آتشی که به جان جنگل‌ها می‌افتد

اگر در گذشته‌اي نه چندان دور بهره برداري تجاري از جنگل‌ها و قطع درختان باعث نگراني کارشناسان حوزه منابع طبيعي و زيست محيطي مي‌شد، امروزه آتش سوزي‌هاي مهيب، جنگل‌ها را به سمت زوال و نابودي مي‌برد. سالانه 15‌هزار آتش سوزي در جنگل هاي کشور رخ مي‌دهد و فقط در ايام تعطيلات نوروز امسال، بيش از 150 هکتار از جنگل هاي شمال کشور قرباني سهل انگاري مسافران نوروزي شد که اين تنها بخشي از آمار کشوري است. متاسفانه بي‌احتياطي و ناآگاهي مردم آتش به جان جنگل‌ها انداخته و مردم فقط به بهانه يک روز تعطيل يا خوردن يک کباب و چاي زغالي ‌آتشي به پا کرده و به جان طبيعت مي‌افتند. شايد به خاطر همين است که آمارها حکايت از سهم 95‌درصدي عامل انساني در حريق جنگل ها دارد، گرچه بررسي‌هاي کارشناسي نشان مي‌دهد حدود 70‌درصد از اين 95‌درصد سهوا بوده که اين خود يک آمار فاجعه به حساب مي‌آيد. خسارات ناشي از آتش سوزي در جنگل‌هاي ايران هر سال رو به افزايش است و کمبود تجهيزات براي اطفاي حريق در هنگام حادثه عامل تشديد‌کننده اين امر است‌، مسأله‌اي که همواره از سوي ادارات کل حفاظت محيط زيست کشور مطرح شده و با توجه به وضعيت بودجه‌اي کشور امکان رفع آن به اين سرعت ممکن نخواهد بود. روشن کردن آتش توسط چوپان‌ها، روشن کردن آتش توسط مسافران در جنگل و يا انداختن سيگار در عرصه‌ها در ايجاد يک آتش‌سوزي در مراتع و يا جنگل‌ها هميشه نقش دارد، اما مهمترين راهکار براي غلبه بر آن آموزش و فرهنگ‌سازي است. ما بايد نگاه خوب به طبيعت را در بين مردم جامعه رواج دهيم چون مشارکت همه جانبه مردم در حراست از عرصه هاي جنگلي بسيار مهم است. همان‌طور که مشارکت همه جانبه مردم باعث شد يک روزي ذره‌اي از خاک ايران به دست دشمن نيفتد، پس اين موضوع نيز کار سختي نيست و بايد مشارکت را در مسير حفاظت از جنگل‌هاي کشور به کار بگيريم. يکي از دلايلي که موجب شده تا تخلف در عرصه‌هاي منابع طبيعي اتفاق افتد و اين عرصه دچار تخريب شود، مشکل بستر و کمبود زيرساخت‌هاي ما است. در خيلي از حوزه‌ها جزيره‌اي عمل مي‌کنيم و اجازه نمي دهيم در برنامه‌اي مدون مقدمات حصول نتيجه بهتر را فراهم کنيم. بخشي‌نگري در درون و بيرون سازمان‌ها باعث شده تا هر روز آسيب بيشتري به طبيعت و عرصه هاي طبيعي وارد شود.