گفتني است بنا به اظهارنظر کارشناسان ايمني مدارس در کشور متاسفانه فاصله معناداري با ايمني مدارس در ساير کشورهاي ديگر دارد که اين خود جاي بسي تأمل دارد، چراکه انتظار ميرود مدارس، محلي امن براي دانشآموزان باشد بهگونهاي که به هنگام بروز حادثه مدرسه از هرگونه وسايل ضروري برخوردار باشد. همچنين ساختمان مدارس نيز داراي زيرساختهاي ايمن و قوي باشد؛ اتفاقي که امروزه چندان در مدارس کشور نميتوان آن را مشاهده کرد.
مدارس فرسوده بلاي جان دانشآموزان
بهطور کلي بايد در نظر داشت که امروزه برخي مدارس کشور در وضعيت مطلوبي بهسر نميبرند و بيشتر آنها فرسوده و داراي ساختمانهاي غيرايمن هستند که ميتواند عاملي براي به خطر افتادن جان و سلامت دانشآموزان و يا حتي مربيان مدرسه نيز شود، اين در حالي است که براساس آمار رسمي منتشرشده 30درصد مدارس كشور فرسوده و نيازمند مقاومسازي، تخريب و بازسازي هستند. البته اين 30 درصد عدد كمي نيست. براساس آمارها 107هزار فضاي آموزشي، پرورشي و ورزشي و 530هزار كلاس درس در كشور وجود دارد كه براساس برآوردهايي كه انجام دادهايم از اين تعداد 32هزار فضاي آموزشي نيازمند مقاومسازي و يا تخريب است. هرچند در اين فرصت بايد متذکر شد که پس از وقوع سيل در بهار سال جديد و همچنين زلزله برخي مدارس در آستانه تخريب قرار گرفتهاند و يا اينکه از وضعيت چندان مطلوبي برخوردار نيستند، اما متاسفانه در همين شرايط به کار خود ادامه ميدهند که اين خود ريسک بسيار بزرگي است.
نگهداري نامناسب از مدارس
آنچه مسلم است يکي از آفتهاي پيشروي عمر مفيد ساختمانهاي مدارس را ميتوان نگهداري نامناسب از آنها عنوان کرد، چراکه با توجه به بودجه بسيار کم مدارس مسئولان نميتواند هزينههاي چنداني را براي ترميم و يا مرمت مدارس اختصاص دهند که اين خود ميتواند در کاهش عمر مفيد ساختمانهاي مدارس بسيار موثر واقع شود.
جاي خالي ايمنسازي در مدارس
همانگونه که ميدانيم متاسفانه امروز بسياري از مدارس کشور از ايمني و مقاومسازي چندان بالايي برخوردار نيستند، بهگونهاي که ادامه تحصيل دانشآموزان در اين مدارس خود ميتواند بسيار خطرناک و دلهرهآور باشد، چراکه امکان بروز حادثه در اين مدارس بسيار بالا است که اين خود به معني به خطر افتادن جان دانشآموزان است. از اين رو انتظار ميرود دانشآموزاني که قرار است روزگاري آينده کشور را به دست بگيرند در سلامت کامل و با اطمينان خاطر به تحصيل مشغول شوند و نيز خانوادههاي آنها نيز دغدغه چنداني براي سلامت فرزندان خود در مدارس نداشته باشند. به عبارت بهتر وجود آمار بالاي حادثه در مدارس کشور خود نشان از ايمني پايين مدارس و همچنين مقاوم نبودن ساختمانهاي آن دارد و از آنجا که کشور در مدار زلزله قرار دارد ايمنسازي مدارس يک اصل انکارناپذير تلقي ميشود چراکه همانگونه که اشاره شد به هنگام بروز حوادث طبيعي از مدارس بهعنوان سرپناههاي امن براي ساير مردم استفاده ميشود که در صورت تخريب آنها بهيقين ديگر مکان مناسبي براي ساماندهي افراد زلزلهزده وجود ندارد که اين مهم باعث کندشدن روند خدماترساني به مناطق زلزلهزده و يا سيلزده خواهد بود.
وضعيت مدارس تهران
بايد در نظر داشت که طبق آمار موجود متاسفانه بسياري از مدارس تهران در وضعيت چندان مطلوبي قرار ندارند که اين خود با توجه به اينکه بسياري از مناطق پايتخت در مدار زلزله واقع شدهاند ميتواند زنگ خطري محسوب شود. بنابراين انتظار ميرود با توجه به اينکه کلانشهري مانند تهران از جمعيت به نسبت بالايي برخوردار است و همچنين بسياري از مناطق آن در مدار خط زلزله واقع شدهاند رسيدگي به مدارس بسيار جدي مورد توجه مسئولان قرار بگيرند، چراکه در غير اين صورت بايد انتظار افزايش تلفات جاني بسيار بالا نيز داشت؛ اتفاقات ناگواري که با صرف بودجه بهراحتي ميتوان از وقوع آن جلوگيري کرد. هرچند در اين مجال بايد متذکر شد که استيجاريبودن تعداد زيادي از مدارس تهران خود مانعي در عدم صرف هزينه براي بازسازي و نوسازي مدرسه است؛ مدارسي که هرساله امکان تخليه آن وجود دارد. بنابراين صرف هزينههاي بالا براي تعمير آن توجيه اقتصادي چنداني ندارد.
بررسي اهميت ايمنسازي مدارس
با توجه به اينکه مدارس محل تجمع دانشآموزان کمسنوسال است که به هنگام بروز حادثه نميتوانند از خود مراقبت و يا خود را از محل حادثه نجات دهند، ايمن سازي اين فضاها بايد در راس امور قرار بگيرد، در غير اين صورت به هنگام بروز حادثه بايد انتظار آمار بالايي از تلفات را داشت؛ کودکاني که تنها به بهانه نبود بودجه لازم و يا امکانات مناسب بهراحتي جان و يا سلامتي خود را براي هميشه از دست ميدهند که اين خود ميتواند باعث از دست دادن آينده آنها نيز شود.
مهدکودکهاي غيرايمن
امروزه به دليل شاغلبودن بسياري از مادران، کودکان زمان به نسبت طولاني را در طول روز در مهد کودک بهسر ميبرند اما اين در حالي است که طبق بررسيهاي به عمل آمده بسياري از اين مهدهاي کودک از ايمني چندان بالايي برخوردار نيستند که اين خود ميتواند باعث به خطر افتادن جان و يا سلامت کودکان کمسنوسال شود، چراکه بسياري از مهدکودکهاي موجود حتي از امکانات اوليه آتشنشاني و يا وسايل مناسب براي سرگرمي و بازي کودکان بهرهمند نيستند؛ حال اين سوال مطرح ميشود که علت اصلي بيتوجهي به مهدهاي کودک و عدم نظارت کامل به آنها چيست؟