حجتالاسلام رسول منتجبنیا؛ دبیرکل حزب جمهوریت ایران اسلامی نوشت:تندروها در همه زمینهها با نگاه متصلب به دنبال بستن و محدود کردن هستند و میتوان آنها را به دو دسته تقسیم کرد؛ دسته اول کسانی هستند که اگر بخواهیم در خصوص آنها خوشبینانه قضاوت کنیم باید اذعان داشت اینها اعتقاد باطل و ارتجاعی دارند مبنی بر اینکه با تندی و قوه قهریه و برخورد با جامعه میتوان جلوی انحراف را گرفت، در حالی که همه میگویند این فکر ارتجاعی و غلط است.
دسته دوم از فکر انحرافی انجمن حجتیه نشأت میگیرد که آنها معتقدند به ایجاد اشکال در کارکرد نظام و ایجاد تقابل میان حاکمیت و جامعه هستند. چنانکه معتقدند ما مردم را تحت فشار قرار میدهیم تا مردم در برابر نظام بایستند، کشور به آشوب کشیده شده و فساد حاکم شود تا امام زمان ظهور کند.
در حالی که میبینیم در مخیله برخی از اینها چقدر افکار عجیبی وجود دارد که برخی در مجلس و برخی در جایگاههای دیگری قرار دارند و متاسفانه بعضا برخی تریبونها و صداوسیما نیز در اختیار اینها قرار میگیرد که افکار خود را ترویج کنند در حالی که نباید این اجازه صادر شود تا این افراد از تریبون نظام و ملت سوءاستفاده کنند. بلکه اینها باید تحت مراقبت قرار گیرند تا از انحراف فکری نجات پیدا کنند.
اینها که در کار دولت آگاهانه یا ناآگاهانه سنگاندازی میکنند با نظام و مردم تقابل میکنند و رئیسجمهور نباید هرگز در مقابل اینها کوتاه بیاید. چرا که هر چه آقای پزشکیان و دولتیون در مقابل تندروها کوتاه بیایند آنها فشار را بیشتر میکنند و مردم را از نظام و انقلاب ناامید میکنند. وقتی که در کلیت نظام و مدیران عالی نظام تصمیمی گرفته نشده طبیعتا آزادی و دموکراسی به معنای اینکه هر کسی حرف خود را بزند وجود دارد و تا زمانی که اخلالی ایجاد نشود آزادی فکر و بیان خوب است و افراد میتوانند پیشنهادات خود را مطرح کنند.
اما وقتی تصمیمی از سوی مسئولان عالی نظام گرفته میشود دیگر حرفهایی که در مخالف با آن تصمیم مطرح میشود اخلال در تصمیمگیری و سیاستها است و نظام نباید این رویه را پذیرفته و تحمل کند. چرا حداقل ضرر این رویه دوقطبیسازی و ایجاد اختلاف است. نمیشود جمعیتی را که مرد و زن تا نیمههای شب در خیابانها از نظام و رزمندگان دفاع میکنند به جان هم انداخت و سود خود را برد.
از این نوع اقدامات همه ضرر میکنند ولی تندروها در اشتباهی فاحش تصور میکنند که از این اختلافافکنیها سود میبرند؛ لذا باید با اینها برخوردهای لازم صورت گیرد و قوه قضائیه، مجلس، دولت و... همه دست به دست هم دهند تا به رغم مخالفتهایی که صورت میگیرد؛ اما سیاستگذاریها حتما بر اساس کار کارشناسی و واقعیتها باشد.
همیشه در کشور مخالفانی داریم و یک عده هستند که میخواهند در هر موضوعی مخالفت کنند و حتی اگر حرفی هم نداشته باشند میخواهند داد و فریاد کنند که مطرح شوند و صدا و تصوریشان منتشر شود تا دیده شوند. نباید فریب اینها را خورد و این جریان در مقایسه با ۹۰ میلیون ملت ایران یک صدم هم نیستند و نباید منافع و مصالح کشور را فدای این افراد کرد.