ميانگين ناچيز سهم سفر با دوچرخه
مديرکل دفتر حملونقل سازمان شهرداريها:
ميانگين ناچيز سهم سفر با دوچرخه
مديرکل دفتر حملونقل سازمان شهرداريها و دهياري کشور با اشاره به اينکه ميانگين سهم سفر با دوچرخه در کشور زير يکدرصد است و اين سهم در کشورهاي ديگر به 40درصد ميرسد، اظهار کرد: پايينبودن اين آمار براي کشور فاجعه محسوب ميشود و علتش نيز شعاريبودن موضوع دوچرخه و عدمپيگيري متمرکز است. ايسنا نوشت؛ مرضيه حصاري با بيان اينکه براي استفاده از وسايل حملونقل عمومي پاک خصوصا دوچرخه در کشور با کمبود قانون مواجه نيستيم، اظهار کرد: براي بهبود حملونقل شهري، کاهش سهم سفرهاي سواره، کاهش مصرف سوخت و کاهش آلودگي هوا برنامهريزيهاي بسياري انجام شده است. مصوباتي نيز در دولت داريم همچنين در بخش هفتم قانون اصلاح الگوي مصرف انرژي بهصراحت بيان شده است که بايستي پيادهروي و دوچرخهسواري و سفرهاي ترکيبي با حملونقل عمومي در برنامهريزيها مدنظر قرار گيرد.
بهدنبال شهرهاي زيستمحور
وي ادامه داد: کشورهايي که اين روزها پيشگام در امر استفاده از حملونقل پاک مانند دوچرخه و پياده هستند زماني مانند کشور ما بودند. براي مثال شهر آمستردام با مشکلات بسياري از قبيل ترافيک و اغتشاشات بصري ناشي از تردد سواريهاي شخصي و... دستوپنجه نرم ميکرد، زيرا خودرومحوري در اين کشور نيز رواج گستردهاي داشت و به عبارتي صنعتيشدن با رشد و توسعه خودرو همراه بود اما رفتهرفته بيشتر کشورهاي توسعهيافته به اين نتيجه رسيدند که هرچه معابر را زياد و عرضه را نيز بهتبع آن افزايش دهيم از دستيابي به شهرهاي زيستمحور دور ميشويم.
آسيبهاي سرعت در شبکهها
مديرکل دفتر حملونقل سازمان شهرداريها و دهياريهاي کشور اضافه کرد: در سالهاي اخير مباحثي چون حملونقل شهري، آسيبهاي ناشي از آن، کمتحرکي، اضافه وزن، ديابت، کبد چرب و... مطرح شده است؛ مباحثي که عامل اصلي آن کاهش تحرک شهروندان در سطح شهر بوده است اما شهرداران و دولتمردان در اين ميان به جاي اينکه درصدد کاهش اثرات منفي استفاده از خودرو باشند در عوض به توسعه شهر براساس خودرو روي آوردند بهطوريکه تا حدود چهارسال گذشته نظرات و برنامههايي که مشاوران ترافيکي در مطالعات جامع حملونقل و ترافيک مطرح ميکردند، افزايش سرعت در شبکهها بود. به گفته وي افزايش سرعت در شبکهها دو آسيب بزرگ بههمراه داشت که يکي از آنها افزايش خيابانها و تقاطعهاي غيرهمسطح و هدايت سرمايههاي ملي به سمت اينگونه طرحها و آسيب ديگر افزايش تصادفات ناشي از سرعت بالا و افزايش خودرو در سطح شهرها بود. حصاري در ادامه تشريح کرد: اينکه ميگوييم افزايش سرعت در شبکهها بهعنوان يک آسيب تلقي ميشود دليل بر اين نيست که توسعه معابر بايستي بهطور کل کنار گذاشته شود.
