کل سياست و روشهايي که عربستان سعودي اتخاذ ميکند صرفا به محمد بنسلمان ارتباط ندارد. درواقع يک سيستم و نظام در عربستان سعودي است که يکي از مهمترين افرادش محمد بنسلمان است ولي نبايد اينطور فکر کنيم که چون محمد بنسلمان آمده الان مناسبات ايران و عربستان اينگونه است. واقعيت اين است که ما دو قدرت منطقهاي هستيم؛ يعني عربستان يک قدرت در خليج فارس و منطقه خاورميانه است و ايران هم يک قدرت و اين دو با هم رقابت دارند. البته دو کشور ميتوانند با هم رقابت و در عين حال همکاري هم داشته باشند و تضادي نيست که حتما دو کشوري که با هم رقابت دارند هيچنوع همکاري با هم نکنند. در دنياي امروز کشورها ميتوانند در بعضي زمينهها با هم رقابت داشته باشند و در عين حال در بعضي زمينهها هم با هم همکاري کنند. الان موضوع امنيت در خليج فارس، اصليترين و حياتيترين موضوع براي ايران و شش کشور جنوب خليج فارس و عراق است. يعني براي اين هشتکشور موضوع امنيت در خليج فارس بايد حائز اهميت و اولويت اول باشد. بنابراين بايد به اين سمت بروند که از طريق همکاري و گفتوگو راهحلهايي پيدا کنند که نخست، از يکطرف بتواند تامينکننده منافع کشورهاي منطقه باشد و دوم، جلوي ناامني را بگيرد و سوم، بتواند مانع از مداخله کشورهاي فرامنطقهاي در خليج فارس شود. اين موارد در نگاه اول سخت و دشوار بهدست ميآيد ولي اتفاقا هنر ديپلماسي اين است که کارهاي نشدني را شدني کند و ميشود با توجه به رقابتي که بين عربستان و ايران وجود دارد، درک کرد که چرا محمد بنسلمان يا هر کسي ديگر اينجور سياستها را اتخاذ ميکند.
ادامه صفحه 11