دولت اضطراری با آیزنکوت؟
او علاوه بر آنکه از سوی احزاب ائتلاف خود، توصیه شد، احزاب عربی نیز او را برای این تشکیل کابینه پیشنهاد دادند که به نوعی نشان از یک هماهنگی نسبی، اما غیر قابل اتکا دارد.
اقدامات غیرمتعارف!
در این میان آیزنکوت در مراسم دریافت رسمی ماموریت تشکیل کابینه اعلام کرد که برای تشکیل دولت به اقدامات غیر متعارف نیاز خواهد بود. او بار دیگر درخواست خود را برای تشکیل «دولت اضطراری ملی» تکرار کرد که نشان می‌دهد از دید حزب یشار، اوضاع برای تشکیل یک کابینه در وضعیت بحرانی قرار دارد و با علامت سوال‌های متعدد رو‌به‌رو است. آیزنکوت در این مراسم گفت که پس از این دور از انتخابات و پس از سال‌های سختی که اسرائیل پشت سر گذاشته است، باید کار‌ها به شیوه‌ای متفاوت انجام شود و روز‌هایی که اسرائیلی‌ها احساس می‌کردند کابینه نتانیاهو، آنها را کنار گذاشته است، باید به پایان برسد و هرگز برنگردد. هرتزوگ در مراسمی که حکم را به آیزنکوت تحویل می‌داد، خواستار اتحاد شد. آیزنکوت نیز گفت اگر اعضای احزاب لیکود و صهیونیسم مذهبی واقعاً معتقدند که اکنون زمان اتحاد است، نمی‌توانم دلیلی تصور کنم که چرا به دولتی تحت رهبری من و بر اساس اصولی که ارائه دادم، نپیوندند و از آن حمایت نکنند.
فرصت ۶ هفته‌ای
با این تفاسیر اکنون آیزنکوت چهار هفته و با حساب تمدید، ۶ هفته فرصت دارد ائتلاف خود را تشکیل دهد و اکثریت مطلق اعضای کنست را با خود همراه کند تا آنها به کابینه وی رای اعتماد داده و او را به عنوان نخست‌وزیر انتخاب کنند، اما با این حال آیزنکوت چالش‌های زیادی روبروی خود دارد. واقعیت این است که اولین چالش آیزنکوت، همراهی نکردن منتقدان نتانیاهو با یکدیگر در این موضوع است. در جریان تبلیغات انتخابات، رهبران احزاب منتقد نتانیاهو، خط قرمز‌هایی را برای همکاری با احزاب حریدی تعیین کردند، اما به تازگی در‌های مذاکره با آنها را گشوده‌اند.
امتیازدادن به حریدی‌ها
آویگدور لیبرمن رئیس حزب اسرائیل خانه ما نیز در خصوص همکاری با احزاب حریدی در تشکیل کابینه اعلام کرده که علیرغم میل باطنی، حاضر به همکاری با احزاب حریدی و حتی امتیاز دادن به آنها شده است. یائیر گولان رهبر حزب دموکرات‌ها نیز خواستار تشکیل ائتلاف با احزاب عرب شده است. در این میان بررسی روند سیاسی در اسرائیل نشان می‌دهد حساسیت احزاب اپوزیسیون در همکاری با احزاب حریدی و حتی احزاب عربی، قدری کاهش یافته هرچند به صورت کامل برطرف نشده است. نکته‌ای که در این میان باید مورد نظر قرار بگیرد این است که تمام این احزاب اساساً به دلیل ترس از نتانیاهو حاضر هستند تا به نوعی با یکدیگر کنار بیایند، اما مساله اینجاست که این تحلیل را نمی‌توان قطعی دانست؛ چراکه همچنان این جماعت اختلافات ماهیتی و بنیادین با یکدیگر دارند. به عنوان مثال برخی از منابع خبری و سیاسی نزدیک به جریان آیزنکوت و مخالفان نتانیاهو اعلام کرده‌اند که آیزنکوت به دنبال آن است تا احزاب عربی حماس و جریان‌های مانند آن را تروریستی اعلام کنند و حاکمیت اسرائیل بر سرزمین‌های اشغالی را به طور رسمی بپذیرند که همین موضوع یکی از اختلافات پشت پرده است.
همکاری پرهزینه
از سوی دیگر همکاری با احزاب عربی همواره حاشیه‌هایی در فضای سیاسی اسرائیل به دنبال داشته است، خصوصا آنکه رسانه‌های حامی نتانیاهو این موضوع را بیش از پیش هزینه‌زا کرده‌اند. پیش از انتخابات، نتانیاهو برای تخریب آیزنکوت، او را «فلسطین» عنوان می‌کرد و برای تاکید بر دوگانه خود و آیزنکوت، تقابل دو سوی ماجرا را تقابل احزاب راست و فلسطین عنوان کرده بود و از همان ابتدا با اقدامات رسانه‌ای متعدد تلاش داشت هزینه تشکیل کابینه و ائتلاف با همراهی احزاب عربی را برای رقیبان خود افزایش دهد. از منظری دیگر آیزنکوت به خوبی می‌داند بخشی از حامیان وی، پیشتر از نتانیاهو حمایت می‌کردند و همکاری با احزاب عربی، ریزش رای او را به دنبال خواهد داشت و در این وضعیت رسانه‌های حامی نتانیاهو با همین بهانه به صورت دائم آیزنکوت و کابینه او تخریب خواهند کرد. از سوی دیگر امتیاز دادن به احزاب حریدی در بحران سربازی در شرایط امروز اسرائیل که نتانیاهو به دنبال نگه داشتن سایه جنگ در منطقه است، به کاهش محبوبیت و رای آیزنکوت منجر خواهد شد که این موضوع دقیقاً همان چیزی است که اطرافیان نتانیاهو از مین‌گذاری او در مسیر آیزنکوت یا هر شخص دیگری غیر از خود نام می‌برند.
نگرانی در تل‌آویو
این در حالی است که بسیاری از منابع خبری اعلام کرده‌اند در اسرائیل بحث بر سر قطع کمک‌های نظامی آمریکا به تل‌آویو یک نگرانی ساختاری را برای سیاستمداران اسرائیل به وجود آورده و همین موضوع این نکته را گوشزد می‌کند که اسرائیل نباید بار دیگر وارد یک تقابل همه‌جانبه نظامی شود؛ بنابراین گادی آیزنکوت از منظر شکلی امکان تشکیل ائتلاف و کابینه را دارد، اما برای تحقق این هدف علاوه بر آنکه باید حساسیت دوستان خود را در روند همکاری با احزاب عربی و حریدی مدیریت کند، مجبور است هزینه‌های سیاسی سنگینی را تحمل کند.
