بازيگر مجموعه «روزگار جواني»، با بيان اينکه بهبود وضعيت سينما نياز به حمايت ملي دارد، گفت: اگر سينماي مستقل به انتخاب فيلمساز، برگزيده شده باشد، ميتواند نقش مهمي در مجموعه بزرگ توليدات و روايتهاي سينمايي ايفا کند.بهزاد خداويسي درباره جايگاه سينماي مستقل در ايران به ايرنا، گفت: اگر سينماي مستقل به انتخاب فيلمساز، برگزيده شده باشد، يعني آزادي، خلاقيت و فضاي روايت سينماي مستقل باعث انتخاب آن از سوي فيلمساز باشد، ميتواند نقش مهمي در مجموعه بزرگ توليدات و روايتهاي سينمايي ايفا کند در واقع راوي ناگفتهتر اجتماعي سبکي هنري و رويکردي متفاوت را ميآفريند اما اگر اين سبک بهدليل کمبودهاي مالي، تنگناهاي فکري و وجود مافياي صنعت سينما، به فيلمساز تحميل شود منجر به بروز يک معضل شده و اين خود يک بيماري است.وي در خصوص نقاط ضعف و قوت اين سينماي مستقل، افزود: سينماي مستقل يک حسن بزرگ بوده و از دغدغه يا زاويه ديد هنري فيلمساز برآمده است و هرگز به سمت کار سفارشي، سوژههاي توصيه شده، تمايل به گيشه و شگردهاي عوامپسندانه براي فروش بيشتر و در نتيجه افول از استانداردهاي هنري نميلغزد، اما قطعا نقاط ضعفي هم وجود دارد که مهمترين آن شايد تلاش يا تعمد براي انتخاب سوژههاي محدودتر است و از اينرو ممکن است به تکرار در روايت خود دچار شود.خداويسي درباره حمايت از فيلمسازان مستقل خاطرنشان کرد: تصور ميکنم هنوز به درک درستي از ضرورت و اهميت سينماي مستقل و لزوم حمايت از آن نرسيدهايم. جاي جشنوارههاي داخلي در حمايت از اين شکل از سينما هنوز تا حد زيادي در ايران خالي است و اگر هم فيلمهاي سينماي مستقل به فستيوالهاي بينالمللي راه مييابد، حمايتي از فيلمساز براي تامين بخشي از هزينههاي اين برنامهها و حتي تسهيل در انتقال جوايز به فيلمساز صورت نميگيرد حتي پوشش خبري لازم و کافي در اين زمينه وجود ندارد.در نتيجه کساني که در اين عرصه فعال هستند، اغلب در اين فضاي هنري مهجورند و مخاطبان روايتهاي خود را بهسختي مييابند.اين بازيگر سينمايي با اشاره به رويکرد برگزاري کارگاه بازيگري در جشنواره خورشيد يادآور شد: هدف از برگزاري اين کارگاهها تربيت و معرفي نيروهاي هنري ورزيده به سينماي مستقل است. بازيگراني که در هدف و اهميت شکل روايت و خلاقيت بيشترين همراهي و درک متقابل را با فيلمسازان دارند و به هنر براي هنر بيش از درخشيدن بر سردر سينماها ميانديشند.وي تصريح کرد: جاي تربيت هنرپيشگان آگاه به اهميت سينماي هنري، سينماي مستقل و محدوديتهاي آن در ايران هنوز خالي است و اگر اين نقيضه برطرف شود، يکي از موانع بزرگ بر سر راه فيلمساز سينماي مستقل برداشته خواهد شد.خداويسي درباره اهداف برگزاري کارگاه در جشنواره گفت: يک جشنواره زماني به اهداف غايي خود نزديک ميشود که نه فقط يک ويترين، يک نمايش، يک معرفي يا رقابت باشد بلکه در عمل راه ناهموار اينگونه از تجربه و زيست هنري را براي دوستدارانش هموار کند. همانديشي عوامل اين سينما در کنار يکديگر بيترديد مهمترين نماد اين مسير مرتفع است، اما از سوي ديگر برگزاري کارگاهها و ديگر برنامههاي آموزشي جنبي در اين جشنواره زمينهاي براي معرفي بازيگران به اين عرصه و آماده کردن آنها براي ورود به گستره سينماي مستقل بوده و گامي بزرگ در اين سينما است.مدرس کارگاه انتقال تجربه کارگرداني ادامه داد: در فضايي که سينماي گيشهپسند و صنعتي در حال ديدهشدن و حمايت در جشنوارههاي بزرگ است، هر جشنوارهاي که در راستاي حمايت و معرفي دستاندرکاران و فعالان سينماي مستقل باشد براي اين سينماي مهجورمانده، ارزشمند است.