تاکنون امانوئل مکرون تلاش بسيار زيادي داشته تا بتواند به نوعي پادرمياني کرده تا به گونهاي مواضع تهران-واشنگتن را به يکديگر نزديک کند. اما اينکه چرا مکرون تا اين اندازه اصرار بر اين مساله دارد ميتوان گفت که چون مکرون در فضاي داخلي فرانسه با مشکلات فراواني مواجه است بنابراين به دنبال امتيازاست. دليل ديگر اينکه اتحاديه اروپا در پي آن است تا بعد از خروج انگلستان به توانمنديهاي اصلي خود بازگردد. فرانسه به عنوان يکي از بنيانگذاران اتحاديه اروپا نميخواهد تا اين کانون قدرت را در برابر آمريکا از دست دهد. آمريکاييها همواره اتحاديه را به عنوان رقيبي براي خود ميپنداشتند. البته بعيد به نظر ميرسد مکرون بدون موافقت ضمني دونالد ترامپ دست به چنين اقدامي زده باشد. همه مسائل سبب شد تا دکتر ظريف را به حاشيه اجلاس جي 7 دعوت کردند. رئيسجمهور صراحتا اعلام کرد براي حفظ منافع مردم با هر کسي گفتوگو داشته باشم. چنين مسالهاي بيشک در سطوح عالي تصميم گيري مطرح شده است. به نظر ميرسد در آستانه يک توافق عمومي با جامعه اروپايي و در نهايت با آمريکا قرار داريم. همچنين در خصوص سفر وزير خارجه کشورمان به شرق آسيا ميتوان گفت که چين يکي از کشورهايي است که نفت ايران را خريداري ميکرده است. همچنين احتمالا در خصوص امکان سرمايهگذاري بيشتر چين در ايران مذاکراتي صورت خواهد گرفت. اما نبايد ايران اتحاديه اروپا را از دست بدهد. چون آخرين روزنه ايران به سمت دنيا اتحاديه اروپاست. بنابراين اگر قرار باشد ميانجياي ميان تهران-واشنگتن دست به عمل بزند بهترين واسطه اتحاديه اروپاست. نبايد فراموش کرد که ترامپ نيز به نوعي نياز به آشتي با ايران دارد چون تحريمهايش به جايي نرسيده است. ترامپ به دليل جنگ تعرفهاي که با چين آغاز کرده در حال از دست دادن جايگاه خود نزد افکار عمومي در ايالات متحده است. بنابراين رسيدن ترامپ به يک توافق با ايران به دليل ايجاد امنيت در منطقه از توافق با کره شمالي مهمتر است. بنابراين ترامپ به دنبال آن است تا از مذاکرات با ايران به عنوان يک برگ برنده استفاده کند.