نوحه انا مظلوم حسین نزار القطری
شعر نوحه انا مظلوم حسین:
لم یا قوم ترید ون ببغی و فساد
لم تسعون بقتلی بلجاج و عناد
(ای قوم! برای چه میخواهید به من ظلم و ستم کنید؛ و چرا با لجبازی میخواهید مرا بکشید؟)
لیس والله سوانا خلف بعد النبی
فرض الله علی طاعتنا کل عباد
(به خد ا به جز ما، پیامبر (ص) خاندانی ندارد
و خداوند اطاعت از ما را بر همه بندگان واجب کرده است)
من له جد کجدی فی الوری
او کشیخی فانا ابن العلمین
(برای چه کسی در این عالم، جدی مثل جد من است.
یا پدری مثل پدر من دارد؟ من پسر دو مرد شاخص هستم)
فاطم الزهرا امی و ابی
قاصم الکفر ببدر و حنین
(فاطمه زهرا مادر من است و پدر من
در هم شکننده کفر در بدر و حنین است)
عبد الله غلاما یافعا
و قریش یعبد ون الوثنین
(پدر من خدا را میپرستید در زمانی که پسری جوان بود
در حالی که قریش بتها را میپرستیدند)
یعبد ون اللات و العزی معا
و علی کان صل القبلتین
(قریش لات و عزی را میپرستیدند
و پدر من به سوی هر دو قبله بیت المقدس و مکه نماز میگذاشت)
و ابی شمس امی قمر
فانا الکوکب و ابن القمرین
(پدر من خورشید است و مادرم ماه
پس من ستارهای هستم، فرزند دو ستاره نورانی)
چیست تقصیر منای قوم که امروز جهانی
شده آماده به قتلم همه با تیغ و سنانی
در شما نیست ز اسلام نه نامی و نشانی
انا عطشان و قد احرق نطقی و لسانی
انا ظمئان و قد احرق قلبی و فؤادی
(من تشنهام و حرفم و زبانم میسوزد
من تشنهام و قلبم و جگرم میسوزد)
زیر خنجر شه لب تشنه حسین میگفت:
توای شمر ستمکار!
توای ملحد مکار!
توای کافر غدار!
اگر من نشناسی، بگویم بشناسی
حسینم و ضیاء القمرینم، قتیل الود جینم
امام الحرمینم انا الفضه و ابن الذهبینم
(من حسینم و روشنایی ماه و خورشیدم و کشته حسادتم
من امام دو حرم مکه و مدینه هستم. من گوهر و فرزند و جواهرم)
منم شهپر جبرئیل، منم آیهی تقدیر
منم نحلهی خوبان، منم زاده زهرا
منم عرش و منم فرش
منم کرسی و لوح و قلم
و باعث ایجاد د و عالم
انا مظلوم حسین
انا محروم حسین