طبق گزارش خبرگزاري مهر در جلسه روز سوم شهريورماه، دوفوريت طرح شفافيت آراي نمايندگان با 69 راي موافق، 103 راي مخالف، 8 راي ممتنع از مجموع 219 نماينده حاضر در جلسه آن روز مجلس تصويب نشد. در ارتباط با اين تصميم چند سوال اساسي مطرح است: اولا؛ نمايندگان محترم مجلس به نمايندگي از سوي مردم در مجلس قانونگذاري شرکت ميکنند. بنابر اين مردم حق دارند در جريان اقداماتي که از سوي وکيلشان انجام ميشود و يا رفتار رايدهي او قرارگيرند، بهويژه اينکه آگاهي مردم از ميزان حضور و نقش نمايندگان منتخبشان در هر دوره به انتخاب آگاهانهتر آنها در دورههاي بعد کمک ميکند. از جمله در رايدهي درباره فوريت طرح شفافيت آراي نمايندگان، شهروندان حق دارند بدانند نماينده منتخب آنها در رايگيري شرکت کرده يا نه. اگر شرکت کرده، آيا راي او به اين فوريت موافق، مخالف و يا ممتنع بوده؛ و اگر هم در موضوع به اين مهمي در رايگيري شرکت نکرده در فرصتي او را مورد سوال قرار دهند. ثانيا؛ چرا برخي نمايندگان محترم، امر به معروف يکي از خطباي محترم را که حسب وظيفه ديني به اولويتنداشتن طرح به اين مهمي نزد نمايندگان ملت، اعتراض ميکند، بر وي ميشورند تا آنجا که يکي از نمايندگان که از قضا نقش پررنگي هم در مجلس دارد، خطاب به ايشان مينويسد: «بايد به حال و روز مجلس ايران گريست که برخي منبرنشينهاي پاکتي اينگونه بيادبانه به آن توهين ميکنند. کاش خودشان جهت روشنگري ملت شفاف بگويند براي پراکندن اين عربدههاي غيراخلاقي، پاکت چند ميليوني دريافت ميکنند.» آيا تعبير عربدهکشي به يک فرياد از سر دلسوزي کار درستي است؟ اين نماينده محترم از کجا ميدانند که روحاني مورد اشاره ايشان منبرنشين پاکتي است؛ درحالي که طبق بررسياي که اينجانب به عمل آوردم، ايشان اساسا منبرنشين پاکتي نيستند و بهويژه بابت منبري که در آن نمايندگان را مورد خطاب قرار دادند، هيچگونه دريافتي نداشتند. انتظار اين است که نمايندگان محترم نهتنها براي شفافيت در رايدهي اولويت قائل شوند، بلکه با گسترش دايره طرح، به شفافيت در اموري چون اموال و داراييها و هزينههاي تبليغاتي خود به شبهاتي که با هدف بياعتمادسازي نسبت به خانه ملت، در فضاي مجازي بيداد ميکند، پايان دهند. به هرحال مجلس خانه اميد ملت است و همه بايد تلاش کنيم تا اين اميد پايدار بماند و به آن خدشهاي وارد نشود.