تشکيل پويش حملونقل پاک
وي با اشاره به اينکه در مطالعات قبلي هيچگونه آماربرداري از تردد دوچرخه و پياده در سطح شهر نداشتيم، اظهارکرد: پروژههايي که در شوراي عالي ترافيک کشور با سازمان برنامه و بودجه تعريف و شرح خدمات مربوطه اصلاح شد، در راستاي توجه بيشتر به مباحث انسانمحوري بود. همچنين در اين پروژهها عنوان شد که حملونقل عمومي ديگر 75درصد سهم حملونقلي را به خود اختصاص ندهد، زيرا در برخي شهرهاي کوچک نيازي به اتوبوس و تاکسي نيست و در اين شهرها ميتوان بر مباحث پيادهمحوري و دوچرخهسواري تمرکز کرد. مديرکل دفتر حملونقل سازمان شهرداريها و دهياريهاي کشور در ادامه گفت: در کنار اين اصلاحات، در يازدهمين نشست معاونت ترافيکي شهرها که سال گذشته برگزار شد، مقرر شد تا توسعه حملونقل پاک را بهطور جدي دنبال کنيم. در اين راستا پويش حملونقل پاک شهرداريها را در سراسر کشور تشکيل داديم.
12محور مهم پويش حملونقل پاک
وي در ادامه گفت: در اين پويش، سازمان شهرداريها و دهياريهاي وزارت کشور، شهرداريها، سمنها، پليس و دستگاههاي اجرايي مربوطه حضور دارند و همکاريهاي لازم را انجام ميدهند. اين پويش ابتدا در چندين شهر آغاز بهکار کرد و در حال حاضر 40شهر عضو آن هستند. در حقيقت هدف اصلي ما متمرکز و هماهنگکردن فعاليتها و انتقال تجربيات به يکديگر بود تا کمبودها و خلأها در اين زمينه مشخص شود. حصاري با بيان اينکه در اين پويش و جلسات مرتبط با آن 12محور مهم را احصا کرديم، اظهار کرد: تهيه و تصويب تقويم حملونقل پاک، ارتباط موثر با سمنهاي فعال در اين حوزه، فرهنگسازي، توسعه زيرساختها و تبادل تجربيات و جلوگيري از اقدامات نادرست و... برخي از اين محورها بود. وي در پاسخ به اين سوال که چقدر در تحقق توسعه دوچرخهسواري در کشور موفق بودهايم، گفت: سهم سفرها نشاندهنده ميزان موفقيت در اين زمينه است. ميانگين سفر با دوچرخه در کشور زير يکدرصد است، اين در حاليست که در کشورهاي ديگر اين ميانگين به 40درصد هم ميرسد. اين امر براي ما بهنوعي فاجعه است.علتش نيز اين است که دوچرخهسواري در کشور هميشه بهصورت شعار بوده و هيچوقت بهصورت متمرکز دنبال نشده است.
فقدان عزم ملي براي دوچرخهسواري
مديرکل دفتر حملونقل سازمان شهرداريها و دهياريهاي کشور در ادامه گفت: عمرمديريت شهري در کشور کوتاه است و اکثرا بهدنبال اقدامات زودبازده هستند درحالي که رواج دوچرخهسواري و پيادهروي سالها زمان ميبرد. در حقيقت ميتوان گفت که هيچوقت انگيزه جدي وجود نداشته و ملي به آن نگاه نشده است. ايجاد زيرساخت در سطح ملي اقدام دشواري است و عزم جدي را ميطلبد که تاکنون اين عزم شکل نگرفته است. به گفته وي سهشنبههاي بدون خودرو و دوچرخهسواري شهردار ابتدا با مخالفتهاي بسياري همراه بود ولي ما از روز اول به آن اعتقاد داشتيم چون در تمام دنيا اينگونه است که تا مسئولان در امري پيشرو نباشند مردم نيز آن را انجام نخواهد داد. اين موضوع بايد در تمام شهرهاي کشور اتفاق بيفتد و شهرداران بايد جدي وارد اين عرصه شوند اما گاهي ميبينيم که برخي شهرداران از دوچرخهسواري در سطح شهر خجالت ميکشند. وي در ادامه به شهرهاي موفق در امر دوچرخه سواري در کشور اشاره و اظهارکرد: تهران، قم، قزوين و اراک در حال تهيه طرح جامع حملونقلي مختص به دوچرخه هستند و برخي از آنها حتي طرحهايشان را نهايي کردهاند، در شهر قزوين حدود 40کيلومتر مسير دوچرخه احداث شده است.
