است. بعد از تيرماه امسال قيمت خانه در شمال تهران هر ماه بهطور مرتب کاهش داشته و هماکنون به سطح اسفندماه سال قبل برگشته اما در کل شهر اين اتفاق رخ نداده است. اسفندماه 1397 ميانگين قيمت آپارتمان در منطقه يک، متري 24 ميليون تومان بود که در ماههاي پس از آن افزايش پيدا کرد و حتي در تيرماه امسال به متري 30 ميليون تومان رسيد. هماکنون مجددا متوسط قيمت در اين منطقه 24 ميليون تومان شده است. اين مساله نشان ميدهد که تقاضاي سرمايهگذاري از بازار مسکن خارج شده اما نميتوان به طور قطعي انتظار داشت که قيمت مسکن در ساير مناطق شهر تهران به يکباره همانند منطقه يک 25 درصد کاهش پيدا کند؛ چرا که رفتار بازار در شمال پايتخت با جنوب متفاوت است. معمولا فشار تقاضاي مصرفي در مرکز و جنوب تهران، بيشتر از شمال شهر است. ميانگين قيمت مسکن شهر تهران در شهريورماه 8/2 درصد نسبت به مردادماه کاهش يافت؛ در حالي که افت قيمت در مناطق يک و سه به ترتيب 11 درصد و هشت درصد بود.
کف معاملات مسکن در شهريورماه
افزايش ناچيز حجم قراردادهاي خريدوفروش مسکن شهر تهران در نيمه مهرماه نسبت به شهريورماه نشان ميدهد از يکسو بازار از حالت طبيعي براساس عرضه و تقاضا خارج شده و از سوي ديگر ميتوان به اين جمعبندي رسيد که معاملات به کف رسيده است. رکود تاريخي معاملات مسکن شهر تهران حاکي از آن است که در حال حاضر گروه غالب خريداران کساني هستند که بهدنبال آپارتمان زير قيمت ميگردند. اين افراد نيز شامل دو گروه مصرفي و سرمايهگذار هستند.