عادل عبدالمهدي نخست وزير عراق روز گذشته در سفري به تهران با مقامات بلند پايه کشورمان ديدار و رايزني کرده است. با توجه به همزماني اين سفر با تحولات داغ منطقه بسياري بر اين باورند که اين سفر و گفتوگوهاي مربوط به آن از سه موضوع نميتواند خارج باشد: 1- اين سفر با هدف کاهش تنش بين ايران و آمريکا انجام شده و نخست وير عراق در اين راه ميکوشد تا با ارتباط شايستهاي که خود با تهران دارد ايران را به آرامش و راهحلهاي مسالمت آميز دعوت کند البته در اين راه هم علاقه دولت عراق و هم تمايل واشنگتن از قبل اعلام شده بود. 2- برخي براين باورند که در چالش اخير نفتکشها ميان تهران و لندن مقامات انگليس با توجه به پيچيدگي و در هم تنيده شدن برخي امور با رايزنيهاي سياسي فيمابين در تلاشند تا از روابط حسنه عراق جهت حل موضوع و يافتن يک راهحل کم هزينه استفاده کنند و به همين جهت عبدالمهدي پيشنهاداتي به تهران آورده است. 3- رقابتهاي پيدا و پنهان ايران و عربستان و ادبيات سخيف مقامات رياض درباره نقش افريني کشورمان در تحولات منطقه شرايط سختي را براي برخي بحرانها همانند يمن و سوريه و... فراهم ساخته تاآنجا که مقامات عراقي ابراز تمايل خود را براي يافتن راهکارهاي ديپلماتيک در راستاي حل اختلافات موجود اعلام کردند و لذا بغداد در تلاش است تا در سايه اين سفر، گره رقابت نافرجام رياض در خاورميانه را که به مرحله حيثيتي رسيده، بهگونهاي مديريت و به سرانجام رضايت بخشي برساند. سخن آخر: اگرچه اين سه موضوع هر يک به اندازهاي اهميت دارد که بتواند دستور سفر نخست وزير عراق به تهران باشد ولي بهنظر ميرسد پيام ناگفته اين حضور را بايد در اجلاس آتي همسايگان عراق يافت آنجايي که مقامات بغداد بهويژه عبدالمهدي در تلاش است تا با محوريت تلاشهاي ديپلماتيک همه اين موارد را در آن اجلاس به نتايج مفيد و قابل دسترس برساند بايد منتظر ماند و ديد آيا عراق و بهويژه نخست وزير اين کشور توان چنين کاري را دارد يا نه که البته برخي تحرکات ماههاي گذشته از نتايج مثبت چنين تواني توسط عادل عبدالمهدي و همراهانش حکايت ميکند.